Ben weer in Christchurch!!

Ja ja, na diverse omzwervingen ben ik weer aangekomen in Christchurch! Ik zal even de route beschrijven sinds maandag 19 maart, toen ik precies een half jaar weg was!
 
Dinsdag de 20e was het niet veel meer dan gewoon aan de slag met het housekeepen. Ik had wel weer eens andere kamers te doen, de touristcabins! Ach ja, zo ben ik tenminste over het hele vakantiepark geweest, met al die verschillende soorten kamers en huisjes. Woensdag moest ik ‘s avonds ook nog eens de bussen doen aangezien Cameron lekker vrij had. Het viel gelukkig wel mee met de bussen en om een uur of 8 (na 3 uurtjes wassen dus) was ik klaar. Toen ik richting mijn kamer liep kwam net Corry aanrijden, de bus- / taxichauffeuse van Tracknet, die vroeg of ik nog naar de Karaoke-avond ging in de Moose. Ach ja, waarom niet, dacht ik, dus even snel omgekleed, wat makeup opgedaan en weer richting Corry in de taxi gegaan. Dus op naar de Moose, met Corry, haar zoon en zijn vriendin, en mijn collega’s Marion en Emiko. Emiko was een enthousiaste karaoke-fanaat, die een stuk of 4 liedjes had gedaan, dus ja, toen moest ik ook maar. Dus Whitney Houston werd er ingegooid, The Greatest Love of All en jawel: het was weer een succes! Ik had weer flink applaus gekregen! hahaha! En uiteraard weer lekker laat gemaakt, met de nodige Amstel Lightjes. Donderdag was hierdoor een zwaar maar gelukkig wel relaxed werkdagje geworden. Wat huisjes schoongemaakt, bedden opgemaakt en ‘s avonds weer wat bussen gewassen. Vrijdag was mijn laatste werkdag, dus had ik wat koekies ingeslagen om te tracteren en uiteraard gingen ze allemaal op (als je bedenkt dat het gros van de medewerksters dergelijke hapjes als koek en chips als lunch of zelfs als ontbijt nemen). Het was een kort werkdagje, rond een uur of 14.15 waren we klaar en kon mijn vrije tijd beginnen! Ik had afgesproken met Yuki, Emiko en Nadine om naar Happy Hour in de Moose te gaan om half zes, dus lekker even gerelaxed en getut voor ik klaar was om de goedkope biertjes weer tot me te nemen… hahaha! In de Moose kwam ook Stephanie langs, een vriendin van Nadine uit Duitsland die over was in Nieuw Zeeland voor een poosje. Na de nodige biertjes in de Moose, besloten Yuki en Emiko naar huis te gaan, maar Nadine, Stephanie en ik waren nog niet uitgefeest, dus op naar de Red Cliff-bar. Hier was het totaal niet druk, dus konden we de barkeeper, Jordy uit Wyoming, USA, lekker bezig houden met allerlei nieuwe cocktails. We hadden wel zin in een cocktail, maar geen idee welke, dus verzon hij maar een paar nieuwe. Ik geloof dat de ‘Jordy Delight’ wel erg lekker smaakte, maar dat kon ook de ‘Wyoming Special’ geweest zijn… Uiteraard waren we erg benieuwd of ie thuis een heuse cowboy was en moest hij even zijn gespierde benen tonen (wel netjes in de jeans gebleven hoor… ;-P), die door ons goedgekeurd werden. Ook liet hij ‘per ongeluk’ even iets op de grond vallen zodat we zijn gespierde achterwerk ook konden beoordelen. Nou, ook wel goedgekeurd hoor! jummie! hahaha! Je snapt: we vermaakten ons prima daar!!! Ook had ik mijn mamsie nog even aan de telefoon gehad, aangezien het haar verjaardag was vrijdag de 23e!
 
Zaterdag had ik nog even een dagje tussendoor voordat ik richting Queenstown zou vertrekken op zondag. Dus voor die dag alleen even een stukje Keplertrack gepland om te lopen. Het weer was heerlijk, dus ben ik vanaf het Holidaypark naar de Control Gates gegaan en daarvandaan richting Brod Bay gelopen. Daar even op het strandje liggen bakken, wat goed lukte met een heerlijk zonnetje! Helaas konden de sandflies me ook vinden daar, dus na een half uurtje bakken (wat genoeg is in de gemene Nieuw Zeelandse zon) ben ik maar weer teruggegaan. Toch weer een heerlijke wandeling door het ‘sprookjesbos’ daar gedaan! Bij het Holidaypark kwam ik Britta en Yuki tegen die aangaven dat zij ‘s avonds wel even met me wilden stappen. Corry de taxidame had dat namelijk voorgesteld, ze was bang dat ik al vertrokken was zondar dat ze me had kunnen spreken, maar nee: dus dan nog maar even een avondje ‘Moosen’!! Dus rond een uur of 8 met Britta en Yuki naar Corry’s huis gegaan, waar ook Marion rondhing (die eveneens graag nog een laatste avondje met me wilde rondhangen in de Moose), en daarna met de taxi naar de Moose gegaan. Daar was eerst nog een rugby-game, en later op de avond kwam er een ‘one-man-band’: een gozer die verdomde goed gitaar speelde en lekkere dansnummers eruit wist te gooien! Ook had ik nog sjans, alleen jammer dat die gozer niet echt doorhad dat ik zo’n 20 cm te lang was voor hem… Toch irritant als zo’n opdondertje naar je loopt te staren vanuit de ‘diepte’… Maar ja, niets aan te doen, ik weet dat ik onweerstaanbaar ben… ;-)) hahaha! Ook wilde Marion me nog koppelen aan een gozer die aan de bar zat, die gelukkig wel van een juiste lengte was (=langer dan mij dus…). Dus moest ik haar drankjes maar gaan halen aan de bar. Helaas liep dit op niets uit aangezien mijn kleine bewonderaar zich tussen mij en de leukere gozer had gepropt en ik niet die kant uit wilde kijken… grmbl… Zondag had ik een lekkere hangover van alle biertjes en cocktails van zaterdagavond, maar goed, er moest gepakt worden, alles in de rugzak gepropt en de rugzak bij Tracknet neergezetl. Ik moest namelijk om 10.00u de kamer uit en de bus vertrok pas om 11.45. Dus mijn tas even opgeborgen daar en naar het centrum gegaan. Kreeg nog een laatste rit van Corry, die me tegenkwam lopend op weg naar het centrum en me daar dus even heen bracht. Daar een koppie gedaan, wat laatste internetcheck gedaan en rond een uur of 11.15 naar Holidaypark teruggelopen. Om 11.30 was het pauzetijd voor de housekeepingteam, dus kon ik nog even een laatste keer afscheid van iedereen nemen. Toen de bus in en ik werd uitgezwaaid door Corry, Emiko en Marion. Corry vertelde me gauw door het raampje dat die chauffeur naast me de leukste was van Tracknet, lucky me! Ja, dat had ik ook al door!! Het was ook de jongste geloof ik, aangezien de rest al richting de 50 ging… hahaha! En daarna kwam Emiko nog even aan mijn raampje om me te vertellen dat zijn naam Coran is. Nou, dank je wel Emiko! hahaha! Hm, volgens mij wilden ze nog een laatste koppelpoging voor me doen ofzo… hahaha! Een mooie rit naar Queenstown, langs Lake Wakatipu, en daar aangekomen netjes voor de deur van Thomas’s hotel afgezet, waar ik eerder ook al verbleef. Coran bedankt voor de rit en via hem de groetjes aan de meiden op het Holidaypark laten doen. ‘s Avonds even lekker mexicaans gegeten en verder weinig gedaan die avond. Maandag stond een lange busrit weer op het program!
 
Want ja, maandag ging ik naar Franz Josef. Via Cromwell (waar ik in de vineyard gewerkt had), Lake Wanaka (weer mooie foto’s gemaakt), Lake Hawea, Haast Pass, Jackson Bay (die door de chauffeur als Jacksons Bay werd aangeduid, iets waar aunty Lydie me al voor waarschuwde en waar ze een vreselijke hekel aan heeft… ‘Het is Jackson Bay, niet JacksonS!’ Moest er dus wel ff om lachen toen de chauffeur Jacksons Bay zei!!! hahaha) en Fox Glacier. In Franz Josef aangekomen naar een backpackers hostel gegaan, de Glowworm Cottages en even wat boodschapjes gedaan. Na een lekkere simpele magnetronmaaltijd (heerlijk een klein keukenblokje op de kamer!) en wat tv (Friends en Depserate Housewives) op tijd naar bed gegaan. Want voor dinsdag had ik een flinke wandeltrip geboekt: een full day trip over de Franz Josef Glacier!!! En ja, het was een behoorlijk pittige trip! Gelukkig werden diverse materialen aangeboden door de Glacier Guides waar ik de trip geboekt had. Dus het enige waar ik zelf voor moest zorgen was: een aantal lagen bovenkleding, een short of andere sneldrogende broek (zolang het maar geen spijkerbroek was) en wat eten en drinken. Van de Glacier Guides kregen we stevige stappers (soort van die ‘legerkisten’-boots), Talonz (van die ijzeren dingen om onder je schoenen te binden om niet uit te glijden in het ijs), een regenjack en wanten en een muts. Want het kon soms wel wat frisjes en nattig zijn op de Glacier! Toen de bus ingestapt en na 10 minuten rijden waren we bij de parkeerplaats van de Glacier. Daarna een wandeltochtje door een bos en we kwamen aan in de vallei van de gletcher. De gids gaf aan dat we toen nog zo’n 2.5 km moesten lopen voor we bij de gletcher aan zouden komen. Het zag er niet zo uit,  de gletcher leek veel dichter bij. Maar inderdaad, we waren toch nog zo’n 40 minuten aan het lopen voor we bij de gletcher waren! Daar moesten we even wachten op een andere gids, zodat onze groep van 22 man in tweeen gesplitst zou worden. Toen konden we onze Talonz onderbinden. Ik had netjes een tas met nummer 4 gepakt, aangezien ik ook boots maat 4 had. Maar in mijn tas bleken maatje 7 te zitten!! Gvd!!! Wat een rotzooi!!! Maar gelukkig hadden ze nog wat reserve Talonz bij de Glacier liggen dus kon ik uiteindelijk met maatje 5 (paste wel aardig) onder mijn schoenen de gletcher op. Wat een aparte bedoening zeg! Erg maf om over die gletcher te lopen. Het was een mooie maar soms erg zware tocht. Door nauwe smeltende gangetjes lopen (vandaar dat we dus onze regenjacks aan moesten doen), omhoog klimmen over erg smalle treedjes, zelfde soort treedjes naar beneden, zorgen dat je niet uitglijdt… Wat een dag zeg! Had mijn knie nog wel flink gestoten (ja, dat ijs is echt keihard…), en had er een rare bult op zitten… Ook was ik nog een stukje uitgegleden, waardoor mijn been onder de schrammen zat… Ik noemde het maar mijn FranzJosef-been met die schrammen, blauwe plekken en bult… Want ja: ik heb het gedaan!!! Ik ben over een gletcher gegaan!!! Been there, done that!!
 
Woensdag ben ik met de bus via Arthurs Pass naar Christchurch gegaan. Eerst met de bus naar Greymouth en daar vandaan met een volgende bus naar Christchurch. Het was wel een mooie tocht, zo zit je bij de Glaciers, dan ga je weer de Southern Alps in en opeens kom je weer aan in het vlakkere landschap van Christchurch. En dat alles binnen 8 uurtjes! In Christchurch naar Thomas’s hotel gegaan, onderdeel van diezelfde Thomas’s hotel in Queenstown. Want ja, ik wilde de familie wel verrassen dat ik weer in de buurt was! Donderdag op zoek gegaan naar een cadeautje voor Anne, die vrijdag 50 zou worden en vrijdag dus die kant opgegaan. Het grote feest zou zaterdag zijn, maar ik dacht: laat ik ze nu alvast maar verrassen! Dus vrijdag met de taxi naar het huis van Anne en Steve gegaan. Helaas kwamen Anne en Steve laat thuis, had ik van Steve vernomen die ik op de hoogte bracht dat ik weer ‘in da house’ was, aangezien ze nog een borrel hadden en daarna even een hapje gingen eten, maar de verrassing voor Anne was geweldig toen ze thuis kwam en mij op de bank aantrof!! Vrijdagavond dus even heerlijk bij kunnen kletsen. Zaterdagochtend waren we allemaal druk bezig me de voorbereidingen voor het feest. Ik was voornamelijk aan het stofzuigen en de boel schoonmaken (hm, dacht dat ik klaar was met dat housekeepen?), Hilary en Jason (een vriend van m) brachten de zware spullen van de garage het huis in en Anne en Steve zorgden dat alles klaar stond. Rond 11.30u kwam de catering en vanaf 12.00u kwam de eerste visite binnen. Veel onbekenden voor mij, maar het was erg leuk om Claire (van de New Years party) weer te zien, en uiteraard Leesa en Richard en hun zoons Morgan en Liam, en Aunty Lydia! Ook was het heerlijk om Jud en Chiz en hun vier jongens te zien. Helaas was baby Bryn nogal ziekjes, maar de andere drie, Heath, Archie en Kieran, waren hun immer-bezige zelf… Het weer was heerlijk, dus konden we lekker buiten zitten in het zonnetje. Daar gezellig met wat mensen gesproken, onder andere de vader van Steve die uiterst geinteresseerd was in mijn reis en ook alles over Nederland wilde weten. De catering had goed hun best gedaan en we kregen lekkere hapjes voorgeschoteld en uiteraard een lekkere mudcake… Wat een moddertaart?? Ja, zo wordt hier de chocoladetaart genoemd, en hij smaakte lekkerrrrrr!!! Jud en Chiz en de kids bleven ook te slapen, dus ik deelde Hilary’s (die toch niet thuis sliep) kamer met Heath, terwijl de rest in de logeerkamer verbleef. Zondagochtend zat er dan ook een vrolijk kijkende Heath naast mijn bed toen ik mijn ogen open deed… Gelukkig ben ik niet zo wakker gemaakt als Steve, die 3 springende jongens op zijn bed aan trof… Anne was voor die tijd al het bed uit en had de jongens naar zijn kamer gestuurd. Bryn was gelukkig heel wat beter dan zaterdag, dus heb ik weer wat mooie foto’s van alle jochies kunnen maken. Verder was zondag een relax-dagje. Anne en Steve deden nog even een middagtukkie toen Jud en Chiz weer richting huis waren gegaan en daarna zij Anne en ik even een wandeling gaan maken bij het riviertje vlak bij hun huis. Gister weinig gedaan, alleen lekker gelezen in de zon, Hilary lopen vervelen en wat boodschapjes gedaan. En ja, toen bedacht ik me dat het weer 2 weken geleden was dat ik op mijn weblog had geschreven!!! Dus vandaag maar ff een internetcafe opgezocht… 
 
Maar goed, nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte!!! Ik ga nu lunchen!!
 
Veel liefs en een dikke zoen,
Maaik

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s