Trip naar Nieuw Zeeland

Be prepared: dit is weer een lang verhaal… Het is maar een paar daagjes, maar toch een boel te vertellen! oke, daar gaan we:
 
Vrijdag de 8e ging ik dus naar de boot toe die me naar Chumphon zou brengen. Daar al even kort kennis gemaakt met twee duitse meiden, die ik later in Chumphon weer tegenkwam. Daar heb ik gezellig met hun, en 3 nederlandse jongens en een zweeds stelletje gegeten tot de nachtbus zou vertrekken die naar Bangkok ging. Ik heb wel een beetje geslapen in de bus, maar niet echt genoeg waardoor ik zaterdagochtend vroeg behoolijk brak in Bangkok aankwam. Daar snel naar de Khao San Road gegaan, een guesthousje gezocht en daar even wat uurtjes slaap gepakt. Na die uurtjes slaap was ik er wel weer aardig bovenop, dus kon ik op shoppingtocht gaan! Heerlijk daar, allerlei standje met veel spulletjes, kleding, bikini’s, souvenirtjes, troepjes, van alles! Lekker snuffelen! Dus weer 2 bikini’s en 2 shirtjes rijker geworden, het is een wonder dat mijn tas nog dichtkan… hahaha! ‘s middags ben ik een beautysalon binnengestapt. Ik dacht: laat ik mezelf even lekker verwennen… met een wax-behandeling… AUWIE!!! Met hete wax werden mijn benen langzaam gestript (oke, het werd snel losgetrokken, maar het duurde zo lang…) van al hun haartjes, wist niet dat het er zoveel waren? Mijn god, wat een crime zeg! Ik hou het voortaan maar lekker bij mijn venusscheermesje. Voor degenen die niet weten hoe waxen voelt: alsof er mega stukkken tape op je benen zitten en die worden dan losgetrokken om de haartjes eruit te trekken… Ja: AUWIE dus!!! Maar goed, daarna even een heerlijke gezichtsbehandeling genomen, die heel wat meer verwennend was en ik weer wist waarom ik die salon was binnengestapt. Mezelf even lekker laten verwennen dus… ‘s Avonds nog even lekker wat gegeten en in mijn kamertje (nogal klein, zag er meer uit als een 2 bij 3-gevangenishokje… Letterlijk!) mijn tassen weer ingepakt had.
 
Zondag om 08.00u begon de enorme lange reis naar Auckland Nieuw Zeeland, die tot de volgende dag 11.00u zou duren. Dit wel inclusief het bijkomende tijdsverschil van 6 uur. Maar goed, ik kwam dus aan op het vliegveld en moest even wachten tot ik kon inchecken. Daar meteen al kennisgemaakt met een Kiwi-stel (tja zo noemen ze zichzelf…), die in de buurt van Auckland wonen. Meteen al even gehoord dat het dus lekker weer is, en dat de zomer nu echt aan het beginnen is! Mensen: ik blijf heerlijk in de zomertijd leven dus! Supers! Mijn eerste vliegtuig bracht mij naar Brunei en met Royal Brunei (een moslim-land) begon de vlucht met een gebed aan Allah, om ons goed en veilig in het volgende land te brengen enzo. Nou, dat was gelukt! Met de lieflijke gesluierde stewardessen en iedereen een eigen tvtje (met films en korte filmpjes om te bekijken en de nieuwste cd’s om te luisteren, geweldig! Time goes by, soewiesoewie… hele Madonna-cd geluisterd) kwamen we in Brunei aan, waar we even moesten overstappen naar het volgende vliegtuig, dat ons naar Brisbane zou brengen. Ja inderdaad, ik wist het niet van tevoren, maar we gingen ook nog via Australie. Vanuit Brisbane zouden we wel in hetzelfde vliegtuig zitten naar Auckland, maar we moesten er toch allemaal even uit ivm het schoonmaken en bevoorrading. Dus eruit, en even omlopen en na anderhalf uur mochten we er weer in. Na al die vluchtjes van steeds een paar uur kwam ik maandagochtend dus behoorlijk gebroken in Auckland aan. Daar een bus gepakt en naar het centrum gegaan. Daar moest ik me nog wel even een middagje zien te vermaken, aangezien het stel waar ik zou gaan verblijven pas na 5 uur thuis zou zijn. Dus mijn backpack in een kluis bij het station, even wat shopjes bezocht, wat gegeten, wat gedronken en toen de bus naar het district Greenlane genomen. Daar kennisgemaakt met Jenny, John en Alana Barnes. Jenny is een nicht van Anne Feld, die weer een nicht van mijn moeder is. Anne had geregeld dat ik daar wel een paar nachtjes mocht blijven en daar maakte ik uiteraard dankbaar gebruik van. Voor het eten ben ik met Jenny en Alana naar de top van de One Tree Hill (naam is bij sommigen wellicht bekend van een serie) gelopen, waar ik een mooi uitzicht over Auckland had. Ondertussen was John aan het koken en ik kreeg na de wandeling lekker bbq-vlees voorgeschoteld en aangezien ik wel moe was, maar nog niet wilde slapen (om geen jetlag te krijgen), ben ik met Alana naar de Franklinstreet gegaan. En daar kwam ik helemaal in de kerststemming…. Want ja, ondanks dat het zomer is, is het evengoed kerst hoor (alhoewel ik daar helemaal niet bij stilstond dus)! De Franklinstreet is de lichtjesstraat van de stad, met alle huizen ‘prachtig’ versierd… Ja, inderdaad, prachtig tussen aanhalingstekens… Want sommige hadden hun huis werkelijk vreselijk kitcherig versierd, alsof ze opeens nog wat slierten lichtjes tegenkwamen en dachten: ach gooi die er ook nog maar tussen… Gelukkig hadden sommigen het wat stijlvoller gehouden, met enkel wat zachtgeelgekleurde lichtjes langs de veranda. Rond een uur of half elf waren we weer terug, en ik besloot dat het maar echt bedtijd voor me was geworden. Geweldig dat zachte bed! Ik heb heerlijk kunnen slapen!
 
Dinsdag ben ik evengoed op tijd mijn bed uitgegaan (te lang slapen is ook niet goed voor me), en naar het Auckland-museum gegaan. Hier wat kunnen zien over de historie en dagelijkse leven van Nieuw Zeeland, die op bepaalde fronten aardig hetzelfde is als Nederland. Maar wat het verschil uiteraard is, zijn de Maori’s die er leven. Hier wat voorbeelden van gezien van de huizen en totempalen die ze hebben. Het museum zelf was ook pas gerenoveerd en zag er prachtig uit in een mooie neo-klassieke stijl. Toen ben ik met de bus naar het centrum gegaan, even een sushi-lunchpakketje gehaald en met een volgende bus naar Kelly Tarltons Underwaterworld gegaan. Dit is, zoals de naam al zegt, een park met al het waterleven in en in de buurt van Nieuw Zeeland. Eerst even buiten mijn lunch gegeten en daarna naar binnen gegaan. Ik heb er dus haaien, pinguins en pijlstaartroggen (leuke onderkant: smile!) gezien, maar wat eigenlijk nog wel grappiger was: de beestjes van mijn duikcursus! Dus eindelijk een foto van Nemo en wat andere kleine visjes, zodat ik die kan laten zien! Yeah! Ook ben ik nog met een sneeuwcaterpillar tussen de pinguins geweest, wat een erg grappig gezicht was, al die waggelende beestjes. Ook werden de haaien nog gevoerd, door santaclaus en zijn hulpje! Geweldig voor een groepje schoolkinderen die op bezoek was, die allemaal naar Santa zwaaiden. Het voeren ging gelukkig wel goed, zodat Santa toch zijn cadeautjes rond kan gaan brengen. De Kiwi-kids ook weer gerustgesteld. Daarna Met dus bus richting Broadway, wat een van de shopping-streets in Auckland is. Helaas heb ik er geen goeie linnen broek gevonden (die andere begint een beetje af te raken…). Maar goed, op naar de Barnes. Daar met Jenny weer even een rondje gelopen en daarna lekker lamsbout gegeten met muntsaus. Smaakte erg lekker! Na het eten heb ik met Alana even de kerstboom opgetuigd (jippie, toch nog gedaan dit jaar!) en daarna mijn spulletjes weer ingepakt.
 
Want ja, woensdag was het tijd om weer verder te reizen, naar Rotorua dit keer. Jenny bracht me naar de Skycity-toren midden in de stad, waar vandaan de bussen vertrokken. Daar even rondgehangen (mijn tas weer in een kluisje gestopt, helaas wel een van de sluitingen lekker in mijn oog gekregen, dus die doet een beetje pijn…) en toen met de bus naar Rotorua. rond een uur of 5 kwam ik daar aan, waar iemand zou uitkijken naar een 5’10” blondine (oftewel 5 foot 10 inch = 1.78m). En dat was inderdaad zo! Peter Taft haalde me op en bracht me naar hun huis, waar ik de kinderen Kelsey, Callum en Karenza ontmoette. Zijn vrouw Sue kwam wat later thuis, zij is een vriendin van mijn achternicht Anne Feld (die ook dit slaapadresje had geregeld). Voor het eten alvast even een modderpoeltje (die bubbelde van de hitte) en een geiser. rotorua ligt namelijk op een breuklijn die behoorlijk wat hitte kent. Hierdoor zijn er veel geisers en bubbelde modderbaden te vinden. Daarna dus lekker wat gegeten en ‘s avonds mijn foto’s van mijn reis laten zien. Vooral Kelsey was er geinteresseerd in al mijn reizen, zij wil dat ook wel gaan doen na haar studie.
 
Donderdagochtend na het ontbijt met Sue meegereden naar het werk van Peter, waar we een douche konden nemen. Want bij hun thuis is de douche in verbouwing, en was de schilder er al vroeg, dus even naakt daar rondhangen was geen optie! Dus dan maar de douche op het werk. Daarna bracht Peter me naar Agrodome Leisure Park, waar ik een grappige show heb gezien, met schapen, honden en koeien. Eerst werden alle schapensoorten voorgesteld (er zijn er wel 50 miljoen in NZ! Ten opzichte van 4 miljoen mensen!), waaronder ook het soort: Texel! Die kennen we wel! Dus daar even mee op de foto gegaan. Ook werd er nog een schaap geschoren, en dat lukte binnen 45 seconden! Ongelooflijk snel dus! Ook werd er nog aan mensen uit het publiek het koeienmelken geleerd en vooral de chinese dame (zie foto) had het erg onder de knie… NIET! hahahaha! Daarna kwamen de honden die normaal gesproken de schapen dus hoeden. Er werd getoond hoe zijn reageren op de fluitjes die de schaapsherder geeft en verbazingwekkend hoe de honden de kleinste veranderingen in beweging van de herder direct oppikken en een andere kant uit rennen! Uiteindelijk renden de drie honden over de ruggen van de schapen (volgens mij doen ze dat ook in Babe?) om vervolgens op een schaap te blijven liggen. Vooral die op het Merino-schaap lag erg comfortabel, tussen al dat wol. Na de show nam ik de bus naar het centrum van Rotorua, waar ik voor het museum het lunchpakketje, dat Sue heel lief voor me gemaakt had, in het zonnetje opgegeten had. Daarna het museum ingegaan en wat mooie beelden gezien. Ook was er een uitleg over de vroegere functie van het gebouw, het was namelijk een badhuis! En niet zomaar een, maar een met bijzondere therapieen. Zo kregen bepaalde patienten een electric-bath-behandeling! Ehm, electric bath?? Lijkt me nogal shockerend… ;-)) Maar blijkbaar was het in een dusdanige hoeveelheid dat de stroom het water op een juiste manier laadde, waardoor de patient er baat bij had. Ook was er een filmpje te zien over de historie van Rotorua, met o.a. de vulkaanuitbarsting in 1886. Dit werd a la reallife getoond, met bewegende, schuddende banken, waardoor het ‘net echt’ leek… Ook was het mogelijk om op het dak van het museum rond te kijken en hierdoor kon ik goed zien dat Rotorua in een grote krater ligt, alle horizon die je ziet is hoger dan de hoogte van Rotorua zelf. Na het museum ben ik met de bus (met zeeeeer geinteresseerde buschauffeur..) naar Te Puia gegaan, dit is het geiser en modderpoelpark. En daar rook het toch lekker… Ehm niet dus… Die modderpoelen bestaan voornamelijk uit zwavel en die geven een geweldige penetrante rotte-eieren-geur… Hmm jummie, lekker rondlopen daar… Maar goed, het was verder wel erg mooi en imposant om te zien. Er was ook nog een geiser die ongeveer elk uur enorm hoog water spuit, maar goed, normaal gesproken ben ik dan altijd net te laat, en om dan een uur te gaan zitten wachten… Maar nee: ik was precies op tijd, de gids zat al te vertellen dat ze het, omdat ze er al zo lang werkt, aan kan voelen dat er een uitbarsting aan zit te komen (ehm, yeah right, het gebeurt gewoon elk uur ofzo…). Die geiser kwam trouwens wel tot zo’n 20 meter hoog. Na al die verrukkelijk stinkende modderbaden is het als vrouw zijnde gewoon ONmogelijk om niet een moddermasker te kopen, dus dat heb ik maar gedaan: een moddermasker, scrubje en een lekker cremetje (die dus niet uit modder bestaat… :-P). Daarna weer naar de Tafts gegaan, waar de lekkere hapjes alweer op me stonden te wachten en daarna ook nog eens lekker eten op tafel kwam. Ze verwennen me veel te veel… ;-))) ‘s Avonds heb ik mijn ticket naar Christchurch geboekt, waar Anne en aunt Lydia al met smart op me zitten te wachten (heb ze beiden al aan de telefoon gehad en ik geloof dat ze aan het uitvechten zijn wie mij als eerste als gast mag hebben… hihihi). Dus daar ga ik zondag heen!
 
Vrijdag de 15e was het tijd om maar eens uit te gaan proberen hoe het is om op de fiets aan de linkerkant van de weg te rijden… Dus een fiets van de Tafts geleend en met een wegenkaart de weg op. Links rijden, Maaik! Moest er wel regelmatig om denken hoor! Maar goed alles ging goed. Ik was eerst even naar de stad gegaan voor wat postboodschapjes en daarna naar de Skylines gegaan, die hoog op een berg zit. Gelukkig moest ik niet alles naar boven fietsen, maar ging er een mooie kabelbaan. Boven even geluncht en daarna ge-luge-d. Dat is dus met een rodelkarretje over een asfaltweg naar beneden roetsen! Moest wel de beginnerstrail nemen omdat het mijn eerste keer was (kan je dat aan mijn gezicht zien ofzo? Oh nee, ik gebruik de hendel verkeerd… hahaha), maar het was wel erg leuk en een mooie omgeving waar ik langsroetste. Toen ik weer met de kabelbaan naar beneden was gegaan, ging ik naar het naastgelegen parkje Rainbow Spring Nature Park. Hier waren diverse vogels, vissen en verschillende bomen te zien. Ook kreeg ik weer een kiwi te zien (die vogel dus), alleen is dat allemaal in het donker (die beestjes kunnen bijna nergens tegen lijkt wel…), dus heb ik helaas niet kunnen fotograferen of filmen. De foto die ik heb gemaakt is van een plaatje (maar wel goed gelukt dacht ik zo… hahaha). Daarna weer naar de stad gereden waar ik even relaxed een theetje heb gedaan. Daarna weer naar Tafts gereden en daar met hun en nog een ander gezin gezamenlijk gegeten. Dat andere gezin zou een nachtje blijven slapen (gelukkig is het huis ruim genoeg), en dan zaterdag Karenza, de jongste, meenemen richting het zuideiland ivm een hockeykamp. Op tijd naar bed dus, aangezien de hele woonkamer vol kwam te liggen met mensen… hahaha!
 
Vandaag een beetj uitgeslapen en door Peter naar de Burried Village gebracht. Dit is een dorpje dat in de vulkaanuitbarsting van 1886 onder de as en modder kwam te liggen. Dit hebben ze zo gelaten, om te laten zien wat er allemaal gebeurt in een vulkaanuitbarsting. Maar voordat de rondleiding begon was ik even snel naar de wc gegaan… Waar ik verschrikkelijk moest lachen aangezien er een gezellig muziekje klonk… waarschijnlijk om het geklater van je buuf niet te hoeven horen… hahaha! Anywayz: daarna dus een rondleiding, door een Maori-dame wiens familie vroeger in dit dorp had gewoond, tot net voor de vulkaanuitbarsting. Ze waren net op tijd naar Rotorua zelf verhuisd, waar haar ouders en zij zelf dus geboren zijn. Ze wist genoeg verhalen te vertellen van de gezinnen die omgekomen waren tijdens de uitbarsting, en over de mensen die het wel overleefd hadden. Erg interessant om te horen. Na de rondleiding mocht je zelf nog even rondlopen, waarbij ik uiteraard naar de waterval ben gegaan (I’m lovin’ it!). Was weer erg leuk om te zien. Daarna even een koppie thee gedaan en ik werd door Sue opgehaald. Vervolgens even wat boodschapjes met haar gedaan en bij hun thuis een sushi-lunch gegeten en daarna met Peter en Callum de mountainbike meegenomen naar een bos in de buurt. Daar een aantal tracks gereden, waaronder een aantal stukken dat ik dacht: om welke boom zal ik mezelf gaan wikkelen…? aaaaahhhhh!!!! Maar: het ging allemaal goed! Na het mountainbiken gingen we met zijn allen naar een stel oude buren van de Tafts en hebben we daar met hun en nog een ander gezin gezellig gegeten. Het eten smaakte heerlijk en het was ook erg lachen met die mensen.
 
Nou, ik ga nu richting bed, het is half twaalf ‘s avonds en morgenochtend moet ik gaan pakken voor mijn vliegtochtje naar Christchurch…
 
Veel liefs en dikke knuffels,
Maaikie
 
PS Ben blij dat je helemaal tot het einde van dit verhaal bent gekomen… Het was echt een enorm verhaal… Weet je trouwens dat je een van de ruim 9000 bezoekers bent van deze site? Leuk he!!! 
Enne: check ook ff de nieuwe foto’s!!!!!!!!!

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s