Het noordelijkste puntje!

Ach ja, ik had dinsdag een beetje op internet geklooid, wat gelezen, en wat dvdtjes gekeken samen met Alexis. Het was alleen een beetje jammer dat de films al door iemand anders gekozen waren, want Alexis en ik hadden deze films zeker niet uitgezocht… Het begon met ‘Their eyes were watching God’, op zich een mooie film, maar toch best wel schokkend soms. Daarna een heuse Maori-film: ‘Once were warriors’. Een film over het dagelijkse leven van een Maori-gezin. Pa en ma flink aan de drank, enorme ruzies (lees: bloed dat rondvliegt…), dochter die verkracht wordt door een goede familievriend en later zelfmoord pleegt… Enorm gewelddadig en wederom schokkend dus… En dan te bedenken dat dit dus in het dagelijkse Maori-leven voorkomt… Naar ik heb begrepen dus meer dan een gemiddeld westers gezin. Een Maori-gozer die bij ons die film kwam kijken vertelde ook dat zijn oma zijn opa had vermoord. Opa lag te slapen (zijn roes dus uit te slapen, lekker aan de zuip geweest) op de veranda en oma was het zat en pakte een bijl en …. Nou ja, vul de rest maar zelf in… Gruwelijk… En tot slot van de avond keken we ‘The last king of Scotland’. Op zich een goeie film, maar ook weer zo schokkend, gruwelijk en soms werkelijk walgelijk (een van de vrouwen van de koning gaat vreemd en wordt daarom dus vermoord en op het moment dat ze op de autopsie-tafel ligt zie je dat haar benen op de plek van haar armen zijn genaaid en haar armen dus op de plek van haar benen… bleugh…). Mijn god, dat was me het avondje dvdtjes kijken wel… Ja ik weet, er zijn ook tv-zenders… Ware het niet dat de tv het dus niet deed: vanwege het slechte weer was er geen ontvangst. We konden dus niet eens de finale van The Apprentice kijken, waren we allebei net de laatste tijd een beetje aan het volgen. Gelukkig konden we op internet erachter komen wie gewonnen had. Maar goed, ik had gelukkig wel een lekkere fles Merlot erbij gehaald en wat nootjes, dus konden we toch even op mijn paps en mams toosten! Namens Alexis dus ook gefeliciteerd, mum and dad! Woensdag 11 juli ging de boottocht uiteraard ook niet door, geen zwemtocht met dolfijnen, geen rit door de hole in the rock, maar weer een dagje niksen… Lezen, internetten, gauw naar de supermarkt rennen, en weer terug door de regen… Mijn plan was eigenlijk om donderdag weer richting Auckland gaan, maar aangezien ik helaas niet bij de familie Barnes kon verblijven, besloot ik vrijdag pas naar de grote stad te gaan zodat ik maar 2 nachtjes in een hostel zou rondhangen. Dus nog een dagje extra kans op een tripje, als het weer het zou toelaten… Dus de bustocht vor vrijdag geregeld (Friday the 13th miss? Are you sure? Yep I’m sure!! Kom maar op met die zwarte katten en ladders.. I’m feeling lucky!😉 !) en een trip naar de 90-mile-beach en Cape Reinga. Die dag verder dus met Alexis besloten om alleen maar leuke films te kijken, dus gingen we voor The pursuit of Happyness (hoe happy kan je het maken nietwaar?) en The man who sued God (alleen de titel al…). En ja het waren allebei dus feel-good-movies, dus konden we tenminste met een gerust hart slapen…😛 Ik was wel op tijd naar bed gegaan, want ja: ik had nog geen bericht gehad dat de trip niet door zou gaan…
 
En inderdaad!! de volgende ochtend om 7.25 kwam de bus van Fullers aanrijden! Het was ook al een mooie zonsopkomst, dus hoopte ik op een mooie dag met veel zon! En dat gebeurde! De hele dag heerlijk weer gehad! De chauffeur/gids was een vrolijke Maori (niet zoals in de film dus…) met een naam als Jan Jansen, Pieter Pietersen of Gerrit Gerritsen (nee Willem, ik zal jouw naam niet noemen…) maar dan dus in het Maori. Daarmee werd ie vroeger al veel gepest zei ie. De dag begon met een mooi Maori-lied, waarvan ik hoopte dat het geen regendans-lied was… je weet maar nooit met zo’n vreemde taal… Via Kaeo (waar een hek volhing met slippers: heb al aan mijn tante gevraagd of ze misschien naast de pumps in Dunedin, ook haar slippers hier heeft achter gelaten), smalle bruggetjes die zo smal waren dat je de reling niet eens meer kon zien vanuit de bus (iiiiieeehhhh!), de Hihi Beach (moet wel leuk zijn), wash outs (dacht eerst nog dat het door iemand was gemaakt die niet wist hoe je ‘watch out’ moet schrijven… zoiets als: ‘ey you, wassshhh out! Maar het bleken dus weggespoelde stukken land te zijn vlak naast de weg, waardoor de berm dus verdwenen was), ondergelopen land,  een croquet-club (ach ja, lekker flauw: een kroketten-club) en een weiland met slechts een open haard in het midden (?? Voor de romantische avondjes van de koe en de stier? lekker op een schapenvelletje voor de open haard over koetjes en kalfjes praten??), kwamen we aan in Awanui, waar we stopten bij het Ancient Kauri Kingdom. Dit is een winkel waar ze allerlei spullen verkopen die van Kauri-hout gemaakt zijn. Ik zag daar een aantal onwijs mooie meubelstukken, maar die waren me nog een tikje te duur… Een eettafel met 6 stoelen voor $ 48.000,- (= ongeveer 27.000 euro…) was toch een beetje boven mijn budget…😉 Daarna reden we door naar de 90 Mile Beach, die eigenlijk maar 55 mile lang is. Waarom de naam van 90 mile dan? Weten ze zelf ook niet, maar aangezien 55 mile ongeveer 90 km is, is dat foutje misschien ooit gemaakt? Of vonden ze 55 mile beach niet leuk klinken en 90 kilometer beach te lang klinken? Ach in ieder geval kan je er nu dus met eb overheen rijden, dus deden we dat. Gelukkig is het strand een stevige zandpartij en kon de bus er goed overheen rijden. Onderweg nog een zeehondje gezien, die superschattig voor ons even wilde poseren. Ook nog 2 autowrakken gezien, van auto’s die helaas niet meer verder konden. De chauffeur had veel leuke anekdotes en vertelde ook nog wat mopjes tussendoor. Waaronder dus over een touringbus die op zijn kant beland was 4 jaar geleden en dus van het strand weer afgetakeld moest worden… De chauffeur? Hij! Ehm, goed, rij nou maar weer door en doe wat voorzichtig…😉 Aan het eind van de beach gingen we de Te Paki Quick Sand Stream in, de enige op- en afrit aan die kant van het strand. Ehm, Quick Sand, is dat niet…. Jep drijfzand dus! Gelukkig niet zoals je dat in filmpjes ziet, maar toch moest de bus door blijven rijden om te voorkomen dat de bus weg zou zakken. Op een veilig parkeerplekje, op stevig zand, werd de bus neergezet en was het tijd om te sandboarden! Van enorme hoge duinen af met een surfboard! Whooeehooee! Ook konden we nu dus merken hoe het drijfzand je inderdaad de grond in liet zakken, net zoiets als in het zand staan in de branding bij de zee, alleen was ik nu dus een heel eind van de zee verwijderd en zakte ik wat sneller. Blijven bewegen dus!😉 Vervolgens was het tijd om naar Cape Reinga te gaan, het noordelijkste puntje van het Noordereiland! Nu ben ik dus werkelijk van noord naar zuid geweest hier in Nieuw Zeeland. Dit is tevens heilige Maori-grond, waar de ziel van de overleden Maori naar toe gaat. Toen weer richting Paihia gereden, langs de oostkant van Northland. Onderweg kwamen we nog een kudde schapen tegen die door een aantal honden de juiste kant op werden gedreven, mooi om die honden zo in actie te zien! Toen was het eindelijk lunchtijd (om 14.00u) in Houhora. In een simpel restaurantje mijn lunch opgegeten en daarna even rondgelopen daar. Nog een klein watervalletje gevonden, waar ik uiteraard de nodige foto’s van heb gemaakt. Na de lunch vertrokken we richting Mangonui. In de weilanden langs de route zag ik al wat lammetjes en kalfjes (zelfs een kalfje dat echt net geboren was! Mama koe stond ernaast en er lag een bloederig hoopje naast, jukkie, maar toch wel grappig om te zien: ik was gewoon de eerste op kraamvisite!😉 ), maar aangezien het hier nu dus winter is, zijn dit dus eigenlijk de vroege ‘januari-lammetjes en kalfjes’ zoals we die in Nederland hebben. In Mangonui even een heus kiwifruit-ijsje gedaan en toen we weer langs Kaeo reden heb ik even het slipper-hek op de foto gezet. Een laatste stop van de trip was bij Puketi-Kauri-Forrest, waar we een wandeling maakten tussen de woudreuzen door, het blijft een machtig gezicht. Tot slot kregen we van de chauffeur nog een afscheidsliedje in Maori te horen en was de trip afgelopen. Wat een dag!
 
Vrijdag de 13e (whooooeeee…) ging ik dus met de bus weer naar Auckland. Even Alexis gedag gezegd en de bus ingegaan. Mijn laatste rit door het Nieuw Zeelandse landschap, zat ik me te bedenken, dus keek ik nog maar even goed. ‘s Middags de laatste dingetjes geregeld bij de bank (mijn NZ-account opheffen enzo) en wat rondgewandeld in de stad. ‘s Avonds bij een restaurantje een heerlijk pizza gegeten en een lekker toetje toe gedaan. Rond een uur of 11 liep ik weer de hostel in en kwam ik Stacey tegen, die aan de overkant van de gang een kamer heeft (had hem eerder die dag al even gesproken) en hij vroeg of ik misschien even mee ging naar de kroeg. Ach ja, waarom niet! Laatste avondje dat ik Auckland onveilig kan maken (zaterdag lukt niet, aangezien ik zondagochtend om 6.30u op het vliegveld moet zijn…), dus gezellig met hem wat biertjes gedronken en zitten kletsen. Hij is half Maori en half Nederlands (van zijn vaders kant, maar hij spreekt geen Nederlands) en dus is ie een van de weinige Maori’s die blauwe ogen heeft! Die biertjes werden uiteraard wel op een mannentempo besteld, dus moest ik flink doordrinken… En dat merkte ik vanochtend weer… Pfff… Even een douche en stevig ontbijt gedaan, was wel nodig… Nu dus nog wat laatste dingetjes in Auckland doen, zoals wasje doen, postpakketje sturen en ik zal zo nog even wat nieuwe foto’s op de site zetten, kunnen jullie weer meegenieten van de prachtige plaatjes die ik hier real-life zie! Veel kijkplezier maar weer!!!
 
 
Voor de laatste keer: liefs vanuit Nieuw Zeeland,
Maaike
 
PS ik sta nu op 16995 bezoekers, oftewel: bijna 17.000!!!
Oh ja: laat even horen hoe het met jullie allemaal gaat! Ben benieuwd naar jullie vakantieplannen enzo!!!

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s