Nog maar 1 nachtje slapen…!!! Enne, verhalen over Surfers Paradise en Byron Bay…

Ja ja, nog maar 1 nachtje slapen en dan word ik alweer 28….!!! En dan verwacht ik een boel van mijn trouwe lezers om langs te komen hier in Brisbane!! Ik vier het in Queens Arms in de Fortitude Valley, dus nogmaals: mocht je in de buurt zijn…?? hihihi!
 
Anyways, ik bedacht me dat het wel weer een tijd was om mijn weblog te vullen, want ik zag dat mijn foto’s de verhalen alweer voorbij gesneld waren… Tja, het is weer een lang verhaal geworden, dus ik verdeel het wel weer ff in tussenkopjes…
 
Surfers Paradise
Jep, daar ben ik dus een tijdje bij Bec gebleven en heb daar een leuke tijd gehad. Samen met Bec een aantal keer gekookt, wat films gekeken (o.a. The Terminal: goeie film joh!!) en verder wat trips gemaakt! Vrijdag 3 augustus had ik samen met Bec, haar ouders Julie en Michael, haar zusje Hannah en een vriendin van haar moeder, Gayle die ook in Vietnam met hun mee was, een hapje gegeten bij de Italiaan. Het was wel lachen, want Julie dacht haar vriendin een verrassing te kunnen doen door nog niet te verklappen dat ik ook meeging. En toen stond ik daar dus voor haar en Julie zei: Gayle, we have a surprise for you. Dat gezicht van Gayle, ik zag haar denken van: ‘geee, ehm, who the f**k is this? Should I know her? Uhm, oke, don’t show you have no idea who this is, before they think I’m getting old en funny…’ hahaha! Dus ik had me maar gauw ff voorgesteld, ach ja het is ook al bijna een jaar geleden dat ik ze had gezien en kan me voorstellen dat je na een jaar niet direct gezichten herkent van iemand die op eenzelfde tripje als jij was. Julie had natuurlijk via Bec nog wel e.e.a. van mij gehoord en dacht dat Gayle het ook nog wel zou weten. Nou niet dus… hahahaha! Daarna dus naar de italiaan bij hun om de hoek waar we gezellig een aantal verschillende pizza’s gedeeld hadden. De obers waren heuse italianen en dat was te zien ook. Jummie! De een leek op mijn favo-voetballer van AS Roma en de andere zag er ook smakelijk uit. Heeeerlijk gegeten dus!😉 Zaterdag  ben ik overdag door Bec en Hannah rondgereden in Surfers en omgeving en hebben ze me e.e.a. laten zien. Daarna even wat fish and chips gehaald en dat bij The Spit (zag er mooier uit dan de naam klinkt) opgegeten in de zon, met uitzicht over de zee. Tevens nog even gezwaaid naar de boten die langs kwamen varen. Daarna moesten de meiden op verplicht bezoekje langs oma en hadden ze mij afgezet bij het Pacific Fair Shopping Center, wat inderdaad een mega-shoppingcenter is. Was wel leuk om even rond te wandelen en daarna de bus weer naar huis genomen. Daar snel gedoucht (maximaal 4 minuten-douches, ivm de water restricties, vanwege de droogte hier hebben ze maatregelen genomen waaraan iedereen zich moet houden), opmgekleed en met Bec en haar vriendin Ally bij een chinees restaurant gegeten. Bec wilde wel dat ik zou gaan stappen (een must in Surfers Paradise!), maar zelf zou ze het niet volhouden tot laat en Ally had ook niet al teveel puf. Dus besloten ze om te horen of een vriendin van Ally uit zou gaan samen met haar zweedse huisgenootje. Nou die vriendin ging niet uit, maar haar huisgenootje zou wel in een bepaalde pub te vinden zijn. Dus wij daarheen en inderdaad: Hannah was daar (niet te verwarren met Bec’s zusje) met een andere zweedse vriendin, Kim. Even voorgesteld en met zijn vijven even wat gedronken. Ik zit daar dus met 4 leukuitziende meiden en op de een of andere manier had ik constant sjans… Geen idee waarom? Al snel kreeg ik een borrel aangeboden door een gozer, maar die wees ik vriendelijk af. Ik had mijn biertje net op en daarnaast was hij nou niet echt mijn type. Zoals Bec omschreef: he’s cute, in a Lord of the Rings kind of way… En nee, het was geen Aragorn (dat is wel mijn type…😉 ), en ook geen Legolas (ook wel lekker) en zelfs geen Frodo (op normale lengte) of een andere hobbit…. Hij zag er gelukkig ook weer niet uit als een Gandalf of een Orc! Maar toch, hij deed me nog het meest denken aan een Gimli (wel normale lengte)… Baard, maar geen snor en met een kale kop. Nope, totaal niet mijn type… hahahaha! Tevens kwamen er diverse mannen langs de tafel die maar al te graag oogcontact met me zochten.. En de route naar het toilet duurde nogal lang doordat ik constant aangesproken werd…. whaaahhh? What’s happening? hahahaha! Ach ik vermaakte me prima hoor, daar niet van! En toen rond een uur of 12 Bec en Ally naar huis gingen kwam Gimli (die Tom heette, maar Gimli vind ik nog steeds beter bij m passen…) meteen de stoel van Bec bezetten… dus maar een biertje met hem gedaan en al zijn pogingen tot een date vriendelijk afgewezen… Wanna go for a motorride around town? No? Maybe a ride with the car? Also no? hm, do you just wanna go on a date with me? Nope? en aan het einde van de avond: may I have your phonenumber? No?? Okay, too bad! Byebye Gimli!! Anyways: leuke avond gehad hoor!!! Ik was daarna met Hannah en Kim richting huis gelopen en ondanks dat we nog probeerden om een taxi te krijgen ben ik maar richting huis gelopen. Het was wel een eindje, maar ik had nog zat energie over om te lopen (ondanks het dansen met Hannah) en het was wel gezellig ook, al die andere mensen tegen te komen en gezellig een babbeltje hier en daar.
Zondag flink uitgeslapen (gek he? na al dat sjansen, dansen en lopen…) en ‘s middags naar de Q1-tower gegaan rond een uur of 4. Dit is een enorme toren met 78 verdiepingen en het schijnt de hoogte woontoren te zijn ter wereld (residential tower). Even een ticket gekocht en binnen 1 minuut stond ik boven! De lift doet namelijk slechts 43 seconden over 77 verdiepingen!!! Whooooo!!! Supersnel! en naar beneden gaat ie nog sneller…😉 Omdat ik dus aan het einde van de dag daar was, kon ik genieten van een van mijn favoriete dingen: sunset….!!! De foto’s zijn uiteraard al hier op de site te vinden, dus geniet maar even met me mee! Ook genoot ik daar op de 77e verdieping even van een heuse cosmopolitan-cocktail. Ach ja, als je zo hoog zit, moet je wel even ‘op stand’ mee doen, nietwaar? hihihi! ‘s Avonds met Bec nog even Grey’s Anatomy gekeken (bedenk me net dat ik dan gister dus de finale heb gemist… shiiiiit!!) en op tijd richting bed.
Want ik had voor maandag een tripje naar Springbrook geboekt. Om 7.50 werd ik opgehaald en zag meteen al dat ik de gemiddelde leeftijd in de bus flink omlaag haalde…. hihihi! Ach, maakt mij niets uit, het was evengoed erg gezellig! Er stapte gelukkig later nog wel een vrouw in met haar 18jarige zoon, dus was ik niet meer de jongste. Onderweg kregen we even wat info over  diverse gebouwen in Surfers en de Goldcoast en kreeg ik dus ook te horen dat de Q1 sinds vorige week niet meer de hoogste woontoren in de wereld is. Er is in Dubai namelijk eentje gebouwd die 92 verdiepingen telt. Onderweg zag ik ook nog een italiaans restaurant dat Volare heette (dacht dat dat spaans was, maar goed, het was weer genoeg voor een binnenpretje, hahaha) en reden we door het deel dat Miami heet en waar dus een ijs-tent was dat dus Miami Ice heette!!! hihihi! De eerste stop van de tour was bij Exotic Fruitworld, waar ze in totaal 500 verschillende soorten fruit kweken (en proberen te kweken), dus kwam ik weer een aantal aziatische vruchten tegen die ik al een tijdje niet gezien had zoals de dragonfruit en pomelo! We mochten diverse seizoensvruchten proeven en daarna konden we wat inkopen doen. Ik moest uiteraard de pomelo kopen, dat was altijd zo lekker in Cambodja! Daarna reden we naar de Natural Arch wat een natuurlijk gevormde brug is, met een grot erachter en een waterval erdoorheen! Prachtig gezicht dus! Foto’s zijn ook al op de site te vinden! Helaas waren er geen gloeiwormen te zien (heet dat zo in het nederlands? Glowworms in ieder geval), aangezien het midden op de dag was. Daarna reden we door de bergen naar onze lunchstop en zagen we onderweg nog een dinosaurus… Ach ja, wat hier al niet in het wild rondloopt he… ;-)) Nee hoor, was in de tuin van een filmmaker, die nog wat props in zijn tuin had staan van gedane films. De lunch had ik gezellig samen met de moeder en zoon, die Karen en Aaron heten en uit Amerika komen. Aaron was al een tijdje aan het rondreizen en zijn moeder vergezelde hem voor een aantal weekjes hier in Autralie. Daarna konden we vogels voeren, met een bordje met jam kwamen de prachtige rainbow-lorikeets zo op je afvliegen! Erg grappig om te doen en te zien. Daarna reden we naar een aantal uitkijkpunten in de omgeving, en hadden we onderweg nog wat wallaby’s gezien. Vanaf de Best of All-lookout konden het enorme vulkaankratergebied bekijken wat dus 1 grote krater is met een doorsnee van 80 kilometer…. Gelukkig is dat al heeeel wat jaren geleden geweest dat die vulkaan dus uitbarstte… In het midden van de krater ligt Mount Warning of Wollumbin (op zijn aboriginals) wat een apart gevormde berg is door de lava. Mooi uitzicht dus. De Canyon lookout gaf ons zicht op een enorme waterval van 110 meter hoog, echter was het nu wel een erg miezerig straaltje water dat viel… Op de terugweg naar Surfers Paradise zag ik nog een restaurant in de vorm van een molen, maar nee, het was geen hollandsche pot die je daar zou kunne krijgen. Het was namelijk een Aziatisch restaurant? Ik snap ff de combi met een molen hiet hoor!? Kan iemand mij dat uitleggen?? 
Dinsdag had ik een tripje naar O’Reilly’s op het plan staan en werd ik weer ‘s ochtends op tijd opgehaald vanaf de Surfers Paradise Boulevard. Wederom was ik een van de jongsten (denk dat de rest van de jonge mensen in Surfers alleen in de kroeg of op het strand hangen ofzo… hahaha), maar wederom had ik een mooi daggie. Onderweg richting het Lamington National Park werd er weer genoeg over de omgeving verteld, maar voornamelijk over alle shoppingcentra, nieuw, oud, of nog te bouwen… Pfff… werkelijk niets beters te vertellen?? Ook zagen we onderweg nog rare palmbomen, die dus zo gemaakt waren om de masten voor mobiele telefonie te verbergen! Hahaha, leuke oplossing! Eerste stopje was op Mount Tambourine, waar ik in een schattig dorpje wat leuke art-shops heb bekeken. Veel leuke kunstwerkjes te zien, maar niets wat makkelijk in mijn backpack past… hihi! Ook nog even naar het toilet daar gegaan, maar vanwege de waterrestricties werd en gerecycled water gebruikt…. Wat dus een nogal typisch kleurtje had… jukkie, maar ach, als het water bespaart, waarom niet! En het stonk gelukkig ook niet. Nog even gebabbeld met een ander meisje op de tour, die uit Zuid Afrika kwam en ook op een working holiday hier was. De route naar O’Reilly’s was een smalle, veelal eenbansweg die zich door de bergen slingerde. Onderweg konden we genieten van de uitzichten over de Great Dividing Range, een bergketen dat zich uitstrekt tot aan Sydney. en tevens heb ik geleerd dat zowel het jonkie van een kangaroe als dat van een koala een joey genoemd wordt. Een joey-kangaroo en een joey-koala dus! Altijd leuk om ook jullie die kennis bij te brengen, lieve kijkbuiskinderen! De omgeving op de berg veranderde zeer plots van normaal bergbos in tropisch regenwoud. Bij OReilly’s hadden we 2 uur te bestede. Mooi de tijd genoemen dus voor de tree top walk, die 16 meter boven de grond tussen (inderdaad, verrassend:) de boomtoppen door verliep. Grappig om alles van een vogel-perspectief te bekijken, maar wel wiebelig hoor… hihihi! En daarna de Botanic Garden uitgebreid bekeken, waar zelfs wat bloemen te vinden waren (in de winter) en ik heb dus weer veel foto’s gemaakt daar. Toen even een lunch gedaan en even gekeken bij het vogel voeren. Ditmaal waren het een ander soort lorikeets (niet de groene, maar een rode variant) en er was o.a. een schattig jochie van een jaar of 2, samen met zijn opa, de vogels aan het voeren. Het was helemaal een leuk gezicht toen dus een van devogels op zijn pet ging zitten en dat jochie dus echt zo zat van: he, ik voel wat op mijn hoofd, wat is dat…? Daarna gingen we met de bus weer de smale bochtige route naar beneden, richting de O’Reilly’s Vineyard. Daar geen wijntje gedaan, maar een ijsje en zag daar nog een paar mooie schilderijen hangen (www.shelenarussell.com) van wijn, werkelijk super! Ook had ik buiten bij het beekje nog gezocht of ik de schildpadden of vogelbekdieren kon vinden, maar helaas… Daarna reden we weer terug naar Surfers Paradise en bespaarde de buschauffeur me een flink stuk van de wandeltocht terug naar Bec’s huis, door me daar vlak bij af te zetten. Woensdag had ik dus mijn foto’s op mijn site gezet en de busreis naar Byron Bay geregeld waar ik vrijdag heen ging. ‘s Avonds de markt bij het strand nog even bekeken, waar diverse grappige dingetjes verkocht werden. Donderdag had ik ‘s middags met Alexis een koppie gedaan. Ik ken Alexis uit Paihia, Nieuw Zeeland. Even heerlijk bijgekletst met haar en afgesproken dat we elkaar begin volgende week voor mijn verjaardag weer in Brisbane zien. ‘s Avonds met Bec, Julie, Michael, Hannah en de broer van Bec, Sam, gegeten bij een Maleisisch restaurant ter afscheid van mij. We hadden er een gezellige rijsttafel van gemaakt met verschillende gerechtjes en het was een gezellig avondje.
 
Byron Bay
Vrijdagochtend zette Bec mij af bij het busstation en gedag gezegd, voordat ik naar de bus naar Byron Bay ging. In Byron direct naar de Arts Factory Backpackers gegaan, aangezien Sam mij die had aanbevolen. Daarna wat in het stadje rondgelopen en e.e.a. aan trips geboekt. Zit tot aan de 26e helemaal gebeiteld nu en kom dan dus aan in Cairns. Oftewel een hele route uitgestippeld naar het noorden toe vanaf Byron Bay. In de backpackers kwam ik al heel wat Nederlanders tegen, gezelilge boel dus! ‘s Avonds een makkelijk diner gedaan en bij de Buddha Bar even bij een komedie-muzikant gekeken (een muzikomediant?). Toen op tijd mijn bed in, aangezien ik de volgende ochtend mee zou gaan met de sunrisetour… Dus ja om 5 uur mijn bed uit, warm aangekleed en richting de bus gegaan… brrr…. gelukkig moesten we in 2 groepen verdeeld worden, aangezien er maar 10 mensen in de bus konden. Dus kon ik met een aantal anderen nog even langer bij de kachel blijven zitten. Daarna dus met de bus naar de vuurtoren van Byron, waar je een prachtig uitzicht hebt over de oceaan, de baai en tevens op het meest oostelijke puntje van het Australische vasteland bent! Wat een prachtige oranje gloed in de lucht en later dus een mooie zonsopkomst… Ben hier ook bijna verslaafd aan, ware het niet dat een sunset op een wat betere tijd te fotograferen is… hoef ik tenminste niet zo vroeg mijn bed uit… hahaha! Rond een uur of 7 was ik weer terug in mijn bedje en kon ik nog even 2 uurtjes slapen voor ik naar Nimbin ging. Om 10 uur stond ik dus weer klaar voor die bustrip, ditmaal in wat luchtigere kleding aangezien de zon er nu dus weer bij was en het dus heel wat warmer was dan voor sunrise! Met The Happy Coach gingen we dus naar Nimbin, een hippie-dorp. Eerst nog via het Night Cap National Park (waar ik geen slaapmutsje heb gezien of gekregen?? misschien omdat het oevrdag was?), waar we stopten voor de Minyon Falls. Werkelijk prachtige watervallen!! Als er water zou zijn! Helemaal opgedroogd nu dus… Dat komt gelukkig wel weer goed in de zomer, wanneer het regent… Maar nu bekeken we dus maar een kale rots…. ach ja! Toen door naar Nimbin, en onderweg kregen we nog gezelschap van een spin. Gelukkig aan de buitenkant van de bus, want het was me een iets te grote spin! ongeveer 7 cm in doorsnee en hij was nog snel ook… Checkte meteen of alle ramen wel goed dicht waren…! In Nimbin hadden we 2 uur de tijd om rond te lopen en te lunchen en onze chauffeur, Andy (met slechtzittende bril), waarschuwde ons nog: de 2 plaatsen waar je hier niet terecht moet komen: het ziekenhuis en bij de politie… Want zoals ik al zei: Nimbin is een hippie-village, met de bijbehorende drugs… hihihi! Everybody happy?!? Je kan dus op diverse plaatsen marihuana krijgen, wat normaal gesproken illegaal is in Australie. De politie knijpt wel een oogje toe, maar toch moet je voorzichtig doen. Ook zijn de enige normale cookies te verkrijgen bij de warme bakker… bij de andere cookies is het wel andere koek… ;-)) Ik had mooi wat rondgelopen, wat foto’s gemaakt en het museum bezocht (wat ongetwijfeld onder invloed van het een of andere ingericht was… hihihi). Verder was het ook gewoon mensen kijken daar, zoveel verschillende figuren! Daarna weer terug naar Byron Bay, met nog een stopje met uitzicht over Byron. In de Arts Factory even bij het poolen gekeken (nee ik speel niet…. is te gevaarlijk… hahaha) en kennis gemaakt met Emiel, Wessel, Maarten en de Engelse Aaron (die ook op de Nimbin-tour was). Afgesproken met de heren om rond 20.30 in de Buddha Bar te zijn en daarna te gaan stappen.
Rond die tijd dus richting de bar en onderweg werd ik nog opgehouden door een groepje gozers uit Nieuw Zeeland. Even mee staan kletsen en daarna snel naar binnen, waar de vier heren al een kaartspelletje waren begonnen… Een bierspelletje wel te verstaan… The circle of death (anyone bekend daarmee?)… En daarna een soort piramide-spel… Bij al die spelletjes was het dus de bedoeling om als je had verloren of een bepaalde kaart had, een slok bier te drinken, of 2 of 6… of 3 seconden te drinken… pfff…. diverse jugs bier hadden we gehaald en bepaalde mensen wilden simmige spelletje wel erg vaak spelen… (ik noem geen namen Emiel…) En daarna nog naar de Cocomangoes om wat te dansen en te drinken (echter moest je de drankjes per persoon halen… beetje vermoeiend…). Nog even met een italiaanse gozer staan praten, die wel erg veel op mijn favo-braziliaan Rodrigo leek.. jummie! En een indische gozer stond wel iets te dicht achter me te dansen en opeens voelde ik een arm om me heen… Hm, no thank mister! Vervolgens naar de Cheeky Monkey en daar nog wat gedanst (onder het genot van nog een biertje)… Toen via de warme bakker voor wat lekkers weer terug met de A.F.-bus naar de Arts Factory… En de volgende ochtend: pfffffffff….. Ik drink noooit meer bier!!! Whaa, helemaal brak! Even ontbeten en wat geinternet en daarna naar het strand, waar ik Aaron en Wessel al snel ontdekte, eveneens brak… Later kwamen Emiel en Maarten ook bij ons liggen. Beetje liggen zonnen, luieren en lezen, want meer puf had ik niet. Toen weer terug naar de hostel en even gedoucht en omgekleed en weer met de bus van de Arts Factory richting centrum met Emiel, Maarten en Wessel om bij de sushi-bar met sushi-train wat te gaan happen. Was weer heerlijk (sashimi en diverse bordjes van de sushi-train) en gezellig. Daarna afscheid genomen van Emiel en Wessel die met de nachtbus naar Sydney gingen en van Maarten die nog in het centrum zou blijven. Ik ging echter weer naar de hostel, om mijn spulletjes in te pakken…
 
Brisbane
… want ik ben vanochtend weer met de bus naar Brisbane gegaan. Zoals ik al meldde, had ik met Alexis afgesproken om hier mijn verjaardag te vieren morgen. Dus hier ben ik weer, in tha city of Brizzy!!
 
Lieve allemaal: doe allemaal even een borreltje op me morgen!! Ik denk aan jullie!!
Cheers, mate!
 
Veel liefs,
Maaike
 
PS ik ben morgen dus jarig, maar ik voel me al een aantal daagjes jarig vanwege mensen die me graag erg vroeg wilden feliciteren!!! Bedankt, oud-klasgenoot, en miss Duo en miss Penotti!!! :-))))

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s