Phnom Penh en wat nieuwe foto’s!!!!

Nou, Lean en ik waren dinsdag toch niet meer naar het Paleis geweest, maar lekker rustig middagje gedaan, aangezien we aan het einde van de middag bij het Koeung Kak meer wilden zijn voor een mooie zonsondergang. Dus even wat gelezen, wat internet gedaan, en gekeken wat ik in Cambodja allemaal nog meer wil zien behalve Phnom Penh en Angkor Wat. Dus rond een uur of 5 richting het meer gelopen. Het was alleen wat verder lopen dan we dachten en daarnaast te bewolkt voor een mooie zonsondergang, dus van de mooie foto’s kwam niets meer. Maar er was wel een goed indisch restaurant daar, waar je voor $2,- een menu krijgt en daarbij stond ook nog eens: ‘as much as you can eat…’ Hmmmm lekker veel gegeten dus, tot Lean en ik echt geen pap meer konden zeggen, heerlijke groente-curry’s, een kip-curry, en daarbij rijst en naan-brood. Smaakte verrukkelijk! Ook had ik die dag nog een mailtje gehad van Adi, die ook nog in Phnom Penh was en zijn guesthouse was eveneens in de buurt van dat restaurant. Dus hadden we daar om 20.00u afgesproken en daarna wat met hem en nog een nederlandse dame, Willemijn, wat gedronken. Daarna richting een ander barretje gegaan, ‘the Drunken frog’ (tja…), en daar ook weer Anders (deense jongen die ik ook in Saigon had gesproken, toen met die ‘internationale tafel’, kon alleen toen ff niet meer op zijn naam komen, het was niet Hetzelfde maar… ja Anders dus…) en een andere Deen, Michael. Dus gezellig met zijn zesjes geborreld. Toen was het tijd voor de rest om naar huis te gaan en Lean en ik wilden eigenlijk ook gaan, maar er kwamen net drie jongens aan die met ons wilden kletsen, dus bleven we nog even. Dit waren Peter uit Nieuw-Zeeland, Sean uit Amerika en David, maar geen idee waar die nou vandaan kwam, was ook niet zo spraakzaam. Dus uiteindelijk werd het toch weer laat voordat ik in bed lag… En ja als je dan ook nog eens niet kan slapen, omdat er een licht op het raam schijnt waar geen gordijnen zitten, en dan ook nog eens noodweer is… Keiharde regen en enorme onweer, werkelijk niet te geloven zo hard en zo lang als dat maar doorging. Overdag is het weer hier verrukkelijk (erg warm en lekker zonnig), maar zo ‘s nachts… tja het regenseizoen loopt tegen het einde, maar moet blijkbaar ‘s nachts nog even van zich laten horen.
 
Woensdag de 18e gingen we op tijd ons bed uit, om vroeg naar het Koninklijk Paleis te gaan en daarna naar het S21-museum, waar om 10.00u de documentaire The Killing Fields werd vertoond (anders pas weer om 15.00u). Het Paleis was wel mooi om te zien, maar nou niet echt super bijzonder. De stijl heeft veel weg van de Thaise tempels (of zijn het misschien juist Cambodjaanse tempels?), met de meerdere daken op elkaar en vooral veel pracht en praal. Ook was bij het Paleis nog de Zilveren Pagode te zien, die op de vloer echt zilveren tegels heeft, die een kilo per stuk wegen. En daarbij een aantal prachtige boeddha’s, eentje met daarop een heleboel kleine diamantjes als versiering (als ogen, op de kledij enzovoort), prachtig om te zien! Helaas mochten hier geen foto’s gemaakt worden. Maar goed, wij op tijd weer weg om naar het S21 Museum te gaan, oftewel het Tuol Sleng museum oftewel het museum van de Volkerenmoord / Genocide. Mijn god wat een gruwelijkheden allemaal… Deze plaats was de gevangenis waar Pol Pot en zijn kornuiten van de Rode Khmer afgrijselijke martelpraktijken uitvoerden (tja, met Hitler als voorbeeld…) om maar bekentenissen uit de mensen te krijgen (en dan dus zo verdraaien dat eruit kwam dat ‘ze tegen Red Khmer zijn, dus moeten ze dood…’). Eerst hebben we dus de film bekeken, waarin een vrouw vertelde over de liefde van haar dochter en haar schoonzoon, die door de Red Khmer gescheiden werden en die ze allebei nooit meer heeft terug gezien. En het verhaal van een van de bewakers en een van de 7 (!) overlevenden van de 20.000 (!!!) gevangenen (…). Overigens waren de bewakers van de Red Khmer vaak ook voor het blok gezet: of je helpt ons, of je gaat dood, een andere keuze hadden ze niet. De Red Khmer werd ook zo paranoide dat ze ook hun eigen mensen begonnen te vermoordden. In het museum waren de gevangeniscellen te zien, van hout of van steen en de grote massa-kamer. Alle gevangenen werden daarin vastgezet met hun voieten aan een ijzeren stok en moesten stil zijn (of anders…). Dagelijks werd iedereen ondervraagd. En daarbij werden regelmatig gevangenen weggevoerd, onder het mom van een onderzoek of werk… In werkelijkheid werden ze naar het exucutie-kamp gebracht dat buiten de stad zit. Ook waren in het museum schilderijen te zien die een van de overlevenden gemaakt had. Hier zag je dus dat mensen mishandeld werden, nagels uit vingers getrokken werden, tepels afgetrokken werden, mensen ondersteboven gehangen werden (tot ze bewusteloos waren) en ook mishandeld werden met behulp van insecten en slangen etc. Verder hingen ook overal de foto’s van de slachtoffers (die netjes een dossier met foto kregen, en de lijken dus enigzins geidentificeerd konden worden) en dan zie je dus al die gezichten van mensen die niet ouder zijn geworden dan die foto… mensen van 60 jaar… kinderen van 6 jaar… en zelfs moeders met baby’s… Iedereen werd gemarteld en uiteindelijk vermoord (op 7 na…). Er waren zelfs ook foto’s van een aantal mensen die in het complex al de dood hadden gevonden, waarvan een aantal lijken met een vreemdsoortige glimlach op het gezicht… alsof ze opgelucht waren dat ze eindelijk verlost werden van die martelpraktijken. Afschuwelijk om te zien dus…
 
Om even rust te hebben tussen dit museum en de killing fields (het executiekamp dus), hadden Lean en ik even een lekkere lunch gedaan, en een heeeeerlijke sandwich gegeten. Daarna dus met de tuktuk naar Choeung Ek, The Killing Fields, die een stukje buiten Phnom Penh ligt. De route ernaar toe was een behoorlijke belevenis, want toen we echt uit de stad waren, gingen we dus het asfalt af en een hobbelweg op…. en dit was dan ook echt een HOBBELWEG! Jeetje, het was maar goed dat de sandwich goed gevallen was, anders werd die er wel weer uitgehobbeld! Even gefilmd dus, de beelden zullen nogal bewegend en schokkerig zijn geloof ik… hahahaha! Maar tot zover het lachen… Want toen we bij Choeung Ek aankwamen zagen we meteen het monument dat er geplaatst was, een metershoog gebouw, met daarin honderden schedels van de mensen die daar dus de dood hadden gevonden in de vele massagraven. Om kogels te sparen werden de kelen doorgesneden of de schedels ingeslagen. Daar zijn we langs een aantal van die massagraven gelopen (die dus nu ontruimd waren). Bij een van die massagraven (waarin dus vrouwen en kinderen lagen) stond een boom, die de Killing Tree werd genoemd… en je wilt niet weten waarom… en toch vertel ik het… met weer tranen in mijn ogen… Deze boom werd namelijk gebruikt door de Red Khmer-beulen om de kinderen tegenaan te slaan om ze zo te vermoorden. Werkelijk afgrijselijk, afschuwelijk, eigenlijk zijn er geen woorden voor om dit te beschrijven…
 
De weg terug was gelukkig weer ontspannen, door al die hobbels, waardoor er gelukkig weer een glimlach en uiteindelijk een schaterlach uitkwam. Vanaf de guesthouse zijn we toen naar Frizz gegaan, een restaurant van een Nederlander, Frits (tja, dat konden ze niet uitspreken, dus werd het Frizz…), die ook wat zou weten over vrijwilligerswerk en een kookcursus (die Lean graag wilde doen). Dus van hem het adres gekregen van de vrijwilligersorganisatie die voor weeshuizen werk doet en die bleek dus bij ons in de straat te zitten. Verder bij Frizz dus heerlijk gegeten en Lean had de kookcursus geboekt voor de volgende dag. Ook hadden Lean en ik besloten om samen wat door Cambodja te reizen, omdat het erg gezellig is en ook bepaalde kosten toch makkelijker met zijn tweeen te delen zijn dan dat je er alleen voor op moet draaien. En aangezien we toch al redelijk dezelfde plannen hadden komt het prima uit.
 
Dus morgen vertrekken we naar Kratie, daarna Mondul Kiri (provincie in het oosten van het land), vervolgens even 1 nacht Phnom Penh om daarna naar Battambang te gaan en van daaruit naar Siem Reap waar de Angkor Wat is (zin in!!!!!). Daar zullen we afscheid nemen want Lean gaat naar Thailand en dan 6 november weer naar Nederland en ik ga rond de 6e naar Laos toe. Ik zal dus rond 1 november weer in Phnom Penh zijn en voor een paar dagen daar heb ik een leuke bezigheid gevonden: ik ga namelijk meehelpen in een weeshuis! Vanochtend (na weer een noodweer-nacht en nu is het weer superzonnig) ben ik naar die travelagency gegaan waar dus die vrijwilligersorganisatie ook bij zit en daar gesproken met Anneke, een gezellige dame die voor 2 weeshuizen werkt hier. En ze was uiteraard erg blij dat ik mijn hulp aanbied. Dus tussen 1 en 5 november ben ik weer in Phnom Penh voor wat vrijwilligerswerk en vertrek ik daarna richting Laos. Wat een plannen weer he… en nu maar kijken hoe het allemaal gaat verlopen… :-)))
 
Gisteravond heb ik trouwens ook nog gezellig met mijn paps, mams, zusjes en zwager gekletst, heerlijk om die stemmen weer even te horen! Via Skype gaat dat erg makkelijk, als je tenminste een pc kan vinden met Skype erop en daar ook nog eens een koptelefoon op zit… dat was wat lastiger te vinden, maar uiteindelijk wel gelukt en dus voor 2 cent per minuut met iedereen gebabbeld! Geweldig!!!
 
En ik heb weer nieuwe foto’s!! Maar ik moet ff kijken hoe ik die er allemaal weer erop kan zetten, het lukte net namelijk niet… Grrrr… maar goed, nu weer 154 van de 187 foto’s die ik weer heb geschoten zijn te bewonderen, veel kijkplezier!!!
Iemand nog tips om mijn foto’s ergens anders neer te zetten voor het geval het niet meer op mijn space lukt? Mail me ff!!! thanks!!!
 
Veel liefs en heleboel xxx,
Maaikie

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Phnom Penh en wat nieuwe foto’s!!!!

  1. Pien says:

    Hey MM!
     
    Pien just dropped by! Jeezus minus…. wat een toestanden moeten het geweest zijn daar zeg. Kreeg gewoon kippevel van die nare verhalen over de Killing Tree. Brrrrr…
     
    Heb samen met Jerome tijdens ons ontbijtje naar de fotos gekeken. Net alsof we er zelf bij waren. Je hebt er een goed oog voor.
     
    Met mij verder alles wel hoor. Wel erg druk op het werk. Karim is nu voorlopig ook parttime, heeft last van zijn nek en rug en heeft nu therapie. Lydia is ook nog steeds parttime dus zit ik samen met Lisa (onze nwe MM)  en Frank (de nwe Patrieck) als enige op CM…
     
    Als alles meezit mag ik in januari a.s. een opleiding gaan volgen die goed aansluit bij Credit Management. Dat wordt dus 2 avonden naar school. Gelukkig is de cursuslocatie wel in de Aristo Zalen in Lunetten zelf. Dus kan ik meteen door. Heb er wel zin in!
     
    Anyweg, nog veel plezier daar en doe voorzichtig!
     
    xxx, liefs
    Pien

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s