Relaxen in Mui Ne…

Donderdagochtend een beetje uitgeslapen en weer van het heerlijke ontbijtbuffet genoten van het hotel. Daarna heb ik mijn tassen weer goed ingepakt, om vervolgens mijn grote tas in de lobby van het hotel neer te zetten. Mijn dagrugzakje weer over de schouder en even een rondje lopen in Hoi An. Rond een uur of 12.30 naar het hotel gegaan, want ik had van Sarah gehoord dat ze vandaag in Hoi An zou aankomen. Bij de receptie even gevraagd of de bus van de open tour al bijna aankwam, maar die was een half uur geleden al aangekomen? Oh, he, shit, net gemist dus. En geen idee of Sarah hier ook verblijft. Dus maar even voor het hotel op een stoel in het zonnetje gaan zitten, ik had immers aan haar doorgegeven dat ik in dit hotel zat, dus misschien komt ze nog. Na ongeveer 10 minuutjes zag ik haar opeens bij de receptie staan: ja hoor, ze zat dus wel in het hotel, in mijn oude kamer zelfs! Ze was daar met John en we gingen met zijn drieen gezellig samen lunchen. Overigens spraken John en ik voornamlijk engels met elkaar, vanwege Sarah, dan kon zij het tenminste ook allemaal volgen. In het restaurantje heb ik toen specialiteit nr 3 genomen: White Rose, een soort rijstdeegflapjes (had ze ook al in Hanoi gegeten, dankzij de collega van Koos) in de vorm van een roos, gevuld met wat garnalen en daarbij groenten in een lekker sausje. Daarna met John en Sarah een rondje gelopen in Hoi An. Even naar de Japanse overdekte brug. Dit is overigens een klein bruggetje, maar wel mooi om te zien. Mooi versierd en een grappig detail is dat aan de ene kant van de brug twee stenen apen zitten en aan de andere kant twee stenen honden. Dit is zo gedaan omdat de bouw was begonnen in het jaar van de Aap en geeindigd in… jawel: het jaar van de Hond. Daarna zijn we met zijn drieen naar de kleermaakster gelopen. De dames waren natuurlijk weer erg blij om me te zien en helemaal nu ik twee vrienden mee had genomen die ook wel wat kleding wilden laten maken. Dus kregen we banaantjes, een flesje water en ik kreeg ook nog een bus pringles mee, omdat ik zo’n lange busreis ging doen en dan moet ik wel eten mee hebben natuurlijk… zo lief! En daarnaast zouden Sarah en John de dag erna, als ze hun kleding ophaalden, ook wat te eten krijgen. Heb net per mail van Sarah begrepen dat ze White Rose kregen. De kleding was overigens leuk om te zien (maar helaas nog net niet helemaal zoals ik wilde… maar daar vind ik wel wat op… heb zelf ook een naaikitje mee… hahaha). Daarna even rondgelopen en op zoek naar een restaurantje, waar ik soep en een kipsalade had genomen.

Rond een uur of 17.50 naar het hotel gelopen, waar de bus al klaarstond. Dus mijn tas gepakt, Sarah weer gedag gezegd en bijna de bus in. Er was alleen nog een ander meisje die nog op haar vriendin stond te wachten, want zij hadden 18.30 doorgekregen ipv 18.00u! De bus wilde bijna gewoon zonder haar vertrekken, maar dat konden we echt niet toestaan, want die meiden moesten in Nha Trang hun vliegtuig halen de volgende dag! Dus even uitgebreid voor de deur van de bus staan wachten, terwijl het meisje haar vriendin ging zoeken. Dit om er dus zeker van te zijn dat de bus niet zomaar vertrok zonder hun. Uiteindelijk besloot de chauffeur om 18.20 dat ze nog wel tot 18.30 wilden wachten… tsss, eindelijk… Dus toen iedereen er eindelijk was, konden we vertrekken. Onderweg richting Nha Trang (en mijn bestemming Mui Ne) veel gezien van het mid-autumnfestival. De draken waren nu nog uitbundiger aan het dansen op het ritme van de trommels en klommen in hoge palen (en dan dus te bedenken dat 1 draak uit 2 personen bestaat en die dus als een beest die stok inklimmen!) en op hoge tafels op wielen. Ik heb zelfs gezien dat ze tot de 2e verdieping van een huis kwamen met hun klimkunsten! In de bus nog gezellig met Ulli en Edith uit Munchen zitten kletsen, dit was het duitse stel dat ik ook al even had gesproken in de bus naar Hoi An. Vervolgens weer een moeizaam nachtje in de bus (geloof me, 24 uur in de bus naar spanje is comfortabeler dan dit…). In Nha Trang ontbeten met Ulli en Edith en met een kleiner groepje weer door met de bus naar Mui Ne. In Mui Ne rond 13.00u aangekomen en daar op zoek naar een leuke goedkope slaapplaats. En ook gevonden! Voor $6,- per nacht in een schattig parkje, dit is echt heel mooi gebouwd allemaal, ik slaap nu in een kamer in een soort boerderijachtig gebouw, met rieten dak. Dit allemaal in een U-vorm en in het midden een mooi tuintje met onder andere bloemenbomen. De kamer is dan wel met een ventilator ipv een airco (maar ‘s nachts echt goed uit te houden hoor) en koud water uit de kraan, maar warm water heb ik hier echt niet nodig! Dit parkje heeft ook nog eens een aardig strandje (wat niet voor alle hotels en parkjes hier geldt). Vervolgens even bikini aan en naar het strand gegaan, lekker de zee ingeweest en lekker in een hangmat gerelaxed… heerlijk na die busreis! Vervolgens even op zoek gegaan naar een plaatsje waar ik kon lunchen (genoeg hier langs de weg), want ik had inmiddels al enorme trek… tja, wat wil je ook, het was al 16.00u… oeps… Dus lekker wat gegeten en weer richting kamer gegaan. Daar een beetje tv gekeken en toen het dus eigenlijk tijd was voor het diner had ik geen honger… was ook te moe om op pad te gaan. Dus nog even wat pinda’s en chippies genomen, en dat was het maar weer voor mijn diner… slecht he… maar meer ging er echt niet in. Ook ben ik maar op tijd naar bed gegaan, ten eerste om de moeizame nacht van de bus weer in te halen en daarnaast omdat ik een tripje in het vooruitzicht had voor de volgende dag… om 05.00u ‘s ochtends…!!!

Dus ik mijn wekker lekker vroeg gezet… wekker niet gehoord (heeft wel vaker kuren dat ding)… en ik werd net op tijd om 04.50u wakker! Dus wat water in mijn gezicht geplensd en snel aangekleed en naar buiten waar de moto-biker al op me stond te wachten. Als eerste gingen we naar de white dunes, de hoge witte duinen dus (nee, niet eens recht aan het strand, maar een stukje het binnenland in). Daar wat rondgelopen en ook nog ge-sandboard!!! Was wel ff eng, maar erg gaaf om te doen: op een stuk hard-plastic zo op je buik naar beneden glijden! Gelukkig wilde en aardige spaanse dame wel even mijn tas vasthouden en wat foto’s maken (ja: dan sta ik er ook weer eens op…). Volgens mij heb ik nu wel overal zand meegenomen van die duinen, maar goed…😉 Daarna naar de Canyon gegaan: erg mooie rode rotsen, die dus met zonsopgang er nog mooier uit zouden zien… vandaar dus zo vroeg op pad… maar ja, het was een beetje bewolkt en de zon kwam pas later door… Vervolgens de Red Dunes bekeken, die dus van roder gekleurd zand waren. Dit was wat minder spectaculair dan ik dacht, en er waren een boel toeristen, waardoor ik maar heel even daar bleef. Daarna door met de scooter naar de vissersmarkt, waar het dus ‘s ochtends vroeg een drukte van jewelste is. Alle vissersboten in de haven, hun vangst verkopen aan de mensen uit Mui Ne en omliggende dorpen. Ook daar werden buffels gebruikt om de zware karren over het strand te krijgen, die ik overigens wel vaak over de weg heb zien lopen vandaag (remmen, om die beesten heen, en weer doorrijden…). Ook op het strand nog een meisje gesproken, Anh, die de 3 standaardvragen stelde: What’s your name, how old are you en where are you from? Meer engels kende ze overigens niet. Daarna weer achterop gesprongen (nou ja, zo ongeveer dan) en op naar de waterval. De moto-biker legde me uit dat ik het water in moest en dan door het riviertje moest lopen naar de waterval. Erg apart dus, maar het was de enige route naar de waterval. Na ongeveer 1.5 km lopen door het water en stukjes over de kant (oh ja, ook nog klavertjes vier gevonden! This must be my lucky day!!! Groeiden daar wel erg veel hoor… hahaha) eindelijk de waterval gevonden. Het was wel mooi om te zien allemaal, maar wat minder groot dan ik hoopte. Maar goed, het riviertje was ook niet echt groot en diep, dus meer kon ik ook niet verwachten. Rond een uur of 9 was ik weer terug bij het hotel en even ontbeten bij een restaurantje vlakbij.

Daarna even in de kamer relaxen (vooral van het vroege opstaan), douchen, zonnecreme op, bikini aan en zo weer richting strand, lekker om te relaxen dus… Even opladen voor ik morgen naar Ho Chi Minh City vertrek, de grote stad, beter bekend onder de naam Saigon (maar sinds 1976 de naam van de grote leider Ho Chi Minh draagt)…

Veel liefs en dikke knuffel, Maaike

PS: Nel en Jan: gefeliciteerd met jullie kleinzoon en feliciteer Cis en Fer namens mij! x

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s