Tussen Sydney en Brisbane en weer terug…

Ja, maandag 10 december reed ik vanuit Sydney naar het noorden, met al stop voor die dag: Port MacQuarie. Ik kon daar echter niet een goedkope camping vinden, dus wat rondgereden in de omgeving tot ik wel iets kon vinden voor mijn budget. De volgende dag ben ik naar het koala hospital gegaan. Hier worden al die koala’s verzorgd die door branden en ongelukken dusdanig gewond zijn dat ze niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Ik kreeg een goeie uitleg van een verzorger, Jules. Sommige koala’s zijn dusdanig gewond geraakt dat ze daar permanente bewoners zijn geworden, door de medicatie en dergelijke die ze nodig hebben. Een paar andere zijn van die terugkomers, dat ze nadat ze uitgezet zijn in de natuur binnen een jaar weer een ongeluk hebben gehad en weer terug zijn. Het koalaziekenhuis heeft wel veel geld nodig om deze beestjes te kunnen blijven verzorgen en helpen te herstellen. Hiervoor is maandelijks zo’n AU$ 15.000,- nodig (ongeveer 10.000 euro) aan medicijnen, opvang en verzorging. En dan te bedenken dat er geeneens loonkosten in zitten, aangezien alle medewerkers vrijwilligers zijn (en gelukkig zijn er daar genoeg van, zelfs op een wachtlijst). Wil je dus meehelpen: ga naar www.koalaziekenhuis.nl en adopteer een koala voor een jaar. Tevens wil ik weer even aandacht vragen voor www.whc-cambodia.org en www.colt-cambodia.org, de twee weeshuizen waar ik even had meegeholpen vorig jaar. Even in de kerstgedachte: alle steun is welkom!!! Ga naar de sites en bekijk hoe je je eindejaarsbonus eens op een nuttige manier kan besteden!!! Merry x-mas to you all!! :-))) Na het bezoek aan het koala hospital ben ik even rond gaan lopen in Prt MacQuarie, maar dit was echter ‘weer een strandplaatsje’. Daarna dus richting Coffs Harbour gereden en uitgevonden waar ik kon gaan kamperen voor die nacht. Aangezien ik naar Dorrigo National Park wilde en daar in de buurt een camping was, besloot ik alvast die kant op te rijden. Dorrigo ligt echter in de bergen van het Great Dividing Range en dus moest ik met de auto even flink de hoogte in. En tja, aangezien het een tropisch gebied was, reed ik al snel in de mist en regen… Op bochtige weggetjes… Maar goed, ik redde het tot aan het plaatsje Dorrigo en kon daar al snel de camping vinden. Het bleef echter regenen en dus sliep ik maar in de auto. De volgende dag was het gelukkig droog en kon ik met een mooie wandeling in het National Park beginnen. Eerst even wat info ingewonnen over de te lopen route en begrepen dat ik muggnspray op mijn schoenen, sokken en benen moest doen… Nee niet tegen de muggen, maar tegen de bloedzuigers… Nee ik had niet van die mooie bloedzuigersokken die ik jaren geleden in Thailand had (zie mijn verhalen van Thailand, 6 jaar terug), dus mijn benen maar flink besprayd. Maar wat een mooie wandeling zeg, echt een tropische regenwoud met een mistige nevel. Prachtige bomen, struiken, planten, bloedzuigers.. Whaah, bloedzuigers!!! Ja, de muggenspray was blijvkbaar niet zo bestand tegen bloedzuigers, want al snel vond ik er eentje op mijn schoen… Juk, snel eraf gewipt met mijn nagel en mijn andere schoen maar even gecheckt… Whaah, nog 4 andere!! Gelukkig nog allemaal op mijn schoen en waren ze nog niet aan hun dracula-avontuur begonnen. Snel die ook eraf gekieperd en verder maar snel doorgelopen. Het moet een grappig gezicht zijn geweest om achter mij te lopen. Elke 100 meter checkte ik mijn schoenen en benen wel van alle kanten. Ik moest regelmatig nog wat van die vampiertjes van mijn schoenen afwippen en eentje zelfs van mijn sok. Maar verder waren ze niet gekomen. Op de wandeling heb ik twee prachtige watervallen gezien, waaronder eentje die over een overhangende rots valt en waar je dus achterlangs kan lopen, geweldig! Ook nog de vogelwandeling gedaan en veel verschillende vogels gehoord, maar helaas niet gezien. Het begon wel te regenen tijdens de wandeling, maar goed, mijn mooie knalgele regenponcho aangedaan (zou dan als Big Bird (Pino) toch wel vogels moeten aantrekken? Trok echter alleen maar meer bloedzuigers aan…) en doorgestapt. Teruggekomen bij het infocenter even rondgelopen en daarna nog even de Skywalk gedaan. Dit was een soort van boardwalk langs wat bomen en naar de open ruimte van de berg af. Beetje lastig uitleggen, maar het was een soort van steiger die van de berg af ging zeg maar… En daar zou je dan een prachtuitzicht hebben van de berg en omgeving. Not… Door de regen en mist zag ik slechts 100 meter en dat was het dan wel. Ik was in ieder geval wel op tijd klaar met de wandelingen, want toen ik terugging naar de auto begon het vreselijk hard te regenen. Dus maar weer naar de kust gereden naar Coffs Harbour, waar ik even geluncht had voor ik verder reed naar Byron Bay. Het bleef regen dus daar op de camping maar weer in mijn auto gebivakkeerd, die overigens wat meer lekt dan ik dacht… Hm, moet m maar op een droge dag verkopen denk ik…
 
In Byron had ik de volgende dag mijn foto’s even op cds gezet en reed daarna door richting Brisbane. Even het stadscentrum in mijn sofinummer (taxfilenumber) te regelen zodat ik aan het werk kan hier in Australie en richting New Farm gereden, via de supermarkt en bottleshop voor wat lekkers en wat flessen wijn en daarna naar het huis van Chrissy en JD gegaan. Daar werd ik weer met open armen begroet door JD en ook Morgan, de oudste van mijn achternicht Leesa uit Nieuw Zeeland, en zijn vriendin Michelle waren aanwezig. Erg leuk om ze weer te zien. Even meegeholpen met het diner en rond 19.15 kwam Chrissy ook aan en konden we aan tafel. Heerlijk gegeten van mijn vroege kerstdiner met familie (tja, je moet wat aan de andere kant van de wereld). Ook at ik weer eens wat nieuwe groente, squash.. Die leek op een klein soort pompoen, geel met een groen stukje, en smaakte als courgette. Ja, JD weet hoe hij het diner nog even wat bijzonderder kan maken! Na het eten even afgewassen en daarna weer een five crowns gespeeld, het kaartspelletje dat ik in Nieuw Zeeland  had geleerd van de familie en nu eindelijk weer eens speelde dus. Moest er weer even inkomen, maar had toch weer wat rondes gewonnen. Het spelletje werd af en toe echter wel onderbroken door wat possums in de tuin. Ik heb daar nog wat mooie foto’s van kunnen maken, ook al zag je op sommige slechts een silhouet en glimmende rode oogjes. Heb hierdoor zelfs ook een vleermuis en een gekko op de foto (nou ja, alleen hun oogjes dus! hahaha!!)! Rond 0.00u lekker op de bank gaan slapen, dit was wel erg comfortabel na het slapen in de auto en in de tent. Vrijdag werd ik weer vroeg wakker doordat Chrissy en JD geen gordijnen in de woonkamer hebben hangen, maar ik had wel heerlijk geslapen. Even ontbeten en toen met Chrissy en Michelle naar de gym, Bodywise, gegaan voor het Japanse Badhuis. Slechts door een schoonheidsbehandeling te nemen konden we daar gratis gebruik van maken, door coupons die Chrissy voor Michelle en mij had. Dus slechts door even onze wimpers te laten verven (wat errug handig is en het goedkoopste was), mochten we heelrijk dobberen in de verschillende baden… Bubbelbaden (warm en koud), sauna, stoombad, infraroodsauna, scrubruimte… Helemaal glanzend kwamen Michelle en ik er weer vandaan. Daarna Morgan thuis opgehaald en met zijn drieen naar Redcliffe gereden waar we even fish n chips hadden gedaan, wat op het strand hadden gelopen, wat shopjes ingeweest waren voor de kerstcadeautjes die M&M moesten kopen en nog even een ijsje gehaald hadden. Thuis gekomen was Chrissy druk aan het werk en lag de woonkamer bezaaid met kleding voor een volgende opdracht, dus besloot ik om maar lekker vene buiten te zitten in het zonnetje om te schrijven en te lezen. Rond 19.00u vertrokken we naar Southbank waar we na even rondlopen een tafeltje geregeld hadden bij een Grieks restaurant. Want tja, ondanks dat bij de iongang stond dat ze vol waren wist Chrissy zich naar binnen te babbelen en had ze zo een tafeltje voor 5 geregeld. En ik maar blijven smilen naar de obers, want dat zou vast wel helpen, aldus Chrissy. hahaha! Het was heerlijk eten (ik had Greek mazethes, allerlei griekse gerechtjes op 1 bord, jummie!) en tijdens het eten gaven de obers nog even een leuke dansshow weg. Want ja, wat is een Grieks restaurant zonder een heuse Zorba-dance nietwaar?  Daarna naar huis gegaan en weer op de bank gaan slapen. De volgende dag had ik iets langer geslapen en werd ik gewekt door Chrissy die de mokken voor de thee pakte en meteen ook een kop voor mij maakte. Met Michelle en Morgan ben ik na het ontbijt nar de Fortitude Valley gegaan om even over de markt te slenteren en daarna de stad ingelopen voor hun kerstshopping. Terug namen we dus bus, die we gewoon gratis mochten nemen van de chauffeur (nee ik had niet eens geknipoogd naar m) en ik moest nog even vreselijk lachen om een oude vent die in de bus zat met een vreselijk slechte toupet… Waarom denken sommige mensen toch dat ze hun kale kop beter kunnen verbergen onder een pikzwarte toupet in bloempotmodel (geloof me, JP’s kapsel is er niks bij), dan het gewoon te showen? Hm, misschien deed deze man het wel tegen de vreselijke Australische zon… Maar dan nog, ik denk dat dat plastic gekiebel op je hoofd erger is dan een beetje ijdeltuiterij… Zaterdagavond gingen we naar de Bowls Club in Camp Hills. Normaal gesproken gaan hier alleen 65+’ers heen, en durf je je als jongere er niet te vertonen, maar deze zaterdag was het ‘Shoes-off’-bowls, wat inhoudt dat de jeu de boules dus gespeeld wordt op blote voeten en iedereen, dus zonder de speciale vereiste schoenen, de green mag betreden. Even kennisgemaakt met wat kennissen van Chrissy en Jd die daar geweldig stonden te jammen en heerlijk muziek maakten. Toen bij de pooltafel even wat Thais gegeten en onverwacht kwamen daar ook de vrienden van C. en JD aan die ik in juli had leren kennen: Dominique, Gabriel, Andrew, Paul. Erg gezellig om die weer te zien en even verteld wat ik de afgelopen maanden allemaal had uitgespookt in Australie. Zondag nam ik afscheid van iedereen na een heerlijk ontbijt (JD is echt een superkok) en reed ik weer naar het zuiden richting Sydney. Ditmaal was de overnachtingsstop in Kempsey, waar ik mijn auto wel mocht parkeren op een camping om erin te slapen. Maandag reed ik van Kempsey naar Sydney, waar ik ‘s avonds bij Karen aankwam en daar mag verblijven. Van de week veelal op zoek geweest naar een baantje, maar dit lukte helaas nog niet zo (tenminste niet in de baantjes waar ik voor probeer te solliciteren). Vrijdagavond waren Karen en ik, met wat vriendnnen van haar, te stappen geweest in de stad. Het was erg gezellig druk bij de Operabar, de bar onder the operahouse, aangezien het de laatste vrijdag (en voor de meesten dus werkdag) voor kerst was. Rond 21.00 konden we zelfs genieten van wat vuurwerk dat vanaf een boot voor de Harbour Bridge werd afgestoken. Geen idee waarvoor, maar het was wel erg leuk om te zien. Daarna zijn we naar de Orient Hotel gegaan (tja, een bar heet hier soms ook een hotel, beetje verwarrend dus…) en konden we even dansen op gezellige live-muziek. Toen ik aan de praat raakte met Dave, een jongen die van oorsprong uit Hongarije kwam, raakte in Karen en haar vriendin Suzanne een beetje kwijt in de drukte. Ach, ik vind ze wel weer. Tot ik later opeens een telefoontje kreeg van Karen. Hm, ga toch maar even naar haar op zoek. Ik kon toen Suzanne wel vinden, maar die wist ook niet waar Karen was. Ach, we feesten gewoon door, zei Suzanne. Maar na een poosje dacht: laten we toch maar ff checken of ze misschien buiten is. Dus Suzanne liep naar buiten en kwam toen bij mij vertellen dat ze de kroeg uitgezet wordt. Hm, kan best zijn dat datzelfde met Karen gebeurd is, dacht ik toen. En ja hoor, buiten kwamen we al snel Karen ook tegen. Nou ja, dan maar naar een andere kroeg, waar de dames ondanks hun beschonken toestand wel naar binnen mochten. Daar nog even een water gedronken (ik had de auto halverwege staan en wilde daarmee wel nog kunnen rijden) en daarna werd ik door Dave naar de bushalte gebracht. Zaterdag overdag wat in de stad rondgehangen en naar diverse ‘straatkunstenaars’ gekeken die voor de kerst nog even een zakcentje wilden ophalen. ‘s Avonds was ik echter zo moe dat ik rond 20.00u op mijn bed plofte, om pas om 08.00 weer wakker te worden zondagochtend… Zondag hadden we een lunch van oudklasgenoten van Karen, wat erg gezellig was. De meesten van hun hadden al kids en ik vermaakte me prima met die kleintjes, sommigen waren dan ook zo schattig. Oook verder weer heel wat mensen verteld van mijn reis en gehoord dat sommigen van hun niet eens in alle staten van Australie geweest waren. Best maf, maar ja, ik ben dan ook niet eens in alle landen van Europa geweest (…hmm ideetje voor een volgende reis…?). na de lunch reden we via de wijk waar Karen heeft gewoond naar Newport, waar we een feestje van een andere vriendin van Karen hadden, Sylvia, die jarig was. Gezellig daar gezeten, wat gegeten en zitten kletsen. Daarna naar Manly gegaan waar we nog even gingen stappen en daarna weer naar huis om in bed te duiken…
 
En ja, dan is het vanavond Kerstavond. Best wel weer een raar idee om weer niet thuis te zijn met de Kerst. Het weer is hier ook niet echt kerstweer, voor mij dan: heet, zonnig, strakblauwe lucht, bikini aan, op het strand een koel wijntje doen… Hmm, niet echt de typische kerst voor mij… Maar ik ben benieuwd hoe het dit jaar weer gaat verlopen voor mij!!!
 
 
Veel liefs en dikke Kerstknuffels voor iedereen,
Maaike
 

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s