Zuid-Laos (Pakse & Bolovensplateau)

Zo, donderdagavond maar even bij een Italiaan gegeten. Zo maf hier, je kan van alles eten aan andere keukens, maar we hebben niet echt een Laos-restaurant gevonden… Maar goed, dan maar een lekkere pasta!
 
Vrijdag de 10e waren we op tijd ons bed uit gegaan, wat gegeten en richting busstation met een tuktuk. Want ja, proberen om de bus van 8 uur te halen, dat moet toch wel lukken. Ware het niet dat Shireen nog even wat geld moest wisselen, en de bank om 08.00u open ging. Maar goed, om 08.15 dus de tuktuk in en naar het busstation. Daar stond gelukkig de bus (een overdekt pickup-truckje) nog. En daar stond ie om 10.45 nog…. Pfff…. Wat duurt dat dan lang zeg, als je zelf een beetje moeilijk loopt te doen om de bus te halen en dat ie dan vervolgens dus nog 2 uur staat te wachten tot ie vol is… met mensen en vooral ook met spullen. Geen idee hoe het busschema hier dan loopt, want er kon om 10.30 gerust nog ingeladen worden in de bus van acht uur…? Maar goed, eindelijk op weg… Maar ja, als er zoveel ingeladen is, moet er onderweg net zoveel weer worden uitgeladen… Dus hebben we over de 40 km van Pakse naar de pont naar Champasak meer dan 4 uur gedaan… We hadden het dus ook wel kunnen fietsen (of zelfs hardlopen… even een marathonnetje!!)! Dus toen we eindelijk de Mekong over waren met de pont langs Champasak naar de Wat Phou gegaan waren, was het eerst tijd om te lunchen. We zaten gezellig samen met een Canadese jongen, een Japans meisje en een stel uit Groenland, waarmee we de rest van de middag bij Wat Phou rondgehangen hebben. Zoals ik al meldde is de Wat Phou een voorloper van de tempels in Angkor Wat en heeft dus ook een zelfde stijl. Echter was dit ook weer een tempel dat de tand des tijds niet geheel doorstaan heeft en dus nog gedeeltelijk te bewonderen is. Het was wel prachtig uitgestrekt over een heuvellandschap, met mooie, maar vooral ook scheve trappetjes waarover het lastig lopen was. Boven was het heiligdom te bewonderen met een aantal Boeddha-beelden, die heel apart beschilderd waren (oogjes en mondje erop…) waardoor het er nogal clownesk uitzag. Verder waren er volgens mijn reisgids ook rondom bijzondere dingen te bewonderen, dus ik ging ernaar op zoek… En ja hoor: gevonden! Een rots met een gedeeltelijke uithouwing in de vorm van een olifant (weet ff niet of het nu zo gevonden was of door mensen zo gemaakt?) en ook een soort offertafel… Het leek erop dat er zelfs menselijke offers gedaan werden? De offertafel had namelijk een holte waarin zo een mens had kunnen liggen… Heel apart dus… Maar goed, het had ook weer een vorm van een krokodillestaart en achterpoten, dus dierlijke offers zijn ook wel mogelijk. Maar goed, het was een apart iets om te zien en ik vond het wel stoer dat ik zo goed rondgestruind had dat ik dit had gevonden.🙂 Na een paar uurtjes daar te zijn  geweest, was het weer tijd om richting de pont te gaan, om dan aan de andere kant vervoer richting Pakse te kunnen vinden. Shireen en ik bleven met zijn tweeen over, want de rest had een guesthouse in Champasak geregeld. Dus voor een dollar naar de overkant en daar een tuktuk aangehouden… Heen hadden we $1.50 betaald en deze pipo wilde er 15 dollar voor hebben??? Wij maar het laatste nulletje bedekt houden, maar nee, hij bedoelde echt 15 dollar… Tsss…. Had er wel al wat over gelezen in mijn reisgids dat ze er wel misbruik van proberen te maken dat gestrande reizigers zo graag naar Pakse willen, maar dat het zo erg zou zijn…? Nou nee dus… Dan proberen we wel een bus aan te houden ofzo… Maar ja, dan komen er natuurlijk geen bussen meer langs… En een andere tuktuk werd door die eerste tuktukrijder gek gemaakt dat ie echt niet lager ging met de prijs… Dus tja, wat doe je dan… liften….! Dat heb ik echt nog nooit gedaan en Shireen ook niet, maar het was nu echt de enige optie om nog naar Pakse te komen. Dus wij even zwaaien naar de eerste de beste auto… En die maar leuk terugseinen en doorrijden… Ging Shireen even in haar Lonely Planet lezen wat er over liften gezegd wordt: ‘langs de kant zwaaien geeft vaak als reactie dat men terugzwaait maar wel gewoon doorrijdt… met name als het vrouwen zijn die zwaaien…’ Hebben wij dat! Maar goed, bij auto’s met een bepaald soort nummerbord schijnt het beter te werken, en gelukkig kwam er inderdaad vervolgens een auto met een een blauw met witte letters-nummerbord aan en die stopte netjes. Ja, ze gingen naar Pakse en wij mochten ook wel mee. Dus na even proberen, konden we inderdaad met zijn vieren op de achterbank zitten (ik, Shireen en twee mannen) en konden we op weg naar Pakse. Dat scheelde even! Gratis naar de stad en geen tuktuk zijn zin gegeven!!! hahaha! Net goed! (maar ik beloof het noooooooit meer te doen hoor, dat liften….😉 ) ‘s Avonds hadden we Thais gegeten (tja geen Laos-eten…) bij een italiaans-thais restaurant, rare combi als restaurant, maar het eten was goed…
 
Zaterdag was het de elfde van de elfde en moest ik aan Shireen even uitleggen wat St. Maarten dan wel niet was… (en was de sint nu ook al in het land ofzo?? of is dat volgende week??) Ze heeft de afgelopen tijd zo ongeveer met alleen maar Nederlanders gereisd en wilde daarom ook wel wat meer weten over Nederland en wat Nederlandse zinnetje leren (klinkt al goed hoor!). Dus ja daar hoort st Maarten en sinterklaas ook bij! hahaha! Maar goed, er stond een tocht richting het Bolovensplateau op de planning (berg-gebied in het zuiden van Laos), dus waren we vol goede moed weer op tijd naar het busstation gegaan. (de grote backpacks konden we gelukkig lekker in de guesthouse in Pakse achterlaten, scheelt weer een gesjouw…) Gelukkig ging het nu wat voorspoediger dan vrijdag en waren we om 08.45 al onderweg. De reis verliep ook voorspoedig en we waren rond 10.45 bij Tat Lo in de buurt. We moesten alleen nog een half uurtje lopen voor we daadwerkelijk in het dorpje en bij de guesthouses waren, maar het was wel goed te doen. Daar aangekomen een leuke guesthouse gevonden voor 2$ per nacht bij een lief vrouwtje die al snel een paar armbandjes voor ons in elkaar gepunnikt had. De armbandjes gingen om terwijl ze in het Lao zat te brabbelen (hoop dus maar dat het inderdaad voor Good Luck was en ik niet met een of andere vloek opgescheept zit… :-P ). Daarna zijn we naar Tim’s Guesthouse gegaan (waar we eigenlijk wilden zitten, maar die zat vol) voor een lunch en voor info over het gebied. Tim had een mooie kaart van de omgeving die we wel na mochten tekenen. Dus dat gedaan en richting de watervallen gelopen. We hebben er twee gezien en kwamen daarna in een village terecht. We konden eventueel nog proberen verder te lopen, maar de kaart was niet zo gedetailleerd, en we konden dus makkelijk verdwalen. En na het lift-risico wilden we nu niet ook nog eens een verdwaalrisico nemen…😉 Dus weer teruggelopen en lekker even gepoedeld in het water en lekker in het gras langs de rivier liggen relaxen… Heerlijk zeg! ‘s Avonds lekker wat warme noedelsoep gegeten omdat de temperatuur behoorlijk afgekoeld was en daarna gezellig met Zwitsers, Polen, Engelsen, Duitsers en (uiteraard…) Nederlanders bij Tim’s een Beer Lao gedaan. Tenminste, een paar Lao-biertjes dus… Was weer lekker laat geworden! Maar dat mag, het was immers zaterdag… hahaha!
 
Vandaag (zondag de 12e) had ik na het ontbijt in Tat Lo afscheid genomen van Shireen. Zij ging daar namelijk nog een trekking doen en langer rondhangen, maar ik wil vanavond graag met de nachtbus naar de hoofdstad van Laos, Vientiane. Dus ik weer een half uurtje gelopen naar de hoofdweg waar de bussen langs kwamen en ik had het geluk dat ik maar een kwartiertje hoefde te wachten en de bus kwam eraan. Dus ingestapt en een stukje voor Pakse overgestapt op een tuktuk die me weer de stad in bracht. Daar aangekomen even internet gecheckt (AZ staat effe tweede! hopelijk vanavond ook nog!!) en lekker even geluncht. En vanmiddag even de tijd genomen voor een heerlijke stevige massage… Lekker hoor, helemaal uit elkaar gesjord te worden… hahaha! Maar voor mij beter dan die slappe massages die je in Nederland krijgt (ja ik weet, ik zal vast een sportmassage moeten proberen ofzo, maar een gewone is in ieder geval veel te slap voor mij…). En daarna lekker bij de guesthouse in een hangmatje gerelaxed…
 
Nou, ik ga zo maar ff een happie eten (zal wel indisch worden…) en daarna richting de opstaphalte voor de VIP-bus naar Vientiane… Jaha, een VIP-bus…! Ben benieuwd of in die bus ook cocosnoten meegaan en wat voor VIP-behandeling die zullen krijgen (niet in het gangpad gestouwd, maar netjes op een stoel…?)… hahahaha!!!
 
 
Veel liefs en xxx,
Maaik

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s