Angkor Wat…. en een mijnenveld…

Vanuit Battambang namen Lean en ik dus de boottocht naar Siem Reap. Hiervoor moesten we wel vroeg opstaan en eerst een stukje achter op een pickup-truck… helaas was deze zeer oncomfortabel waardoor ik blij was dat ik met kramp in mijn benen na een kwartiertje er eindelijk af mocht… Toen de boot op en een toch van ongeveer 6 uur over het Tonle Sap meer gemaakt. De tocht was wel mooi, maar veel had ik al gezien van eerdere boottochtjes. Ook was de zon weer erg heet en gingen we af en toe langs een aantal takken, waardoor de beschermende doeken naar beneden moesten waardoor we toch weinig naar buiten konden kijken. Aangekomen bij Siem Reap sprongen diverse tuktuk-rijders de boot op, begonnen aan je arm te sleuren en te gebaren dat je met hem mee moest rijden… Ja gatver, blijf van me af zeg! Dus Lean en ik gingen uiteindelijk met een mee die niet te opdringerig was en ons gratis naar de stad wilde brengen. Uiteraard wel naar een guesthouse waar hij provisie van krijgt, maar nee, wij gingen zelf wel verder op zoek naar een andere guesthouse, het Phuket Guesthouse, welke we hadden gevonden vlak bij de oude markt en heel dichtbij The Blue Pumpkin (waar ze lekkere gebakjes, broodjes en goed eten hebben). We gingen hier wel op een dorm (=je huurt een bed in een gedeelde kamer) slapen, waardoor we de kamer dus deelden met 2 zweedse jongens (rare figuren, een betweterig, de ander lag vaker in bed dan dat ie wat ging doen…. en lagen liever op het strand dan naar tempels te gaan… waarom ga je dan naar Angkor Wat???). In Siem Reap meteen op zoek gegaan naar een winkel waar ze digitale fotocamera’s verkopen en uiteindelijk een goeie gevonden, een Canon IXY70 (heet ie in Japan, in Nederland is het de Ixus60). Daarna lekker even wat gegeten, waarbij ik Lean had getracteerd, aangezien ze met mij zoveel gedoe had ivm een nieuwe camera voor mij. Vervolgens zijn we nog even naar de Temple Bar gegaan, waar ik een lekkere vodka-redbull nam, voor maar $1,50! En dus geen 5 euro zoals in de Nederlandse kroegen… hahaha! Maar we hebben het toch maar niet te laat gemaakt, want we zijn immers bij de Angkor Wat en daar valt genoeg te zien!!
 
Dus zaterdag 28 oktober hadden wij een tuktukrijder geregeld, die ons de hele dag wel rond wilde rijden naar elke tempel die wij maar wilden bezoeken. Dus uiteraard begonnen bij de Angkor Wat. Wat een imposant gebouw zeg… Groot, statig, mooi en indrukwekkend complex. Ook zijn er prachtige muurbewerkingen te zien, waaronder veel Apsara’s, dit zijn de engelen van het boeddhisme / hindoeisme, en heel wat sexier dan die van de katholieke kerk… Het is ook in diverse niveau’s gebouwd, dus toen wij hethoogste niveau wilden bezoeken moesten we een trap opklimmen… Ja echt klimmen…. Toen we dan ook boven waren zei Lean, en nu moet je eigenlijk niet achterom kijken… Hm nee, want waar is die trap nou gebleven…??? Zo steil was die trap dus… dat je vanaf boven de trap niet eens kon zien! Pfff… even achteruit gedeinsd tegen het gebouw aan… En bedacht: jeetje straks moet ik ook weer naar beneden… iiiieeeehhhh!!!! Maar goed, even genieten van het uitzicht en de tempel daar. Gelukkig gaf een engelse man ons aan dat er ook een andere trap was, ook zo steil, maar wel met een trapleuning… Dat ging wat beter naar beneden ja… Toen we alles zo ongeveer hadden bewonderd liepen we nog weg langs een van de waterbassins voor de tempel, waardoor we een mooie waterspiegelingfoto konden maken. Ook zagen we nog een grote aap op het dak rondlopen, die dus ook even leuk op de foto kwam. Daarna gingen we naar Angkor Thom, die een aantal verschillende tempels herbergt. Achter een mooie zuidingang (met een hoge poort waarop 4 grote gezichten staan) zijn we eerst naar de Bayon Tempel gegaan, waarop dus een heleboel van die gezichten staan… Door vele poortjes en doorgangen zag je steeds weer andere gezichten verschijnen, erg mooi om te zien. Ook stonden hier veel apsara-afbeeldingen, waarnaast Lean en ik dus ook in Apsara-danshouding op de foto gingen (alleen was het wel in een erg diepe plie, 4e positie…, dus bijna kramp in mijn benen.. hahaha). Even een lunchstopje, weer onze eigen sandwiches gemaakt. Hierna was een bezoekje aan Preah Khan aan de beurt. Deze tempel was wel erg ingestort (met veel waarschuwingsbordjes waar je allemaal niet langs mocht enzo…). Het was hier ook wel heel erg warm zo midden op de dag, werkelijk tropisch warm… als in een tropisch regenwoud… dus begon het ook maar even te regenen… wat eigenlijk ook wel ff lekker verkoelend was! Gelukkig was het maar een kort buitje en hoefden we amper te schuilen. Tot slot van de dag hadden we Ta Phrom ingepland. Dit is echt een geweldig mooie tempel, met veel boombegroeingen op de muren, zoals je die vaak op foto’s ziet over ‘Angkor Wat’. Prachtig om te zien hoe de natuur zijn gang maar gaat en hierdoor de gebouwen van zijn plaats haalt of juist stevig in de grond vastzet. Na al deze bezoekjes was het tijd voor Temple-food (=genieten…), dus gingen we naar The Blue Pumpkin. Hier een heerlijke salade gegeten, met frietjes en een lekkere choco-fondant toe… jummie!!! Na het eten nog even een tuktuk geregeld voor de volgende dag, voor een lange tocht naar Banteay Srei en Beng Mealea (ongeveer 70 km van Siem Reap af).
 
Rond een uur of half negen vertrokken we zondag de 29e naar Banteay Srei en Beng Mealea. Toen we nog maar net onderweg waren, hadden we meteen een stopje om benzine in te slaan, ivm de lange tocht die we vandaag gingen maken. En daar stond me toch een schattig jochie van een jaar of 2 of 3… ongelooflijk… mooie zongebleekte haartjes in een leuke coupe (vet hip!), een stralend koppie met lachende pretoogjes en een mooi bekkie tanden, en maar naar mij te lachen en ginnegappen… Echt, als de adoptieprocedures in Nederland niet zo moeilijk waren had ik m zo meegenomen, zonder te aarzelen… (maar ik denk niet dat zijn ouders hem kwijt willen…) Wat een schatje… foto’s volgen dus nog… Maar goed, benzine was weer ingeslagen en we gingen tempels bezoeken, dus maar weer verder gereden. Banteay Srei was een mooi tempelcomplex, die ook wel de vrouwencitadel genoemd wordt. De tempels waren mooi bewaard gebleven, en de graveringen in de stenen waren dus nog prachtig om te zien. Ik ging nog wel even door mijn enkel daar, door al die ongelijke paden waar je op loopt, maar dat is gelukkig goed afgekomen, ik heb er geen last van. Toen gingen we richting Beng Mealea, over een heerlijke hobbelweg, maar daar zijn Lean en ik onderhand wel in getraind… Een hobbeltje meer of minder, daar kijken wij niet meer van op. Na een uur werd de weg beter en ging de toch voorspoedig. Rond een uur of 1 waren we bij Beng Mealea en hielden we eerst even een picknick, dus kleedje uitgelegd en sandwiches maken… Die weer heerlijk smaakten, uiteraard! Daarna dus Beng Mealea in en dat….. was werkelijk geweldig….. Bij het lezen over Beng Mealea kreeg ik al kriebels in mijn buik, zo van: daar moet ik heen… en dat bleek dus inderdaad zo te zijn… Het was echt geweldig om daar doorheen te lopen…!!! Dit was een grote enorme tempel (met veel open stukken ook) die door natuur al behoorlijk verwoest was… takken, bomen, planten, alles groeide er door de stenen heen. Tel daarbij op dat er ook zat muren ingestort waren, maar toch de basis nog te zien was, en je hebt een geweldige ruine om doorheen te lopen… A la Tombraider…. A la Indiana Jones…. Oftewel: Maaike in haar element!!! Er liep een aardig oud mannetje met ons mee, als zijnde gids die helaas niet veel engels kon, maar zijn voornaamste taak was om ons de juiste route te laten lopen… Eerst over behoorlijk wat gebaande paden, gemaakt van houten bruggen en loopplanken, maar al gauw over de rotsblokken en door nauwe gangetjes… (maar goed dat hier niet teveel toeristen komen, anders zou het zonde zijn van al die prachtige stenen) We gingen door ramen heen waar precies genoeg ruimte was om langs de spijlen te gaan en daarna weer omhoog over rotsblokken om op de muur te komen… Dan weer naar beneden over een houten trappetje en weer over blokken balanceren… Langs de bomen die in de spleten in de muren groeien, onder lage deurposten door, en dan weer langs een smal randje langs een open stuk… Geloof me: ik bleef foto’s maken daar… We hadden ook prachtig zonlicht waardoor sommige foto’s nog mooier zijn geworden. Zucht…. mag ik hier blijven…? Helaas toch maar weer terug naar de tuktuk, die wat pech had met de uitlaat (en die daar ter plaatse wel even gerepareerd werd) waardoor we even rustig konden kijken naar een jongen die kokosnoten uit een boom haalde… Zonder veiligheidstouw de boom ingeklommen, met een bijltje om de noten los te hakken en die via een kabel naar beneden te laten glijden. Er waren ook een aantal kokosnoten die overrijp waren en die dus los naar beneden kwamen / gegooid werden… Dat was wel even dekking zoeken, er donderde zelfs eentje op een golfplatendak, die een enorme deuk had.. en daaronder werd onze tuktuk gemaakt… ai… Maar goed, alles was goed afgelopen. Lean en ik zagen zelfs nog dat ze ook hier in het warme Cambodja kunnen sleetje rijden…! Gewoon over de weg, een stuk van een plastic vat en die aan een touwtje… Kleine broer erop en grote broer trekt hem… echt zo grappig om te zien!! Vervolgens weer richting Siem Reap gereden waar we even wat souvenirshops bekeken hebben, omdat de tuktukrijder daar provisie voor krijgt als ie gasten brengt en we hoefden niet eens wat te kopen… makkelijk verdiend voor hem… daar wilden wij wel even een rondje voor lopen hoor… Toen we weer in de stad waren hebben we weer lekker gegeten bij Khmer (=cambodjaans voor Cambodjaans) Kitchen, een verrukkelijke Sweet Potato uit de oven met groenten en met een laagje kaas erop… jummie!!!
 
Vanochtend (maandag de 30e) was het erg vroeg opstaan…. want rond 05.00u wilden we naar Angkor Wat om de zonsopgang te bewonderen… We waren niet de enige… Helaas was het wel wat bewolkt waardoor het licht niet optimaal was voor de mooie foto’s maar toch was het leuk om de Angkor Wat te zien verschijnen naarmate het lichter werd… Weer een imposant gezicht.. Daarna gingen we weer richting Guesthouse, waar ik even wat gelezen en geslapen heb om rond 08.00u even te ontbijten. Want om 09.00u hadden we de tuktukrijder weer geregeld iom ons naar het landmine-museum te brengen. Want helaas komen die nog veelvuldig voor in Cambodja (er schijnen er nog 6 tot 7 miljoen te liggen in deze streek richting de grens met Thailand…!!!), om vele slachtoffers te maken… Het museum is gesticht door iemand die ooit mijnenlegger was, en later juist de opruimer. Hij heeft dit gedaan om te zorgen dat mensen (toeristen) bewust worden van de mijnen en om donaties te kunnen vragen om de opruimwerkzaamheden te kunnen uitvoeren (met 2 dollar kunnen 3 mijnen worden opgeruimd) en hiernaast de kinderen die slachtoffer zijn geworden te kunnen helpen hun dromen te realiseren. De rondleiding werd gedaan door een van die slachtoffers, die een been miste. Ongelooflijk wat ze ook verzinnen om allerlei mijnen af te kunnen laten gaan en ozveel mogelijk slachtoffers te maken, mijnen met boobytraps aan elkaar, mijnen met in de buurt liggende spikes die alle kanten opknallen… Getver! Hij vertelde ook nog dat een vriendje van hem overleden was door een handgranaat… Tja een jochie vindt een raar metalen ding, loopt ermee naar huis met dat ding hangende aan een stok en de pin wordt door de schok van het lopen eruit getrokken… boem… vriendje weg… tranen in mijn ogen… Daarna liet hij ons nog een mijnenveld zien… gelukkig met veilige, lege mijnen uiteraard, maar wel realistisch… er kunnen op een vierkante meter zo 5 mijnen liggen! Hierna zijn Lean en ik nog even naar de markt geweest voor groenten, fruit en souvenirs. Daarna even lunchen en relaxen, en om 15.00u weer met de tuktuk wederom naar de Bayon Temple, ivm het mooie licht van de middag die op de gezichten schijnt… Hier liepen ook twee monniken rond, die dus prachtig op de foto kwamen: knaloranje gewaden voor die grijstinten van de stenen… prachtig! En toen de zonsondergang bekijken bij Pre Rup-tempel… Ook daar werd het erg druk… Een bijzondere tempel, met 3 verschillende steensoorten (grote grijze blokken, kleine oranje bakstenen en roze zandsteen), die een mooi geheel vormen. En vooral erg hoog… Zodat je dus over een heel stuk land kan kijken, met mooie bebossing die hoe verder steeds vager werd, en zelfs heel in de verte de torens van de Angkor Wat te zien waren… En dan dus de son sien sakken…. Prachtig, die kleuren, die mooie bebossing… weer genoeg foto’s!! Toen hebben Lean en ik een uitgebreid diner gedaan, met springrolls,  spicy beef met nootjes en fish amok (soort curry) in cocosnoot… Want ja, morgenochtend nemen we afscheid van elkaar, na ruim 2 weken samen gereisd te hebben… Zij gaat richting Thailand, voor het einde van haar reis, en ik richting Phnom Penh en daarna naar Laos… Zal wel weer even wennen zijn om alleen te reizen, want het was ons allebei goed bevallen. Het was vooral erg gezellig en het klikte goed. We hadden in ieder geval ook veel lol samen en de enige keer dat het tussen ons bijna botste, was dat wij tegelijk de tuktuk instapten links en rechts en onze hoofden dus bijna botsten… hahaha!
Lean: Het was super en veel plezier op je tropische eiland en daarna in het koude Nederland…!!! :-)))
 
Nou, morgen weer met de bus naar Phnom Penh, dus ik ga richting guesthouse en weer een goeie nachtrust te maken..
 
Veel liefs en xxxx,
Maaike
 
PS ik zal z.s.m. weer proberen wat foto’s te uploaden.. heb er inmiddels weer zat klaarstaan… hahaha!
En trouwens, aan iedereen die een berichtje heeft achtergelaten of me heeft gemaild: geweldig dat jullie zo meegenieten met mij en ik vind het ook erg leuk om van jullie te horen!!! Daarnaast ben ik ook wel teleurgesteld in de mensen die in de afgelopen anderhalve maand niets van zich hebben laten horen, zo leer je je vrienden kennen, nietwaar??
 

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Angkor Wat…. en een mijnenveld…

  1. wesley says:

    Jij reist veel.Als jij een vraag heb dan geef een reactie over mijn webblog(s).En als je wil, mag je dit verder vertellen.Doei, Dr.Wesley Junior-(web)psycholoog.Space:Dr.Wesley’s Space

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s