The road out of Spain to Portugal (Nederlands, for English: see below)

Nadat we de Al Hambra in Granada hadden gezien, vervolgden we onze weg door het zuiden van Spanje naar Portugal via de volgende plaatsjes:

Cordoba
Toen we bijna bij onze plaats van bestemming waren, was de weg afgesloten… Dus we keerden om en probeerden (met alle eenrichtingverkeer straatjes) linksom van waar we waren de stad in te komen naar ons hotel. Lukte niet… Toen probeerden we het rechtsom, over de rivier en verderop weer de rivier over, en we waren bijna bij de plaats waar ons hotel zou moeten zijn. Maar nu stond een beweegbare paal in de grond ons in de weg… De enige mogelijkheid om in ieder geval te proberen de stad binnen te komen was door op een knopje naast de intercom te drukken en te zeggen: ‘Hola, erm, we stay at Hostal El Triunfo…!?’ En als een wonder schoof de paal langzaam de grond in… We reden er snel overheen en we waren binnen! Wow! Al gauw vonden we El Triunfo en we zetten de auto pal voor het hotel neer (waar je uiteraard eigenlijk niet eens stil mag staan…). Brad ging snel het hotel binnen om te vragen waar de officiële parkeerplaats was van het hotel en de receptionist was verbaasd dat we met onze auto de stad binnen waren gekomen… hahaha! Nadat we de bagage naar onze kamer hadden gebracht, nam Brad de auto naar de hotel-parkeerplaats en konden we met ons bezoekje aan Cordoba beginen. Aangezien ons hotel recht naast de Mezquita (Moskee) stond begonnen we uiteraad daar. Het duurde ons even voor we dit enorme gebouw rond waren. Toen we de ingang gevonden hadden, besloten we dat het ons niet waard was om ook het interieur to moeten bekijken en liepen we verder door de kleine straatjes waar we eerder doorheen hadden geprobeerd te rijden. Zonder auto was het veel beter vertoeven in die straatjes. Alleen als we een auto aan zagen komen, moesten we onszelf tegen de muur drukken, en dan nog kregen we soms een zijspiegel tegen onze kont aan… Gelukkig vonden we ook een aantal keer een deurpost waar we in konden staan als er een auto aankwam. Na de kleine straatjes van de historische binnenstad, liepen we naar Alcazar, de oude stadsmuur en fort. Van daar wandelden we over de brug die ons een pracht-uitzicht gaf van de Mezquita bij zonsondergang. Onder een van de poorten van de brug stond een lief stel dat prachtige muziek maakte op verschillende instrumenten (veel beter dan twee knullen die we eerder op de burg zagen). We besloten om een van hun cd’s te kopen en nu rijden we regelmatig rond met de klanken van originele Spaanse muziek door Lucha en Leticia! 
Na een kort stopje bij ons hotel probeerden we een restaurantje te vinden om diner te hebben. Om geld te sparen aten we al geregeld voorverpakte salades en aardappel-tortilla’s etc., maar we besloten om voor een ‘echte’ maaltijd te gaan deze avond. En een echte maaltijd kregen we! In een chique restaurant vlak naast ons hotel had Brad een heerlijke biefstuk en Maaike een lams-stoofpot met amandelen en pruimen (in Berber-style). Vooral dat laatste was zo verrukkelijk, dat we er voorlopig weer even op kunnen teren. Daarna gingen we nog voor een rondje om de Mezquita om ons eten beter te kunnen verteren voor we weer naar onze hotelkamer gingen.
De volgende ochtend had Maaike, omdat we zo’n goede internet-verbinding hadden in onze kamer, een Skype-chat met haar zus Rosan en haar 2-jarige nichtje Yara. Dat was een lol! Yara liet haar zelfgemaakte St Maarten lampion zien en zong het liedje dat ze geleerd had. Of eigenlijk waren het 3 verschillende liedjes in een… Het klonk in ieder geval schattig! Maaike moest laten zien dat ze op blote voeten was (tenen voor de camera) en Yara toonde dat ze witte sokken aanhad.Het enige wat Yara niet zo goed begreep, was dat tantge Maaike niet Yara’s haarspeldje in Yara;s haar kon doen door de webcam… En Yara kon het speldje ook niet in Maaike’s haar doen? Toen vond ze het toch wel een beetje gek, dat video-chatten… hihihi!

Sevilla
Na Cordova reden we door naar Sevilla, een maffe stad om in rond te rijden. Regelmatig moesten we om linksaf te slaan, eerst naar rechts, dan met een bocht naar links, vervolgens de weg oversteken waar we eerder op reden en dan was je in de goede straat. Jammer genoeg zagen we dat soort afslagen niet altijd op tijd aankomen, dus regelmatig moesten we een extra blokje om. Voor Brad reden we van ons hotel naar Skydigve Spain, wat helaas verder van Sevilla af lag dan we verwacht hadden. Via verschillende kleine plaatsjes en onverharde wegen kwamen we daar uiteindelijk aan. Brad meldde zich aan en sprong een mooie zonsondergang-skydive.
De volgende dag liepen we heel Sevilla rond. Dus daar gingen we, langs de kathedraal, wat tuinen en parken, Plaza de España en de kleine straatjes van de Santa Cruz wijk. Om de dag daarna Sevilla weer uit te komen, draaide ons navigatie-systeem ons helemaal dol… ‘Turn right, keep left’ Okay, maar er is maar een baan om rechtsaf te gaan? Nou ja, wij dus op die baan rechtsaf. Navigatie: ‘Recalculating…’ Neeeeee… Het duurde een hele linksaf-rechtsaf-draai-je-om-doe-een-salto-met-de-auto om terug te komen op de plaats waar we fout waren gereden. Maaike probeerde toen precies te volgen waar het paarse lijntje op de navigatie heen ging… Bleef in de tweede baan van rechts, ging naar de volgende afslag, bleef daar linksrijden, toen moesten we nog verder naar links blijven en we reden verder op de weg waar we al op reden voor dit hele ‘turn right, keep left’ begon… GRMBL… Nou ja, achteraf kan je lachen om dit sort maffe dingetjes en verder heft de navi ons veel geholpen in andere plaatsen…

Ronda
We redden van Sevilla naar Ronda, om de kliffen te zien waar het plaatje op gebouwd was, maar toen we aankwamen was het vreselijk slecht weer. Bliksem sloeg overal om ons heen in en er was enorm veel regen, dus n iet echt weer om uit de droge, comfortabele auto te stappen en foto´s te maken. We hadden wel lunch in, in onze auto langs de weg.

Arcos de la Frontera
Toen we in Arcos aankwamen op een parkeerplaatsje, wees een vriendelijke oude parkeerwacht ons de weg naar een leuk hotelletje, San Marcos. Uiteraard zagen we later dat hij wel een gratis maaltje kreeg van de eigenaresse en volgens ons was hij vast haar vader, maar desobndanks was het inderdaad een leuk hotelletje. Ook het eten was goed en goedkoop! Een gegrilde zalm met patat en groenten voor maar €6,-! Brad is ook nog naar de kapper geweest, een eenmanszaakje van een oud kappertje. De man sprak geen woord Engels, maar gelukkig konden we met handen en voeten, drie woorden Spaans en een paspoort-foto duidelijk maken hoe Brad geknipt moest worden. En het was gelukt!
’You can drive in anytime you want, but you can never leave…’ realiseerden we ons toen we in Arcos rondliepen. Het was weer eens een van die plaatsen waar we al met moeite inkwamen (wat we vaker hadden meegemaakt – plaatsen die er waren lang voordat er auto’s uitgevonden waren), maar toen we rondliepen konden we niet echt een weg uit vinden! De dame bij het informatie-punt gaf ons wat aanwijzigingen en gelukkig voor ons, was de volgende dag geen Hotel-California-liedje voor ons!

Cadiz
Van Arcos reden we naar Jeres om onze spullen in een hotel te doen en daarna reden we door naar Cadiz voor wat sightseeing. Terwijl we rondliepen op het schiereiland waarop de oudste stad van Europa gebouwd is, begonnen we ons te realiseren dat we eigenlijk al eens genoeg kerken en kathedralen gezien hadden. Aangezien we een aantal steden achter elkaar gedaan hadden, elk met hun eigen historische binnenstad en kathedraal en twintig kerken, waren we ze eigenlijk een beetje zat. Dus hier een koppie koffie, daar even kleren kijken, een lunch aan het strand en toen was het tijd om terug te gaan naar Jarez om daar de stad nog even te bekijken.

Jerez de la Frontera
Jerez is de stad van sherry en paarden, maar geen van beiden heeft onze interesse. Dus wandelden we wat rond in de stad voor nog wat meer ABC’s (Another Bloody Cathedral… nóg een kathedraal…). Toen we terug kwamen bij onze auto, wisten we niet dat we eigenlijk voor het parkeren nar 17.00u hadden moeten betalen. Natuurlijk was het 1730 en slechts 15 minuten eerder was de parkeerpolitie langsgeweest. Jawel, onder onze ruitenwisser zwaaide een schattig parkeerboetetje naar ons… €80! Wat!?! Jawel, tachtig euro! SHIIIIIIT…. Of, zoals we lazen op het kleine envelopje dat eveneens naar ons zwaaide, €8,30 betalen binnen een uur nadat de boete uitgeschreven is. Dus wij snel naar de parker-betaalplaats en gooiden het gewenste bedrag erin om het annuleer-bewijsje te krijgen, en die met de boete in de envelop in de brievenbus te stoppen van die plaats. Nou, 8 of 80 euro – een pittig verschil! Nou een leuk souvenir van Jerez: een bewijsje van het annuleren van de parkeerboete…

Portugal: Alvor
Enop woensdag de 16e van November kwamen we aan in Alvor, een plaatsje vlak bij Portimão, waar Skydive Algarve is. We reden eerst naar Camping Alvor (de enigste plaats waar we gepland hadden om te kamperen) en na de prijzen gevraagd te hebben, gingen we naar het appartementencomplex Quinta Nova (nu Clube Brisamar genaamd) en vroegen de prijzen daar. €7,50 voor de camping of €26 voor een compleet appartement… Na alles tegen elkaar afgewogen te hebben besloten we toch voor de duurdere optie te gaan van een appartement. Het leek ons gewoon meer comfort te hebben! Toen we de plaats wilden boeken, gaf de receptionist ons stilletjes de tip als we een creditcard hadden: boek op booking.com. Dus wij gauw online en vonden de plaats daar, voor maar €15 per nacht! Een compleet appartement, met eigen badkamer, keuken, wasmachine, woonkamer, twee balkonnetjes, verwarming, alles! Wauw, wat een deal! Doen! Twee weken graag! Van hier uit kan Brad gaan parachute springen en kunnen we hele Algarve bewonderen, dus een perfecte plaats om te verblijven!
Brad heeft inmiddels al wat springen gemaakt. Er waren niet veel mensen bij de dropzone, aangezien er vorig weekend net een boogie geweest was waar veel mensen op af kwamen, maar toch genoeg om het vliegtuig te vullen en eruit te springen. Brad was voor de verandering eens de meest ervaren skydiver (anders is er altijd wel iemand met duizenden sprongen) en de anderen hoorden graag al zijn tips enzo.
Gisteren deden we onze eerste sightseeing dag van de Algarve: een dagtochtje naar Ilha (eiland) da Tavira. Na een lekkere vis en garnalen lunch in Tavira namen we de boot om 14.00 naar het eiland. Er was veel regen voorspeld voor die dag, maar gelukkig konden we nog droog over het kleine zand-eiland voor de kust van de Algarve lopen. We reden terug over de kust-route, maar niet alle plaatsjes waren mooi om te zien.
Vandaag was er veel regen in de ochtend, dus besloten we om lekker binnen te blijven. Geen parachutespringen of sightseeing weer! ‘s Middags brak te zon door en genoten we op ons terrasje. Nu gaan we eten en bowlen met wat skydivers. Gezellig!!!

Veel liefs, Maaike and Brad

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s