Luang Prabang, verslaafd geworden (…) en… nieuwe foto’s!!!

Ik zal het maar meteen zeggen…. Ik ben verslaafd….. Zwaar verslaafd….. Aan zonsondergangen en watervallen…. Zucht…..

Maar goed, ik was gister dus na het heerlijke uitslapen en lekkere ontbijtje lekker rond gaan lopen in Luang Prabang. Even een lunchje tussendoor en toen naar het (voormalig) Koninklijk Paleis annex National Museum. Helaas mochten er binnen geen foto’s gemaakt worden, maar het was wel mooi om te zien. Wel weer erg sobere slaapkamers (king en queen apart?), terwijl de kroonzaal en ontvangstkamers (ook al aparte voor de koning en de koningin) vol pracht en praal stonden. Er was ook een heel sprookje te volgen, die als een soort van Kruisweg door het Paleis te volgen waren. Ook waren de cadeau’s die de koningen in de loop der jaren hadden ontvangen mooi uitgestald. Prachtige Chinese vazen uit China (duh…), mooi zilverwerk van Thailand en prachtige beschilderde borden uit Japan. En wat weer lekker uit de toon viel was een mini-prototype satelliet die ze van de Amerikanen hadden gekregen… Samen met wat maansteen, dat wel, maar toch, zo’n raar plastic geval, tussen voor de rest allemaal mooie glimmende ‘kraaltjes en spiegeltjes’… Vanaf de buitenkant kon er nog gekeken worden naar een gouden Boeddha, die achter tralies bewaakt stond, tussen, naar mijn idee, allerlei troepjes… Rare opstelling daar, het leek wel een rommelzoldertje, waar dan toevallig een gouden beeld tussen staat. Toen ik dit allemaal bewonderd had, mijn schoenen (ja gewoon mijn ‘eigen’ teva’s) en tas weer gepakt had, was ik bijna naar buiten gelopen. Nou vooruit dan maar toch nog even dat tempeltje bewonderen. En daarna toch nog maar even die tentoonstelling (Floating Bhuddha) bekijken. Moest wel even op zoek naar die tentoonstelling. Maar goed, ik dus onder het paleis door om wat foto’s te bekijken. En kom ik daar toch Patrick tegen, die ook al vrijwilliger in Phnom Penh werkt! Wat een toeval, hij had me ook net een mail gestuurd (die ik nog niet gezien had) dat hij dus in Luang Prabang was en dat ik waarschijnlijk nog onderweg naar het noorden was en we elkaar waarschijnlijk niet zouden treffen. Nou wel dus! Wat toevallig zeg! Dus samen even de tentoonstelling bekeken van die zwevende Boeddha (waren mooie foto’s van monniken in het bos, prachtig gefotografeerd in zwart wit, maar ik zou toch die knaloranje gewaden in kleur willen laten zien… hihihi). Daarna hadden we nog even een fruitshake-je genomen en afgesproken om ‘s avonds samen wat te gaan eten. Daarna ging ik naar de Wat Phousi (spreek dus uit als…: poessie… of pussy… net wat je wil… moest er al erg om lachen met Patrick, maar helemaal toen ik dus boven op die berg echt een poessie tegen kwam! Whoahahaha!!!), die ik met 328 treden omhoog moest lopen… Maar wat een uitzicht zeg, over de hele stad… en tja, ik was daar niet voor niets om 16.45 naar toe gelopen… Jaha, de sunset… de prachtige zonsondergang daar…. wauw… ben nu officieel verslaafd daaraan…!!!! Werkelijk prachtig hier, zo’n mooie omgeving en dan de zon die je achter de verste, vaagste bergen ziet verdwijnen… de lucht die alle kleuren van de regenboog krijgt… zucht… zie de foto’s maar… ik heb mijn best gedaan om het zo mooi mogelijk vast te leggen en ik moet zeggen: ‘kben d’r trots op!!!🙂 Maar goed, toen nog even naar de guesthouse om me op te frissen en even na te genieten en ik had rond half acht met Patrick afgesproken, bij de nachtmarkt. Dus even over de markt gelopen, en richting rivier om daar bij een tentje gezellig te eten. We hadden samen de Laotiaanse lap (=een soort vlees of kip salade die je met je handjes mag eten, met kleefrijst) en een curry gedeeld. En daarna nog even een biertje (=640 ml fles…) gedaan op de hoofdstraat en toen toch echt weer richting bedje, want ja, mijn wekker zou om 05.30 gaan….. WAT!!?? Ja precies, zoals ik vroeger (uhm, een paar maanden terug nog, maar lijkt al zo lang geleden…) altijd opstond voor mijn werk…

Uhm, gewoon voor de lol om 05.30 de wekker zetten…? Nee dus, ik had plannen, zo vroeg! Want om 06.00u begint de bedelronde van de monniken hier in Luang Prabang en dat is een bijzonder iets om te zien. Dus ik met lange broek en vest aan (want het was echt fris hier…) de straat op, en richting de Phousi-berg waar een aantal tempels zitten. En ja hoor, om 06.00u kwamen de eerste monniken aanlopen, naar de dames de langs de straat zaten, met hun mandjes met kleefrijst. En iedere monnik kreeg een handje kleefrijst in zijn mand die ze om hun middel hebben hangen. Het waren er echter niet zoveel en ik dacht: dat moet beter kunnen. Dus even verder gelopen en ja hoor, daar werden ook de toeristenbussen uitgeladen, dus daar zal het wel gebeuren! Dus ja, om 06.20u zag ik de enorme stoet van monniken aan komen lopen, langs de dames en een aantal toeristen, om hun mandjes te vullen. Dit doen ze overigens in de stijl van Boeddha (die dit dus ook deed), die ze enorm vereren hier. Het klinkt alleen zo armoedig en hulpbehoevend, een bedelronde… Maar goed, het was wel mooi om te zien. Toen weer terug naar de guesthouse om mijn tas in te pakken en voor een ontbijtje. Want om 07.50 werd ik opgehaald voor een tripje naar de grotten van Pak Ou en de Tat Kouang Si waterval. Wat eerder dan gepland, want op mijn ticket stond toch echt 08.30u… Maar goed, toast in een servetje mee in de tuktuk en ik kon gaan hoor! Het was nog steeds erg fris, ik was erg blij met mijn lekkere sweatervest! Nog wat meer mensen opgepikt en toen naar de Mekong. Daar lag de boot al op ons te wachten en die vertrok dus om 08.30 (tja die tijd kwam toch ergens vandaan… sufferds bij de agency…). Het was een rustig, loom tripje over de rivier. We stopten onderweg nog even bij een handicraftvillage, waar weer de vele sjaals aangeboden werden (echte Lao-silk… ja ja die had ik in Vietnam en Cambodja ook al gezien…), en bij een LaoLao-village, waar dus de echte LaoLao werd gebrouwen: de Lao-whisky! Dus even proeven uiteraard…🙂 Na ongeveer anderhalf uur varen in totaal kwamen we bij de grotten van Pak Ou aan. Vlak voordat we er waren vaarden we over wat ondiepe rotsjes heen, en diverse Titanic-beelden gingen door ons hoofd geloof ik… Halen we de kant nog wel niu de bodem kapotgescheurd is…? Maar het viel mee, die boten kunnen heel wat hebben… De Pak Ou-grotten zijn op twee verschillende niveau’s en ik had van Patrick gehoord dat je eerst naar de bovenste moet gaan en dan naar de onderste, want de onderste is het mooiste en anders valt de tweede zo tegen. Dus helemaal naar boven gelopen, puffend (waar is mijn conditie…? moet weer gaan hardlopen geloof ik…) een zaklamp gepakt en de grot in. Die was dus inderdaad behoorlijk donker en in het schijnsel van mijn zaklampje kon ik wel wat beeldjes onderscheiden die daar stonden, een boel Boeddha-beeldjes dus (had je wat anders verwacht?). Maar goed, leuk om te zien, bijna niet te fotograferen, dus naar de beneden-grot die gewoon natuurlijk licht heeft van buiten en beter te zien is. En daar stonden dus ook een heleboel beeldjes… Tja, bijzonder? Ach wel grappig om te zien, voor een keertje, maar nou niet echt de aanrader van de eeuw… Na een half uurtje mochten we gelukkig weer gaan en vaarden we in anderhalf uur terug naar Luang Prabang waar we een half uurtje hadden om te lunchen voor de mini-bus naar Tat Kouang Si zou vertrekken. Ik dus gauw even naar de brievenbus gelopen om weer eens wat kaartjes op de post te doen en had nog tijd om een sandwich langs de straat te laten maken. Lekker snel en lekker goedkoop. En gelukkig ook nog eens lekker! Dus om 13.30 stond ik, al sandwich-etend, klaar om weer te vertrekken. De mini-bus in en 45 minuten over een slechte asfaltweg (waar ze wel mee bezig waren om te verbeteren, ze werken hier echt aan de weg…) naar de Tat (=waterval). Daar dus een ticket gekocht en de jungle in gelopen… Zag er echt al prachtig uit, al die mooie bomen en planten, en het werd onderweg steeds mooier… Onderweg nog een berenverblijf en een tijgerverblijf gezien (en de bijbehorende beestjes) en verder gestapt naar de waterval. Steeds meer stroompjes, beekjes, kleine watervalletjes gezien, tot de eerste ‘zwempoeltjes’ in zicht waren… Dit is het paradijs, dacht ik! Werkelijk zo mooi, dat het bijna onwerkelijk is! Ik snap nu waar de CenterParcsen en tuincentra hun inspiratie vandaan halen! Dit was echt 100-tropisch-zwemparadijzen-in-een! Ik kon het op de foto’s niet zo mooi vastleggen als het er in werkelijkheid uitzag, maar geloof me: ik weet nu dat het paradijs bestaat… Mag ik me hier verstoppen en altijd blijven wonen??? hihihi! Zulk helder blauw water, tussen al dat mooie groen van al die bomen en planten: Prachtig… En ja, dan ook nog even naar de grote waterval gelopen, die ook weer prachtig was. Diverse stroompjes die naar beneden storten in een grote bulderende massa…. Zucht…. Ik ben hier ook aan verslaafd… My addiction nr 2: watervallen!!! Voordat we weer vertrokken had ik nog even de tijd om in een van de paradijselijke poeltjes te poedelen, lekker koud water om af te koelen (het was overigens weer erg warm geworden, nadat het lang bewolkt en fris bleef: toen de zon doorkwam werd het echt weer 30 graadjes). Geweldig: Maaikie in Paradise! Maar helaas, we moesten om 16.00u echt weer terug naar de realiteit en in de bus naar Luang Prabang heb ik nog vaak naar de foto’s zitten staren… Daar aangekomen meteen de foto’s op cd laten zetten en op mijn space gezet dus. Daarna weer met Patrick wat gegeten (weer allerlei gerechten gedeeld, toch handig met zijn tweeen, kan je meer verschillende dingen proberen) en zojuist gedag gezegd. Hij gaat morgen namelijk naar het zuiden door en mijn bestemming morgen is Nong Khiaw en Moang Ngoi, in het noorden. Ben benieuwd hoe het daar weer is!

Zoals ik dus al meldde: er zijn weer nieuwe foto’s!!! Nu vanaf het weeshuis in Phnom Penh Cambodja tot aan het paradijsje waar ik me nu bevind: Luang Prabang! Veel kijkplezier weer!!!!

Veel liefs en xxx,

Maaikie

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Luang Prabang, verslaafd geworden (…) en… nieuwe foto’s!!!

  1. mauricio says:

    hola cubana como estas?

  2. Mèlanie says:

    Hey Maaike!
     
    Ik sprak je net op msn, maar een berichtje achterlaten op je site is natuurlijk ook altijd leuk. Je verslagen zijn elke keer heel erg leuk om te lezen en ook je foto’s zijn altijd erg mooi. Heel veel plezier en een goede reis! Maar je hoort wel weer van me🙂
     
    Groetjes, Mèlanie

  3. Pien says:

    Hey zeg hallo!
     
    Zo kijk ik ff een paar dagen niet op je log en OPEENS stíkt het van de SHIRIENEN! Wat leuk! Doe haar maar de groeten van haar naamgenootje! Want eigenlijk had mijn naam precies zoals die van haar geschreven  moeten worden, ware het niet dat mijn pa bij aangifte bij het stadhuis in Suriname, niet meer wist hoe mijn naam gespeld moest worden! Dus werd het een alternatieve versie van "Shireen"….maf he?
     
    Anyweg, ik vind het erg mooi werk wat je nu doet met kinderen. Zal wel een heel goed gevoel geven. Als je ooit op je 90e terugdenkt aan deze momenten dan zal dit het mooiste zijn wat je ooit in je leven gedaan hebt. Lijkt mij een machtig gevoel!
     
    Veel succes en doe voorzichtig!
     
    We gaan  meteen weer naar LEEN als je weer voet op nederlandse bodem zet!! Hhhmmmmmmmmm!!
     
    Liefs!
    Pien

  4. egeetje says:

    Heej hallo!
    Wat een lange lappen weer! Ik ga dadelijk ff je foto’s bekijken van je verslavingen😉
    Ben erg benieuwd!!
    Oh enne…op 12 januari gaan we alvast ff bij LE:EN eten..haha..kom je over??
    Knuff

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s