The road via de Algarve, via de rest van Portugal, naar Santiago de Compostela (Nederlands, for English see below!)

Zoals we in de laatste blog vertelden, verbleven we 2 weken in de Algarve. Ons prachtige appartement daar echt super, en vanaf Alvor hadden we de mogelijkheid om de kust van de Algarve echt te bekijken. Gelukkig voor ons deed het weer met ons mee, want vaak als we in de auto zaten regende het wat, en als we ergens aankwamen waar we wilden rondlopen was het net weer droog. Super!

We hebben een dag trip naar Sagres gemaakt waar we een fort bekeken hebben, en nadat we op dit schiereiland rondgelopen hadden, besloten we om een lekkere lunch te hebben in de baai ernaast. Naast een rieten parasol, voeten bijna in het zand, zon in ons gezicht… Het leven is mooi! Naast Sagres is Cabo Sao Vicente, ook bekend als het Einde van de Wereld. Voor al de ontdekkingsreizen (Des Doscribamentos zoals we later leerden… Later hier meer over…) dachten mensen dat het echt het einde van de wereld was. Alleen de zee voor je en geen land in zicht, tegenwoordig vliegen we erover heen maar toen wisten ze niet beter dan dat je van de aarde zou vallen! Dus daar stonden we, aan het einde van de wereld, dromend van de plaatsen heel ver hier vandaan aan de overkant van de ocean, die wij, in tegenstelling tot de mensen toen, wél hebben gezien … hihi!

Een andere dagtrip maakten we naar Praia de Oura, een klein strandplaatsje naast Albufeira. Maaike was hier een paar jaar geleden geweest en herinnerde zich een mooie wandelroute langs de klippen en rotsen. Om naar dat exacte strandje te gaan, deden we onze navigatie aan… Vlak bij Oura, moesten we over de Avenida Des Doscribamentos rijden. Met onze Britse Emily-stem op de navigatie, die de woorden uitsprak in haar beste Portugees, klonk het meer als douchdouchecriboumountouche…. Met een paar rotondes op deze lange weg, waarbij we steeds weer op deze zelfde weg uit moesten komen, kan je je voorstellen dat we tegen de tijd dat we bij het strand aankwamen helemaal in een deuk lagen! De wandelroute bij Praia de Oura was precies zoals Maike zich herinnerde. We genoten van de wandeling op de rotsachtige weg en de steile klippen, alhoewel er soms onder het pad niets anders was dan lucht en water! Hopelijk blijft dit pad nog lang bestaan, want het is zo mooi! En zo écht Algarve! Gewoon prachtig!

Brad heeft ook weer een paar parachutesprongen (skydives) gedaan bij Skydive Algarve, maar een dag dat we bij de dropzone aankwamen kregen we te horen dat er een staking was.. Hmmm, dat is niet zo mooi! Samen met een aantal mensen die we daar leerden kennen, Angie, Tom, Cornelia and Taz, besloten we naar Monchique te rijden, een berg in de Algarve. Daar boven aangekomen, wandelden we wat rond en op de weg naar beneden vonden we een restaurantje om een lekkere kip piri piri te eten. Samen met Angie en Tom hebben we nog meer wandelingen gemaakt langs de stranden vlak bij waar we verbleven. Ook kwamen ze nog een avond bij ons eten en vertrokken pas 6,5 uur later. Je kan wel zeggen dat we een gezellige avond hadden!

Brad heft ook nog in een gyrocopter gevlogen (een combinatie van een helicopter en een vliegtuig) over de kust van de Algarve. Puur toevallig raakte hij aan de praat met de man die de gyrocopter vliegt en besloot om voor een tochtje te gaan. En het was geweldig. Hij had de Algarve natuurlijk al vanuit de lucht gezien tijden het parachutespringen, maar vliegen in de gyro was echt super en je neemt natuurlijk wat meer de tijd om alles te bekijken. Brad was trouwens de eerste betalende passagier met de Gyrocopter! Het had Kevin 5 jaar gekost om alle toestemming te krijgen en Brad was eerste om mee te mogen!

Op onze laatste dag moesten we natuurlijk onze was doen en gingen daarna naar Praia de Rocha, een strand vlak bij Portimao. Een mooie lange strandwandeling, langs de rotsen, over het strand en dan weer terug, een luizenleventje hier! Helaas was op de terugweg onze ‘weg’ afgesloten, vlak bij waar we de auto geparkeerd hadden. Het was inmiddels vloed geworden, dus een van de rotsen waar we overheen waren gelopen, was nu omringd door water… We probeerden nog om over de rotsen te klimmen, maar voor we halverwege waren, waren onze broekspijpen evengoed al nat tot boven onze knieën! Dat was wel balen, dus we moesten terug naar een andere trap om de bpulevard op te lopen en terug naar onze auto te kunnen.

De weg naar Lissabon redden we langs de westkust van Portugal, wat er echt anders uitziet dan de zuidkust! In plaats van de kleine door zandstenen rotsen omhulde strandjes, waren deze stranden enorm en de zwarte rotsen zagen er heel wat steviger uit dan de zandsteen. Niet zo stevig echter… Brad probeerde er wat op te klimmen, maar al gauw had ie losse stukken steen in zijn hand en gaf het klimmen maar op.

In Lissabon checkten we in bij de Ibis net buiten de stad, in Oeiras. De volgende dag reden we naar Belem, een buitenwijk van Lissabon, parkeerden daar de auto en liepen wat rond. We zagen het welbekende Monumento Des Doscribomentos (ja, die van de navigatie! Dus hier is waar we erachter kwamen dat het De Ontdekkingen betekent!) en de Torre de Belem. Daar namen we de tram de stad in, waar we een lekker bakkie koffie hadden met een croissantje en gingen toen door naar het kasteel. Na het kasteel liepen we weer de stad in om daar wat rond te wandelen. We waren echter verbaasd hoe vies en vervallen Lissabon er eigenlijk uitziet. Het lijkt alsof niemand ook maar iets om de stad geeft. Er zijn meer gebouwen met dan zonder graffiti en overall zie je glas van ingeslagen autoraampjes. Nee, geen leuke stad om te zijn… Toen we de tram weer terug naar Belem namen, hadden we het plan om naar Pasteis de Belem te gaan, dé plaats om de heerlijke dustard taartjes te halen die in Portugal te koop zijn. Helaas klopte het wat in onze reisgids stond: Sluit aan in de lange rij voor de bakkerij… Dus dan toch jammer genoeg maar geen pasteis voor ons!

De dag erop redden we naar Sintra, een schattig plaatsje gebouwd op Bergen, waar we naar oude kasteel ruïnes gingen. Al wandelend over de hoge kasteelmuren zagen we de Atlantische Oceaan en het binnenland. Prachtig! Na Sintra reden we terug naar ons hotel, haalden onze bagage op en checkten uit.

De volgende plaats op de lijst was Évora, een Unesco Werelderfgoed. Binnen de stadsmuren liepen we heerlijk rond, zonder te kunnen verdwalen. Zo gauw als we tegen de stadsmuren opliepen, wisten we dat het tijd was om van richting te veranderen! We zagen de kathedraal van Evora and een 2e eeuwse Romeinse Tempel, erg interessant. De dag erop reden we naar de Aerodrome van Evora, zodat Brad ook hier weer kon parachutespringen. Toen we naar een groep skydivers en packers liepen, herkende een van de mannen Brad’s Zuid Afrikaanse accent. Nuno, uit Portugal, had vele jaren in Zimbabwe gewoond. Nu werkt hij als een rigger en packer bij deze dropzone. Hij had ook een geweldig droge humor, dus we bleven maar lachen. Al gauw herkenden we een man die we bij Skydive Spain in Sevilla hadden gezien, dus raakten we met hem aan de praat. Hij bleek Martijn te heten en uit Nederland te komen, dus we hadden even gezellig gekletst tot het tijd was voor he en Brad om weer in het vliegtuig te stappen voor een parachutesprong. ’s Avonds waren er nachtsprongen gepland en voor Brad was het gewoon puur geluk dat hij die dag in Evora was! Martijn was al 3 jaar bezig om eindelijk zijn 2 nachtsprongen te doen voor zijn D licence, en Brad komt gewoon opdagen en springt ’s avonds uit een vliegtuig! Hihi! De uitleg voor de nachtsprongen was om 17.00 en uiteraard begon het pas om 17.30…😉 Nuno vertaalde alles in het Engels voor Brad en Martijn, en vertelde vooraf vele grapjes. Hij legde uit: ‘De uitleg is heel eenvoudig: daar is het vliegtuig, je stapt in, en dan spring je er weer uit. Het is gewoon donkerder dan gewoon, dat is het enige verschil. Oh en probeer niet te landen waar er veel licht is, dat is de stad. En als je een bewegend lichtje ziet, dat is een trein. Ook geen goede plaats om te landen…’ En hij bleef maar doorgaan. Gelukkig was hij met de echte uitleg wat serieuzer en gaf alle belangrijke informatie. Voor de eerste sprong kreeg Brad zijn fluoriserende lichten om op zijn parachute-uitrusting te doen. De eerste sprong ging goed, en bij de tweede sprong keek Brad nog even op naar het vliegtuig nadat hij eruit sprong en zag de sterren erboven. Een unieke ervaring en heel erg mooi. Hij vond het echt geweldig!

De volgende dag redden we via Santarem en Tomar naar Porto. Van Santarem hadden we gelezen dat het een charmant stadje was. Maar toen wij daar aankwamen, was de charme blijkbaar op reis gegaan… Grote saaie gebouwen en ook weer lastig om binnen te rijden, dus we besloten door te rijden naar Tomar, waar Maaike naar de Convento de Cristo ging, een oude abdij dat goed bewaard was gebleven. Brad had lunch in de auto en lette op onze spullen, terwijl Maaike verdwaalde in de vele gangen en kamers van de abdij.

Vanuit ons hotel buiten Porto reden we via het centrum van Porto, waar we een mini-meeneem koffie hadden (serieus: een espresso maatje bekertje met ons melkkoffie erin… haha!) en namen wat foto’s van de gebouwen. Porto was een mooie stad, met mooie oude gebouwen en schattige straatjes. Veel van de gebouwen zagen er niet al te gerenoveerd uit (niet te gelikt), maar gaf het juist de charme. De weg vervolgde voor ons zo Spanje in en nu zijn we aangekomen in Santiago de Compostela, waar we vanuit onze hotelkamer een prachtuitzicht hebben op de Kathedraal van Santiago. Nadat we de auto geprakeerd hadden in een parkeergarage iets verderop, liepen we de hkistorische binnenstad in en hadden daar gegeten bij Cafeteria Dakar, erg lekker en goedkoop eten. Er zaten voornamelijk mensen van deze streek in het restaurantje, dus wij waren uiteraard de enigen die om 19.00 al aan het eten waren… haha!

Nu hebben we lekker geslapen en gaan we Santiago bij daglicht bewonderen!

Veel liefs, Maaike en Brad

PS heb je de foto’s al bekeken? Klik hier om ze te zien!

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s