Mondulkiri-avonturen… en een bijl in mijn rug!!!

Jeetje, daar ben ik dan weer hoor! Na een leuke trip naar de provincie Mondulkiri heb ik weer genoeg te vertellen! Alvast sorry voor weer een lang verhaal, maar ja en valt zoveel te zien en te beleven dat ik alles wel met jullie wil delen!!!

Laat ik dan maar beginnen met zondag 22 oktober : rond 07.30u zouden we opgehaald worden vanaf onze guesthouse in Kratie. Het werd uiteindelijk 08.00u maar goed. We werden naar de verzamelplaats gereden en daar werden meer mensen en meer spullen (500kg cement bijvoorbeeld…..) op de wagen geladen. Een paar mensen op het dak bij de bagage en Lean en ik bij de anderen in de (van de zijkant open) truck. Ook zagen we nog hoe een ijsje even live werd gemaakt: er werd een blok ijs geschaafd en in een bekertje gedaan, toen een stokje erin, uit het bekertje, een kleurtje of twee erop en voila! Oma had haar kleinzoon weer blijgemaakt! Toen we ongeveer een uurtje op weg waren bleken we een lekke band te hebben…. Gelukkig maar dat er 2 reservebanden mee waren gegaan! Enorm snel werd de band verwisseld en we hoefden zelfs niet uit de wagen vandaan! Tot aan Snuol zaten we dus in die truck en die bleek van daaruit door te gaan naar Phnom Penh. Maar daar hoefden wij nog even niet naar toe, dus moesten we met bagage en al overstappen naar een andere pick-up-truck…. In Snuol heb ik trouwens ook nog een klein windhoosje gezien, gewoon midden op straat, ongeveer 1 tot 1.5 meter doorsnee! Heel grappig om te zien! Anywayz: bagage op de andere truck, alle andere bagage en huisraad van een aantal andere mensen erop en dan wij dus bovenop die spullen! Erg apart zitten dus! Het was even zoeken naar een goeie zithouding en die kon ik maar niet vinden… er prikte namelijk constant wat in mijn rug… dus na ongeveer een half uur ongemakkelijk zitten besloten we even te gaan uitzoeken wat dat oncomfortabele ding nou was wat in mijn rug porde…. schaar erbij, zak opengeknipt (tja, dan de boel maar kaduuk maken hoor….) en door de bagagejongen het ding uit de zak laten halen… bleek het een bijl te zijn… hm… tja, heb ik nooit zo fijn gevonden, een bijl in mijn rug…. Verder hebben Lean en ik onderweg op de hobbeldebobbelweg nog een hobbeldebobbelsandwich gemaakt. Dit hield in: broodje snijden dan wel openscheuren, kaas ertussen gepropt en toen het lastigste gedeelte: de komkommer erop…. dus Lean sneed de komkommer, ik hield het brood vast, en telkens als zij een plakje had deed ik het broodje open, snel het plakje ertussen en broodje weer dicht (om te voorkomen dat dus het komkommetje  eruit viel…)… dus je kan wel voor je zien hoe zo’n 7 komkommerplakjes op 1 broodje wordt gedaan: broodje open en dicht en open en dicht en open en dicht en …. ja…. erg lachen dus… Gelukkig kregen we hierdoor ook de andere (voornamelijk sjaggie-kijkende) mensen aan het lachen… Die maffe toeristen ook altijd….😛 Hahahaha!!! Het was overigens wel een rotweg om overheen te rijden, vol kuilen en gaten waar de truck omheen dan wel doorheen reed (wiebeldewiebel op de bagage dus…) maar de omgeving waar we doorheen reden was prachtig… In eerste instantie was het erg jungle achtig, maar toen we dichterbij Sen Monorom (hoofdstadje Mondulkiri-provincie) kwamen werd het landschap heel Wales-achtig (he b ik me laten vertellen): heuvels overal en voornamelijk grasvelden, met lange wuivende, bloeiende graspollen, dit had nog niet eerder gezien in een Aziatisch land, prachtig! Onderweg hadden we ook nog wel wat regen gehad, waardoor we dus een groot zeil over ons heen kregen (waardoor je dus echt goed moet opletten dat je niet even ernaast gaat vallen…), erg apart met al die mensen bovenop een wiebelende truck over een hobbel de bobbelweg…. hihihi! In Sen Monorom aangekomen hadden we op advies van Frits, van het Frizz restaurant in Phnom Penh, onze intrek genomen in het PichKiri Guesthouse, dat door een vrolijke dame gerund wordt, die ons constant bananen wilde geven (ja, best lekker, maar niet teveel…). Vervolgens wilden we even naar het Guesthouse van Long Vibol gaan, aangezien daar goede tours en info te verkrijgen zou zijn. Dus wij lopend die kant op, was het een stikdonkere weg waar we langs moesten… hmmm.,.. ff een auto aanhouden om te vragen of we wel de goeie kant opgaan. Dus ja hoor een personenauto met daarin reeds 7 mensen gepropt: ja wij gaan er nu heen, rij maar mee…! Ehm… meerijden? Ja hoor! Proppen maar!! dus met zijn negenen (!!!!) in een vier-a-vijfpersoonsauto een kilometertje rijden…. Ik bij Lean op schoot, e zij moest de deur maar openmaken om mij weer te bevrijden… pfff…. maar goed we waren er, daar ff gegeten, een trip geboekt en gevraagd of ze ons ook weer die enge donkere weg terug wilden brengen (ja, dat was wel goed…)

Maandag dus op een tweedaagse trip, Lean en ik ieder achterop bij een motobiker en een mooie route door de provincie gereden langs allerlei watervallen. De eerste weg naar de Bou Sra waterval was erg moeilijk, een aantal keer moesten we zelfs even afstappen en naast de moto meelopen. Maar het was de moeite waard…. Wat een prachtige waterval…. We waren ook op het juiste moment daar, net na het regenseizoen, waardoor de watervallen goed stroomden en niet te bruin waren van alle regenval dat zorgt dat modder de rivier instroomt. Eerst zagen we het bovenste gedeelte van de waterval,. wat er al prachtig uitzag, maar vervolgens, met een lastige wandeltrip naar beneden (ja zonder motobike…) zagen we het tweede gedeelte, die er zo mogelijk nog mooier uitzag…. Er stond dan ook onderaan de waterval een prachtige grote oude boom waardoor we een mooie foto hebben gemaakt: links de enorme boom en rechts een klein meisje (ikke…) voor een enorme waterval…. mens versus de machtige natuur in de puurste vorm…. adembenemend…. foto volgt dus snel!!! Toen gingen we weer naar Sen Monorom terug voor een lunchpauze waarvoor we op de markt even vers eten hadden gehaald. Daarna gingen we naar de village waar we de nacht zouden verblijven. Daar onze spullen in onze homestay gelegd, een grote rieten hut, met daarin bamboehouten banken waarop we zouden slapen… niet comfy, maar wel erg gaaf…!!! We hebben even rondgelopen door de village, waar slechts 20 gezinnen woonden, en bij diverse mensen even gestaan om hun verhaal te horen en zelfs nog een 50-jarig mannetje engelse les gegeven (wijzend naar zijn voet: this? That is foot. ah fot… no foot…. oh foooot. yesyes very well!!!). Daarna even opgefrist in de rivier (mototocht was wel viesmakend…) en lekker buiten gegeten. Vanwege de warmte, maar ook vanwege het feit dat er dus binnen gekookt was, en dus de rook van het vuurtje de tent blauw had gezet. Dit doen ze met een reden: dan blijven de muggen zoveel mogelijk weg! wel erg handig dus! Het was om 18.00u al donker, dus we hebben nog tot 19.30u buiten gezeten en onder een prachtige sterrenhemel (Melkweg gezien!!!!!) zitten kletsen. Toen toch maar richting bed… Er viel niets meer te doen en het werd om 05.00u toch weer licht, dus zouden we weer vroeg wakker zijn…

Ik werd rond 05.30 dus wakker, met een zere rug van de bamboeplanken waarop ik moest slapen. Het was wel nogal fris geworden ’s nachts, dus dat dekentje waar ik op en onder lag was wel erg goed van pas gekomen. De biggetjes, hondjes, kippen en katten liepen alweer vrolijk onder mijn slaapplaats door en het werd dus echt tijd om eruit te gaan… rond 06.00 het ontbijt: lekkere zoute pittige noedelsoep, die dus maar voor de helft op ging (nee geef mij maar een broodje of een muesli met fruit en yoghurt zoals ik nu af en toe eet). Rond 07.30u vonden Lean en ik het wel weer tijd om te vertrekken, aangezien we toch al helemaal klaar waren. Dus weer de moto op en richting de Romanear waterval gegaan, een handwerkplaatstje bezocht (waar het weefgetouw voornamelijk uit voeten en rug bestond en de dame in kwestie er dus tussen zat om te weven… en wat een werk…. een doek voor een rok duurt een maand voor het af is…) en nog naar de Dak Dan waterval gegaan. Even door het riviertje gelopen naar de overkant en daar naar beneden over een trap om de waterval van beneden te bewonderen. Het zag er weer mooi uit…!  Toen was het weer tijd voor de lunch, dus op naar een restaurant. Daar tot 3 keer toe wat andere besteld, aangezien de serveerster steeds weer terug kwam omdat het toch niet gemaakt kon worden… jeetje, zo moeilijk was ik ook weer niet hoor!!! Toen maar grilled beef genomen en groenten erbij, dat kon tenminste wel… Na de lunch nog even de Sen Monorom waterval bezocht en Lean en ik hadden nog wat maffe melige foto’s gemaakt (tja, dat komt van al die watervallen). Tot slot van de trip zijn we naar de Sea Forest uitkijkpunt gegaan. Dit is een hoge berg waarvanaf je zo ongeveer de hele provincie kunt zien, waardoor de heuvels en bossen als een grote groene zee eruit zien… vandaar dus Sea-Forest…. Ongelooflijk mooi! Toen dus naar de guesthouse gereden, en in totaal dus 200 km rondgereden met de gidsen. Wat een trip! Toen een wasje gedaan (mijn lichte broek was helemaal rood van de stoffige wegen) en lekker geralaxed en opgefrist. We waren na het douchen wel een beetje teleurgesteld dat de kleur die we hadden opgedaan toch meer van de stof kwam dan van de zon, dus na het afspoelen waren we toch niet zo bruin als we dachten…. ;-)))

Dinsdag de 25e gingen we weer met de pickup-truck naar Phnom Penh. Ditmaal ietwat comfortabeler, we hadden namelijk geen huisraad mee en daardoor konden we in de achterbak op onze eigen tassen zitten. Het was echter wel een enorm vieze trip, weer over al die rode zandwegen. En een erg lange rit, zo’n 8 uur, in de volle zon, in de wind waardoor je de zon niet voelt… dus hierbij wel behoorlijk verkleurd…! Heb helemaal een zere verbrande lip opgelopen de afgelopen dagen… auwie….!!! In Phnom Penh aangekomen zijn we weer naar de Okay Guesthouse gegaan, even gedoucht en direct richting de politie om alsnog aangifte te doen van mijn verdwemen camera… En ja hoor: wat een raar corrupt zooitje!!! Eerst wilden ze niet echt mijn aangifte in behandeling nemen gezien het feit dat het een paar dagen geleden gebeurd was (tja, in de provincies spraken ze echt niet genoeg engels om wel een aangifte te doen hoor!), en daarna wilden ze wel een getuige regelen voor 15 dollar!!! Sodemieter op zeg! Welke getuige vroegen we? Nou iemand van het restaurant waar ik beroofd zou kunnen zijn. Ik heb de agent maar gezegd dat ik de eigenaar ken van dat restaurant en dat hij voor mij wel gratis wil komen… Nou, dan moest ik dat maar doen de volgende dag… Toch een kopietje meegekregen van het formulier dat ik ingevuld heb en besloten om eerst de verzekering te bellen ivm dit rare gedoe. Elvia gaf aan dat het zo ook wel in orde kwam, als ik maar iets had (ja: kopie van mijn verhaal dat ik bij politie had gedaan) en verder tot na 30 dagen nadat ik terug kom kan ik de schade verhalen. Mooi zo!!! Dus kan ik de volgende dag  gewoon naar Battambang en niet met een Gratis getuige naar de politie. Ze zoeken het maar uit (maar dat zouden ze toch al niet doen…)! Even voor een camera gekeken, maar daarvoor ga ik in Siem Reap nog wel even verder kijken, niet overhaast wat kopen. Na al dat geregel had ik wel een oppepper nodig (behalve een lief mailtje dat ik had gekregen die me ook al opvrolijkte…) en we gingen lekker bij Friends restaurant tapas eten. Hier hadden we eerder ook al gegeten en het was toen zooooooo lekker…. dat we nu dus een aantal van die gerechtjes en nog meer wel wilden eten… wel beetje duurder dan gewoon (wel 9 dollar besteed…) en meer dan gewoon (maar ja, de hele dag hadden we bewust alleen maar fruit gegeten… hahaha) maar dat was het zeker wel waard. Als toetje even bij Frizz langsgeweest, maar helaas hadden ze geen choco-mousse meer… dan maar de lekkere appeltaart (beetje warm en op een andere wijze dan in Nederland… zooo lekker….) genomen. En Frits even gesproken over de diefstal (waarschijnlijk dus daar gebeurd) en dat gedoe met de politie… Hij vond het ook een rare boel, maar goed de verzekering helpt me gelukkig evengoed zo. Daarna weer naar de hostel voor een goeie nachtrust (alleen wel midden in de nacht wakker geworden en kon toen niet zo goed weer in slaap komen…).

Vanochtend de bus in naar Battambang, waar de zeer luide karaoke-dvds weer werden afgespeeld met afgrijselijke volksliedjes… VRESELIJK!!!! Gehoorapparaatjes dus maar op de batterij-UIT-stand gezet… lekker rustig…! De reis verliep verder weer voorspoedig. We waren rond 14.00u in Battambang en gingen dus even lunchen bij Sunrise Coffe House, waar ik een lekkere wrap heb gegeten. Vervolgens even hier gekeken voor een nieuwe fotocamera maar kon alleen een Canon met Japanse beschrijving vinden (ik ken alleen het woord Sushi in het Japans, en die stond er niet in…) of een Sony zonder extra accu’s…. In Siem Reap dus maar weer verder kijken. Toen nog even een lekkere ijs-cappucino met een bol ijs gedaan en daarna lekker gegeten bij Smokin’Pot (het was wel beetje pittig, dus: auwie mijn zere lip…!!!). En zometeen weer richting het hotel. In Battambang blijven we maar 1 nachtje, want morgen gaan we door naar Siem Reap met een boot, wat een schitterende tocht schijnt te zijn! En dan dus in Siem Reap voor 3 volle dagen de tempels van Angkor Wat en meer bekijken….

Veel liefs en xxx, Maaikie

PS Oh ja : wanneer ik hier pin komen er dollars uit het apparaat. Je kan in Cambodja dan ook met dollars betalen, naast de nationale munt, en het wisselgeld is veelal ook in dollars. Alleen de bedragen kleiner dan 1 dollar krijg je in de nationale munt (Riel) terug. Erg apart dus en lastig in de portemonnee, die dubbele munteenheid (dikke knip met al die dollars en riel….)

En Aart en Nel, ja jammer dat we elkaar net hebben misgelopen rondom Hoi An…. Maar jullie hebben het dus ook heerlijk gehad in Vietnam! Mooi zo!!

 

En tot slot nog even dit: Onze gids in Mondulkiri had nog een mooi gezegde:

Je kan over iets duizend keer lezen, maar het is veel waardevoller om het een keer te zien…

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s