Cairns en DE Outback!!!

Lieve allemaal,
ja, ik heb de foto’s er gister op gekregen hoor!!! Was gister ook druk bezig om mijn verhalen weer te updaten, maar opeens ging het scherm op blank… Grmbl… Maar goed, nieuwe poging vandaag dus!!!
 
Cairns
Ja, eind augustus zat ik nog in Cairns, waar het voornamelijk heerlijk feesten was. Op donderdag 30 augustus hadden we afscheid genomen van Bobby, Glenn en Bastiaan, een stel jongens die ik had leren kennen in Cairns (Alexis kende ze al van haar zeiltrip). Niet te lang getreurd, want ‘s avonds was er in de Rhinobar Ladies Night! Gratis champagne van 22.00 tot 0.00u!! Ja dat laten wij ons geen twee keer zeggen!!! Dus met name tussen 23.30 en 0.00 stonden we non-stop bij de schaars geklede barmannen onze glazen te laten vullen! Om 0.05 bedachten we: hm, vanaf nu alleen maar water… Ten eerste omdat het dan helemaal een gratis avondje uit zou worden (tja, we blijven backpackers nietwaar?), maar ten tweede omdat die goedkope troep-champie ons wel erg naar het hoofd begon te stijgen… Pfff… Ik hield het nog vol tot een uurtje of 3, maar de rest taaide al eerder af… Ach, gezellig avondje was het weer… Volgende dag bedachten we dat het waarschijnlijk niet zo’n goed idee was om al die champagne te drinken… Werkelijk goedkope troep… Vreselijke kater… maar goed, het was een gratis kater!!! ;-)) Vrijdag waren we overigens niet uitgeweest… gek he? Zaterdag wat pogingen gedaan om aan een autootje te komen. Beetje halfslachtig, aangezien we meer bezig waren om in bed te luieren en weer op te tutten voor de volgende avond uit…. Maar goed, op de een of andere manier kwamen die avond de auto’s ons wel aanvliegen! In de Rhinobar sprak ik met een Nederlandse jongen die iemand kende die zijn auto wilde verkopen, echter was de prijs wel heeeeel erg goedkoop, waardoor we het niet helemaal aandurfden. Maar via de groep die Alexis dus kende van haar zeiltrip (er waren nog een aantal in Cairns gebleven), leerden we dus de Portugese Tiago en Braziliaanse Andre kennen, die op een gegeven moment een Portugees gesprek aan de tafel naast ons oppikten. Die jongens bleken ook uit Brazilie te komen en kwamen dus bij ons aan de tafel zitten. Gezelig zitten kletsen, laten vallen dat wij een auto zoeken en bleek dus dat zij een stel ierse meiden kenden die de volgende dag zouden aankomen en hun auto wilden verkopen! Joehoe, dit klonk heel goed!!! Die avond lekker te stappen gegaan, maar niet al te laat gemaakt en zeker niet al teveel gedronken… Zondagochtend rustig aan gedaan en de ierse meiden leren kennen. Echter hadden Alexis en ik, samen met Laura en Mike, een trip naar Cape Tribulation op het programma staan, dus hadden we geen tijd voor een proefrit die dag. Oke, maandagochtend dan maar. Met zijn vieren waren we dus naar Cape Tribulation gereden, via het regenwoud Daintree. Het zag er allemaal wel aardig uit, maar we vonden het allemaal maar zozo… Ik weet niet of het door het weer kwam of doordat de trip gewoon een beetje saai was, maar het viel ons eigenlijk allemaal een beetje tegen bij Cape Trib. Gelukkig kwam een wilde vogel, de cassowary genaamd, onze dag een beetje opleuken. Een enorme grote (en gevaarlijke) loopvogel, beetje als een emoe of een struisvogel, maar dan met mooiere kleuren. En die liep dus gewoon zo over het strand! Mooi wat foto’s van kunnen maken, maar wel van een afstandje… Ach, al met al, was het een leuk besteed dagje… Beter dan de hele dag in je bed blijven liggen luieren nietwaar? ;-)  ‘s Avonds gezellig met een groep zitten eten en borrelen bij de hostel. Maandagochtend dus een proefrit gemaakt en samen met Alexis besloten dat ik de auto zou kopen. Een mooie Toyota Camry stationwagon die prima rijdt, 1987, 187000 km op de teller en de laatste eigenaar twee dames (tja, beter dan 2 gozers die de auto afraggen…😉 ) En dat voor AU$1930.- (ongeveer 1160 euro)!! Mooie deal!!! Die avond gezellig met zijn allen uitgegaan (ik, Alexis, Laura, Tiago, Andre en Mike) en wederom de Rhinobar en de Woolshed aangedaan. Nog even gezellig met Andre (Braziliaan met geweldige smile…) gedanst. Weer een gezellig avondje gehad, lekker gedanst, gesjanst en me goed vermaakt!! Dinsdag 4 september rond een uur of 12.00 wakker geschud door Andre (lekker wakker worden hoor, door zo’n vrolijke gozer!), die naast mijn bed stond. Hij, Tiago en Mike zouden vertrekken… :-(( Ook Laura vertrok later op die dag en waren Alexis en ik dus de laatste twee overgeblevenen daar. ‘sAvonds om ons te troosten besloten we dus weer uit te gaan (tja, we bleven excuses verzinnen…) en had ik een heerlijk avondje sjansen met een gozer die me enorm deed denken aan die vent van Men in Trees, maar dan in een combi met Matthew McCounaghy… Wow, jummiejummie!!! Heb ook nog even wat gedanst met een braziliaanse gozer (heerlijk los in de heupen…), en de avond was dus weer goed geslaagd… hahahaha! Toen we terugkwamen in de hostel was iedereen in onze kamer uiteraard diep in slaap en moesten we ons dus in het donker omkleden. Terwijl ik daar dus in mijn ondergoed voorovergebukt in mijn tas zit te zoeken naar mijn pyjama zie ik opeens een rood licht om me heen… Gevolgd door een enorme flits! Ik weet niet wie meer schrok: ik omdat er een foto van me werd gemaakt in een behoorlijk onflatterende pose (alhoewel er waarschijnlijk heren zijn die het niet met me eens zijn…) of Alexis door het beeld wat ze opeens na het donker verlichtte… Na de schok kwam de lachbui die we buiten de kamer moesten voortzetten, aangezien we het niet stilletjes konden houden… mijn god, wat een maffe situatie. Alexis wilde gewopon een foto van mijn maken terwijl ik me omkleedde, maar verwachtte me niet in die pose… Anywayz, zoals Alexis en ik de situatie nu omschrijven: It was funny, it is funny, and it WILL ALWAYS BE FUNNY!!! Woensdag hadden we niet al teveel gedaan, maar aangezien we moesten wachten op de auto (die we donderdag kregen, aangezien de meiden nog een kort tripje wilden doen met de auto), bleven we maar in de hostel rondhangen. ‘s Avonds (ivm onze laatste avond in Cairns) weer uitgegaan en ditmaal zelfs in een stripclub bezocht. Ach ja, je moet wat… Echter toen een van de dames een mij iets te bekende pose aannam (lees: voorovergebukt in slechts lingerie… tja, ik zei al dat sommige mannen dit niet een onflatterende pose noemen…), verlieten Alexis en ik de club lachend… De portier nog maar even uitgelegd waarom we weer vertrokken (hij had ons gratis naar binnen laten gaan) en ook hij moest er enorm om lachen.
 
De Outback!
Eindelijk, donderdag 6 september mochten we onze spulletjes inpakken en in mijn auto gooien!!  Samen met Alexis, en de twee duitse jongens die we hadden leren kennenen ook naar de outback wilden, Martin en Daniel, gingen we rond een uur of 11 op pad!!! Via Townsville reden we naar Charters Towers waar we onze eerste overnachting in de auto hadden. De jongens sliepen in een tent, terwijl Alexis en ik de auto zo hadden ingericht dat we erin konden slapen. Was wel geweldig om zo onder de sterren in de auto te slapen… Vrijdag reden we van Charters naar Mount Isa, waar we even vanaf het uitkijkpunt over de stad hebben gekeken. Net voorbij Mount Isa verbleven we op een parkeerplaats, waar we weer gratis konden overnachten. Dat ‘freedom camping’ bevalt me wel! Alhoewel ik moet toegeven dat we af en toe gratis op een camping hebben gestaan. Tja, ik kan er ook niets aan doen dat de administratie steeds gesloten is als we aankomen en vertrekken? We hadden overigens al gauw geen bereik meer met de radio en telefoon.. Welcome to the outback!!! Onderweg nog wat dode kangaroos langs en op de weg zien liggen. Die beessies komen in het donker in actie (overdag is het te heet voor ze), en steken dan dus de weg over…. Als er dan dus een roadtrain voorbij komt (een vrachtwagen die tot zo’n 53 meter lang kan zijn) denderen, hebben ze weinig kans… Ook nog een slang en een leguaan gezien en veel gieren, haviken en kraaien (rondom de roadkills…). Zaterdag richting Tennant Creek gereden en besloten om iets verder te rijden naar Devils Marbles. Dit zijn heel aparte rotsformaties bestaande uit voornamelijk ronde ballen rots. Sommige van die ballen balanceren zo op elkaar dat je werkelijk denkt dat wanneer er een vogeltje op landt aan een van de kanten, de bovenste bal eraf zal rollen. Maar nee, het is uiteraard een bijzondere constructie van moeder natuur. Ongelooflijk! Die vaond nog een wodkalime gemaakt en gedanst op de muziek die Daniel op zijn mp-3speler had staan. Ook nog een dingo rond zien lopen op de camping (mijn eerste gedachte was weer: hee kijk een hond… oh nee, een dingo!). Zondag reden we van Devils Marbles naar Alice Springs (inmiddels al een km of 2000 afgelegd met de auto!). Onderweg nog gestopt bij Airleron, waar Alexis en ik een aantal muziekstokjes hadden gekocht die door Aboriginals beschilderd waren. Erg mooi om te zien, maar de muziek die je ermee maakt is een beetje eentonig (tok tok tok…). Ook staat in Aileron een enorm standbeeld van een Aboriginal op een berg, met de letters van Aileron in Hollywood-stijl ervoor. Daarna dus door naar Alice Springs, waar we even rondgewandeld hebben over een marktje en geluisterd hebben naar wat live muziek. Toen naar de Temple Bar Camping, iets buiten Alice Springs, waar we tussen de papegaaien en wederom de sterren een nachtje hebben doorgebracht.
 
Uluru (Ayers Rock), Kata Tjuta en Kings Canyon
Maandag 10 september naar Uluru gereden… Zelfs nog een dode kameel langs de route gezien, was weer eens wat anders dan de kangaroos en vogels. Toen we nog ongeveer 150 km moesten rijden zagen we m al liggen, Uluru, wat tussen 1873 en 1985 beter bekend was als Ayers Rock. Na op 15 km afstand de entree betaald te hebben voor Uluru en Kata Tjuta (die daar vlakbij ligt) reden we ernaar toe. Wat een imposant stuk natuur zeg… We hadden even een korte wandeling gemaakt aan de westzijde van de rock (de Mala-walk) en hebben veel foto’s gemaakt. Vervolgens reden we naar de sunset-viewplaats, waar we konden zien dat de sunset de rots inderdaad allerlei verschillende kleuren geeft. Van aarderood naar oranje naar diepgrijs. Prachtig om te zien. Dinsdag gingen we er weer vroeg uit voor de sunrise, welke echter minder spectaculair was als de sunset. Daarna nog een andere korte wandeling gemaakt aan de zuidzijde van de rots waar ook weer een aboriginal-legende aan verbonden was. Uluru is overigens een heilige plaats van de aboriginals en ik hoop dan ook dat niemand die ik ken of die dit leest besluit om de rots te beklimmen. Dit zou hetzelfde zijn als in het Vaticaan over een altaar te klauteren of een moskee met schoenen te betreden. De rots is ook prachtig om te zien vanaf de grond! Daarna waren we naar de Kata Tjuta gereden, een gebergte met vele koppen (de naam betekent dan ook berg met vele hoofden). De jongens besloten om daar een 2 uur durende wandeling te doen en Alexis en ik wilden een kortere wandeling doen. De jongens dus afgezet bij hun wandeling en even naar een toiletplaats gereden. Komen we daar toch gewoon een kameel tegen! Nee, niet op de wc, maar in die omgeving… Wauwie! Daarna de wandeling gemaakt door de Watarka-Gorge (Watarka-kloof), wat enorm spectaculair eruit zag. Die enorme hoge wanden aan weerzijden zorgden ervoor dat wij ons wel heel klein voelden… Toen we de jongens weer opgehaald hadden bij hun eindpunt reden we door naar Kings Canyon, waar we een wandeling hadden gemaakt langs Kings Creek. Dit was een gezellige wandeling zo met zijn allen en we hadden heel wat leuke foto’s gemaakt. Nog even gewacht op de sunset, maar die was niet zo heel erg bijzonder als bij Uluru. Echter hadden we de airco iets te lang aan laten staan zonder dat de moter draaide en dus was de accu van de auto leeg… oeps!!! Eerst probleempje met de auto! Gelukkig had de man die naast ons stond startkabels en konden we weer verder!!! Die avond op de camping van Kings Canyon verbleven. Weer wat gegeten (blikvoer…), geborreld en sterren gekeken voor we naar bed gingen… ehm, de achterbak van de auto dus… De volgende dag gingen we de Kings Canyon Rim Walk doen (over de toppen van de bergen dus). Het eerste deel van de wandeling was dus echter steil omhoog, 100 meter klimmen… We besloten om dit op ons eigen tempo te doen en al snel waren de jongen verdwemen en liepe Alexis en ik alleen. Maar wat een prachtige wandeling. Echt een aanrader!!! Toen we daar dus alleen liepen kwam er zelfs opeens een kangaroo voorbij springen!!! Ongelooflijk! Op 100 meter hoogte!! We stonden daar echt even zo van: wauw: zag je dat? Ja, zucht… prachtig!! Zulke dingen maken wij dus alleen mee he, ga je naar de wc, kom je een kameel tegen. Ga je over een gebergte lopen kom je een kangaroo tegen… geweldig!!! De wandeling was overigens slechts 6 km, maar er waren zoveel mooie momenten waar we foto’s van maakten, dat we er 3 uur over gedaan hadden. Supercrimifantaweldigeindefabelozig!!! 1 van de mooiste wandelingen die ik heb gemaakt! Daarna weer naar Alice Springs gereden en daar afscheid genomen van de jongens. Alexis en ik gingen weer naar de Temple Bar Camping en de jongens zouden in een hostel verblijven aangezien zij richting het zuiden met een bus gingen.
 
Weer de outback door
Donderdag 13 september gingen we weer op pad richting de oostkust (aangezien ik mijn auto nog op mijn naam moest zetten in New South Wales NSW, wat onder Brisbane is, en Alexis op 24 sept naar Fiji gaat voor 10 dagen en vanuit Brisbane vliegt). Even een kort stopje gemaakt bij Ti Tree, waar Alexis even langs een legerkonvooi wilde rijden. Ik besloot dus om daar maar te stoppen met als gevolg dat we met de heren op de foto moesten… hahahaha! Ach ja, zo word je beroemd, nietwaar? ;-) Onze overnachtingsstop was weer Devils Marbles (of Dick of Balls zoals Alexis het noemt…). Vlak daarvoor zagen we al dat de zon een bijzondere kleur had gekregen (rond een uur of 15.00), door een aantal branden die in de omgeving woedden. Het gaf het hele landschap een surrealistisch beeld en bij Devils Marbles besloten we even een fotosessie te maken… zie de foto’s in het laatste deel van mijn fotoalbums! Werkelijk zulke mooie foto’s kunnen maken! Zo happy met het zonnetje en surrealistische beelden… kreeg gewoon tranen in mijn ogen toen ik de eerste foto van Alexis maakte. Zo geweldig goed gelukt!!! Geweldig…. My life? I lov’it!!! De volgende dag konden we ook nog een paar prachtige sunrisefoto’s maken doordat de lucht nog steeds wat doorrookt was. Daarna weer verder gereden naar Mouynt Isa en besloten om iets verder door te rijden naar Cloncurry waar we zouden overnachten. Onderweg nog bijna over een leguaan gereden (ik hoop echt dat ik m niet geraakt heb, maar het was moeilijk in te schatten als ie over de weg loopt…) en langs de weg een dode everzwijn en een dode koe zien liggen met de poten omhoog… juk!In Cloncurry even wat biertjes gehaald en gezellig al kletsend werd het donker en tijd om naar bed te gaan. Rond een uur of 23.30 werden we allebei nog wakker met het idee dat het al bijna ochtend was.. Heel maf dat we toen dus nog een hele nacht mochten slapen! Zaterdag 15 september reden we weer ongeveer 800 km over de Waltzing Mathilda snelweg. Ik vond de naam nogal toepasselijk, aangezien er behoorlijk wat platgewaltzte kangaroos op de weg te vinden waren… Arme beessies… Aangezien we ditmaal tot een uur of 18.30 reden (e het dus al schemerig werd), zagen we ook langs de weg wat levende kangaroos huppen. Deze nacht verbleven we in Tambo, in een leuk camperparkje, waar we verwelkomd werden door de lieve eigenaresse Daphne. Zondag vroeg ons bed uit om een Coolibak-wandeling te maken langs de rivier (waar zowaar wat water inzat! De rest van de rivieren en creeks waren allemaal behoorlijk opgedroogd). Het was een leuke wandeling en we hadden nog wat kangaroos, koeien en paarden rond zien lopen. Daarna naar Mitchell gereden waar we een koffie met gebak hadden gedaan en later in Roma bij de McDonalds (tja, we begonnen te watertanden bij het zien van de welbekende M…) een friet gehaald hadden. Tja, na al die dagen blikvoer was het tijd om ons weer een beetje te verwennen! In Roma nog even geluierd bij een lagoon (was meer The Brown Lagoon dan The Blue Lagoon overigens…) en daarna naar Dalby gereden waar we op een camping overnachtten.
 
Oostkust
Maandag reden we langs Toowoomba en Brisbane richting Coolangatta, wat op de grens van NSW ligt. Daar een lunch gedaan op het strand. Althans, dat wilden we doen… Ware het niet dat we gezandstraald werden door de wind en het zand… Dus maar op een bankje naast het strand een sandwich gemaakt (en geprobeerd ons niet de kaas van het brood te laten… ehm… waaien…). Toen in NSW langs een registratiekantoor voor transport om de auto op mijn naam te zetten. Helaas moet je hiervoor ook een adres hebben in NSW. Echter is ook een hostel of campinggrond voldoende ‘adres’, echter moet je wel een bewijsje hebben. En dat hadden we niet. Maar goed, later bedacht ik dat ik nog wel een creditcard-bonnetje had van een hostel in Byron Bay en konden we die dus de volgende dag wel gebruiken. Die avond weer langs de weg overnacht op een parkeerplaats. De volgende dag weer naar het registratiekantoor gegaan. Een creditcardbonnetje was echter niet voldoende bewijs voor een adres. Maar als ik toevallig ook nog een folder had, dan was het wel voldoende… Pfff… Een foldertje meer bewijs dan een bonnetje dat je betaald hebt om daar te verblijven? Maar goed, deze bewaarmiep had inderdaad nog ergens een foldertje van the Arts Factory. Het duurde even, maar uiteindelijk staat de auto nu dus eindelijk op mijn naam. Daarna naar Byron Bay gereden en daar richting strand gegaan. Toen nog een wijntje gehaald en lekker op de camping gerelaxed.
 
En tja, gister bedacht ik me dat ik inmiddels al een jaar aan het reizen ben! Vorig jaar nog huilend afscheid genomen van mijn familie en nu gewoon lekker relaxed in Australie mooie foto’s aan het maken en aan het genieten van mijn leven! La vita e bella!!!  Ik ben heel blij dat jullie al mijn verhalen nog steeds blijven volgen!!! Heerlijk!!! Bekijk ook mijn nieuwe foto’s weer even!!! Er zitten nu weer een aantal bij die ik zelf ook heel erg mooi gelukt vind en hoop dat jullie dat ook vinden!!!
 
Heel veel liefs,
Maaike
 
PS Heb overigens weer een nieuwe camera, de oude wilde niet meer open of dicht en ik kon er niets meer mee!!! Dus het was of duur laten repareren (en de camera een tijd kwijt zijn en op een plaats moeten blijven wachten…) of een nieuwe kopen… Tja, dan maar een nieuwe! En die doet het weer geweldig zoals jullie kunnen zien!!!

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Cairns en DE Outback!!!

  1. Caroline says:

    He Maaike,
     
    Jeetje wat gaat de tijd snel nog even en het is alweer een jaar geleden dat wij onze eerste duik aan het maken waren. Ik ga met Tjeerd binnenkort richting Curacao om daar weer eens te gaan duiken, heerlijk. Ja, je vermaakt je prima zo te lezen en te zien op de foto’s Geweldig!!!! Trouwens mijn broertje komt met zijn vriendin naar Australie, dus als je nog iets over een autoc.q. busje hoort!! Ze zoeken er een zo rond half/eind oktober in Cairns. Oh, heerlijk is het reizen toch.  Nog heel veel reisplezier toegewenst, lachen en geniet.
    Groeten, Je duikmaatje van Thailand Caroline

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s