En dan ben je opeens Ringdrager… ;-)

Zo, daar ben ik weer hoor!!! Twee weken sinds mijn laatste weblog, maar ja, als je alle dagen aan het werk bent, heb je wat minder verschillende dingen te vertellen dan elke dag een trip of reizen! Maar goed, na 2 weken wordt het wel weer eens tijd, en heb ik wel een boel te vertellen…
 
Ten eerste over het werk: Het werken in de vineyard was behoorlijk zwaar. Ik hoefde geen druiven te plukken ofzo, maar voornamelijk met de planten aan de slag. En aangezien die planten op een heuvelachtig gebied liggen, stond ik dus constant schuin…. En tja als je benen dat niet gewend zijn…. Nu heb ik dus RSI… In mijn been… ;-))) Maar ff serieus, ik door al dat schuin staan heb ik echt behoorlijke last gekregen van mijn linkerbeen (spier aan de binnenkant, die vanaf mijn enkel omhoog loopt), dus even 200 meter lopen was een behoorlijke klus voor me geworden! Maar ja, je kent me: ik loop wel door hoor! Dus mijn dagelijkse rondje door de Queenstown Gardens gaat nog steeds door, al pijnverbijtend… En ik moet zeggen: met mijn linkerbeen gaat het gelukkig ook heel wat beter. Ook heb ik her en der schrammen opgelopen, maar die beginnen ook langzamerhand te verdwijnen. Want tja, het werk in de vineyard is afgelopen en ik heb nog geen nieuw jobje gekregen van de Job Agency. De afgelopen week hoefde ik maar 3 dagen in de vineyard te zijn. Maandag en dinsdag gingen gewoon door, maar woensdag was het zulk slecht weer (veel regen en wind etc) dat het gewoon ongezond zou zijn om door te werken. Maandag was ook al een regenachtige dag, waardoor we na een uurtje werken naar de schuur renden om te schuilen, maar goed, toen waren we al in de vineyard (na een uur rijden en we hadden geen zin om die dag dan maar 1 uur te werken en daarvoor 2 uur te rijden), dus besloten we om een regenjas aan te doen en door te werken. Maar goed dat we dat gedaan hadden, want het werd uiteindelijk toch nog een mooie dag (zelfs mijn neus en armen pittig verkleurd!)! Maar ja, al het werk was gedaan (alle vines netjes in de rijen, en de planten die geknipt moesten worden stonden er ook prima bij), dus zat het er donderdagmiddag op! Juliane (een van de duitse collega’s) en ik waren daar erg blij mee, en de rest van de groep ook wel geloof ik. We stonden om 16.20 allemaal al klaar om te gaan, terwijl het werk tot 16.30 zou duren. Maar de managers van de vineyard waren erg blij met ons werk, dus konden we lekker op tijd weg. De groep waarmee ik werkte is in de loop van de 2 weken wel steeds gewijzigd. Alleen ik en David (uit Wales) waren de enige echte die-hards die elke dag aanwezig waren geweest. Verder was ik tijdens het werk nog gestoken door een bij… In mijn hand… Dwars door mijn handschoen heen… Wat een Bij-de-handje!!! ;-)) Maar goed, ik weet nu wel dat ik daar niet allergisch voor ben. Mijn hand werd wel een aantal dagen enorm dik (ik herkende mijn eigen hand bijna niet meer!!!) en ik zie nu, na 1,5 week, nog wel lichtjes waar ik gestoken was, maar dat trekt wel weer bij (Bij). Wat ook wel apart was op de vineyard, was dat we een composting toilet hadden… Tja als je een organische farm hebt, gebruik je alleen maar natuurlijke producten, inclusief de compost! En dus was het toilet gewoon boven een groot gat in de grond geplaatst, waar alles (ja echt alles) gewoon zichtbaar onder je lag… We kregen wel de opdracht om een hand houtsnippers na elke ‘number 2’-visit (grote boodschappen dus…) in de pot te gooien, en de pot dicht te doen als je klaar was (to keep the flies out and the smell in…). En eigenlijk, verbazingwekkend genoeg, stonk het er helemaal niet! Er lagen dan wel grote bundels lavendel naast de toiletpot die de eventuele geur verbloemden, maar dat was dan ook het enige. En ja, we hebben ook met compost gewerkt, maar we hebben maar niet gevraagd waar dat vandaan kwam… Nee, dat wilden we nou net niet weten…. ;-))) Vrijdag heb ik een paar uurtjes gewerkt voor The Ridge Resort, waar ik samen met Juliane een stel dames (aardig op leeftijd en daardoor supergezellig) heb geholpen met het opruimen en schoonmaken van een aantal appartementen die die dag weer schoon opgeleverd moesten worden voor de volgende gasten. Het was een leuk klusje om te doen en totaal niet zwaar. Zoals ik al meldde, het was gewoon supergezellig! Ik was aan de slag met Bernese, en dame die in Arrowtown woont. En uiteraard wilde ze alles weten over mij, mijn familie, werk, en het reizen. Dus die 7 uurtjes werk vlogen om! Wel heel wat beter dan in de vineyard, maar ja, dit werk is alleen maar op vrijdag als de wissel van de gasten is.
 
Met mijn vineyard-collega’s heb ik vorige week zaterdag nog een gezellig avondje stappen gehad. Ik was eerst naar de bios geweest (James Bond, Casino Royale gezien, was wel goed die film!) en ik kreeg rond 22.00 een smsje van Ulrike en Juliane (duitse meiden) of ze me om 23.00u konden ophalen om te stappen. Nou goed plan! Dus gingen we eerst even kijken of the Attitude wat was, maar daar moesten we entree betalen voor een of andere DJ. Tja als ik die niet ken ga ik daar geen 20 dollar voor betalen hoor! Dus dan maar naar de Worldbar, samen met Aaron, een andere collega, die hier uit Nieuw Zeeland komt (uit Wellington). Bij de Worldbar was het erg gezellig, heerlijk gedanst (lekkere hippe muziek van Gwen Stefani, Rihanna en The Pussycat Dolls) en samen met Juliane een theepot gedeeld… Ja daar zat dus geen thee in he… Maar een lekkere cocktail! Jummie! Alle cocktails werden daar geserveerd in theepotten, en je kreeg er kleine plastic glaasjes bij om met meerderen van de drank te genieten! Leuk idee!! Daarna op naar de Buffalo Bar! Hier werd superleuke 80’s-muziek gedraaid, dus stonden we daar te swingen op Madonna, Kylie en Whitney. Ook stond er een gay-stel op de dansvloer, die het wel erg leuk vond om met ons te dansen, en deden ook constant onze dansmoves na… (ja ik weet het: ik kan leuk dansen… hihihi) Alleen Aaron was er niet zo gecharmeerd van dat een van die mannen steeds iets te dicht bij hem kwam dansen… Toen om 2.30 de lichten weer aangingen was het mar tijd om richting hotel te gaan. De rest van de bars begonnen ook al leeg te lopen, en aangezien de meeste backpackers hier van het type ‘Zuipuh en om 23.00u al dronken’ zijn, hoefde ik daar niet echt meer rond te hangen (helemaal niet als je mensen ziet ‘moonen’ richting de politie…). Dus afscheid genomen van de rest en lekker mijn bedje ingedoken.
 
Verder heb ik hier ook weer heerlijk genoten van heerlijke, verrukkelijke, ehm pardon: zeer interessante afleveringen van Prison Break, seizoen 2!!! Ik heb seizoen 1 helaas niet helemaal afgezien, maar door info op het internet wist ik al wat er verder ging gebeuren. En nu dus seizoen 2… Dus elke woensdagavond ga ik voortaan op zoek naar een tv, die voor mij een uurtje entertainment gaat verzorgen… hahaha! Verder is het in de dorm waar ik nu verblijf wel gezellig. Aangezien ik dus 3 weken in dezelfde plaats verblijf heb ik veel mensen zien komen en gaan. Ik heb gezellige gesprekken gehad van Nick, een Duitse jongen, en ook de kamer gedeeld met 2 Nederlanders. Verder ook veel Aziaten, waarbij een Taiwanese dame toch wel eruit sprong. Ik had met haar een heel leuk gesprek gehad over reizen (doet zij ook veel) en de verschillende landen waar ik inmiddels al geweest ben. Toen het op een gegeven moment al 23.00u was, zei ik dat ik maar mijn tanden ging poetsen enzo, want ja, mijn wekker zou weer vroeg gaan. Ze gaf me groot gelijk en bedankte me voor het leuke interessante gesprek en zei dat ze nog nooit zo iemand was tegen gekomen als ik, die zoveel geinteresseerd is in andere culturen en landen. Lief toch van haar! Toen ik daarna echter uit de badkamer kwam (opgefrist en wel), zat ze in haar tas te rommelen en zei ze: ik heb nu besloten dat ik dit aan jou wil geven en pakte een Lord-of-the-Rings-ring uit haar tas. Een souvenirring dat wel, dus het is geen echt gouden ring, maar toch: echt enorm lief dat ze mij tot Ringdrager wilde bombarderen! Dus vanaf nu ben ik een heuse Ringdrager… ;-)))  Ook heb ik de kamer gedeeld met Leonardo diCaprio. Althans, een look-a-like van hem, die uit de Oekraine kwam. Ook een doorgewinterde reiziger die veel te vertellen had… (‘ik ga nu slapen’, ‘ja dat is goed maarre blablablabla’… ‘Ik ga nu echt slapen’, ‘ja ik ook enne blablabla’) Wel grappig was dat hij een aantal Hollywod-sterren persoonlijk kende (althans, dat zei hij), hij was namelijk al een aantal jaar naar het Cannes-Filmfestival geweest en daar dus kennis gemaakt met diverse beroemdheden. Maar goed, dat kan iedereen wel vertellen… Ik kan in ieder geval wel vertellen dat ik met een Leonardo-look-a-like een kamer heb gedeeld! En daarnaast: met een look-a-like van Bono van U2 gedineerd! Afgelopen donderdag had ik namelijk met Manon afgesproken en toen we op een terrasje wat zaten te drinken kwam Graham langs. Manon had een aantal dagen bij hem gelogeerd en hij kwam er gezellig bij zitten. Graham is een bekende Nieuw Zeelandse schilder (landschappen, olieverf op canvas) en hij lijkt dus enorm veel op Bono (alleen dan een blonde versie). We hadden er een gezellige avond van gemaakt door gezellig lang te tafelen bij Surreal (een heuse aanrader als je naar Queenstown komt!!).
 
Gister heb ik er maar een tripjesdagje van gemaakt, want dat had ik hier nog niet echt gedaan. Dus ‘s ochtends in een heuse dubbeldekker een tour gemaakt (voor het eerst in mijn leven in een dubbeldekker!) langs de Bungybrug (Nee niet gesprongen…), de Gibbston Valley of the Vines gezien (alsof ik nog niet genoeg druivenbomen had gezien…) en daar wat kaas geproefd en daarna naar Arrowtown, een schattig goudmijnersstadje met oorspronkelijke gebouwen en cottage-achtige huisjes. ‘s Middags ben ik met een Jetboat over de Kawarau- en de Shotover-rivieren geweest. Een Jetboat is een speciaal soort boot die hier in Nieuw Zeeland ontwikkeld is om over ondiepe riviertjes te kunnen komen met een boot. Het werkt met een speciaal soort motor die het water onder de boot opzuigt en dan met sterke kracht weer eruitblaast aan de achterkant waardoor de boot dus vooruit komt. En snel dat het gaat! En de bestuurder gaat uiteraard overal lekker vlak langs en maakte een paar prachtige 360-graden-spins, waardoor iedereen in de boot wel enigszins nat werd. En tja als je dus aan de kant zit, zoals ikke: behoorlijk nat gespat wordt… Gelukkig scheen het zonnetje lekker dus droogde het weer snel allemaal. De trip was heel erg leuk, over de rivieren, met die snelheid, heerlijk!! En gisteravond had ik met Adi afgesproken (zoals ik al meldde in mijn vorige stukje: die ik had leren kennen in Vietnam). We hadden weer genoeg te kletsen, dus na een Mexicaans diner hadden we wat gedronken bij Surreal, om daarna naar de Pig&Whistle om wat Karaoke te doen (whaaaaahhhh), en tot slot nog even in de Buffalo Bar lekker staan swingen. Was dus weer een superavond uit! En nu ben ik lichtelijk een beetje boel brak… Al dat bier… Maar goed, we hebben in ieder geval heerlijk bij kunnen kletsen over van alles en nog wat. 
 
Tot slot wil ik nog even melden dat ik vrijdagavond naar de film The Pursuit of Happyness ben geweest, wat werkelijk een geweldige film is. Voor degenen die nog niet geweest zijn: gaan!!! Alhoewel, ik heb geen idee of ie in Nederland nog (of al?) draait? Nou ja, als je m kan kijken: doen! Een erg motiverende film die me erg aansprak: Laat niemand je zeggen dat je iets niet kan doen! Dus doe ik lekker waar ik zin in heb….: heerlijk!!!
 
Veel liefs en dikke zoen,
Maaike
 
PS Ik kreeg van de week nog een compliment over mijn goede Engels (wat de meeste mensen overigens wel vinden van mij en Nederlander in het algemeen), dat ze niet dacht dat ik Nederlandse was, want ze hoorde totaal geen accent! Verder wil ik nog wel ff zeggen dat ik bij het schrijven van mijn weblog af en toe goed moet nadenken wat iets in het Nederlands ook alweer is… Van die simpele woordjes in het Engels, maar ja, hoe zeg je dat ook alweer op zijn hollands??😉

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to En dan ben je opeens Ringdrager… ;-)

  1. egeetje says:

    Dan schrijf je toch lekker in ‘t Engels?
    Begin je nu trouwens ook "MY PRECIOUS" te lispelen elke keer als je de RING ziet?? hihi…
    Nog op zoek naar een fellowship?? Ik doe wel mee dan hoor …FRODO..;)
    The Pursuit of Happyness  draait net in NL geloof ik..’k zal ‘ns kijken of ‘k een rolstoel plekkie kan regelen in de bios hihi..
    Tot de volgende keer maar weer!
    Lfs
    Es

  2. changing space.. says:

    Bonjour! hI!!!  Déja vue Montréal? comme and visite my site

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s