De weg van Santiago de Compostela, via Noord-Spanje, naar Frankrijk (Nederlands, for English: see below)

De tijd vliegt als je zoveel mooie plaatsen bezoekt! Van Santiago in het noorden van Spanje, zijn we inmiddels alweer in Normandië, Frankrijk! Dus hoog tijd om jullie weer op de hoogte te brengen welke weg we hebben genomen om hier te belanden …

In Santiago de Compostela vonden we een heel leuk en schattig hotel (Hostal Alfonso), waar we een kamer met uitzicht op de Kathedraal kregen, de bekende eindbestemming voor vele pelgrims die de tocht lopend afleggen (en niet met de auto zoals wij deden…). Na een goeie nachtrust kregen we een geweldig verrukkelijk overheerlijk ontbijt. Nee, we overdrijven niet… Het was echt heel erg lekker: Een perfect gebakken ei (zonder zwarte randjes), sinaasappelsap, vers gebakken brood, goeie koffie. Een geweldige start van de dag! Voor we uitcheckten, namen we de tijd om de kathedraal nog eens hoed bij daglicht te bewonderen en wat foto’s te maken. Daarna haalden we onze auto op bij de parkeergarage en redden naar ons hotel, waar we onze spullen inlaadden en vertrokken.

We reden via een mooie kustroute naar La Coruña. Langs de kust bezochten we de Keltische ruïnen van Castro de Baroña bij Porto do Son. De ruïnen van het fort zijn 2000 jaar oud en waren erg interessant om te zien. Vanwege de mooie toeristische route, arriveerden we pas om 18.00u in La Coruña, zonder een overnachting geboekt te hebben. Nou, eerst maar even diner in de auto, met uitzicht op de vuurtoren. Toen we de verpakking openden van de aardappel-tortilla, stonk de auto direct erger dan de riolering van Delhi… Okee… Denk dat dat betekent dat de tortilla niet goed meer is… Brad wilde het op een bankje achterlaten voor een zwerfhond of zwerver, maar Maaike wilde niet dat we ons schuldig zouden voelen dat we iemand een voedselvergiftiging zouden geven, of erger…! Dus toch maar in de vuilnisbak gegooid… Wat er nog overbleef als diner was wat ontbijtgranen en noten. En nog steeds geen overnachting geregeld… We besloten om ons navigatiesysteem te raadplegen en gingen voor het dichtstbijzijnde hotel, wat echt om de hoek was. Brad liep het viersterren-hotel binnen en kreeg een goeie deal! Slechts €50 voor een 4-sterrenkamer, niet slecht! Toen we de kamer binnenliepen, waren we verrast door de ruimte die we hadden! Onze kamer in Santiago zou er wel 3 keer in kunnen! (maar die was ook heel leuk en knus, geen twijfel mogelijk!) En het had een bad met hydro-jet massagestralen! Maaike kon de verleiding niet weerstaan en de volgende ochtend wakker te zijn geworden in het enorme bed, had ze ontbijt in bad met de massagestralen aan… Hoe geweldig is dat!

We reden uit La Coruña nadat we Hercules’ toren en de historische binnenstad gezien hadden. De Toren is uit de 2e eeuw en zo genoemd omdat blijkbaar Hercules het eigenhandig daar neergezet had. Sterke vent, denken we zo. Het is ook de oudste nog werkende vuurtoren in de wereld. Via de kust reden we naar Playa Las Cathedrals, waar rotsen eruit zien als opgestapelde pannenkoeken, zo gecreeërd door de oceaan, waar we net op tijd voor zonsondergang waren. Het tij kwam net weer in en de golven sloegen mooi op de rotsen waardoor er een mooie mist ontstond. Maaike kon dus weer wat mooie plaatjes schieten! Vanaf de playa reden we een stukje het binnenland in en vonden we een leuk goedkoop hotel, wat maar 2 sterren had, maar toch erg leuk. We kunnen niet elke nacht in een viersterren hotel verblijven!

De dag erop kwamen we in Bilbao aan, waar we twee nachten verbleven zodat we de oude binnenstad konden zien en het Guggenheim Museum. Nadat we wat meer informatie hadden gekregen over de tentoonstellingen, besloten we om niet het museum in te gaan, maar alleen de buitenkant te bewonderen, een kunstwerk op zich wat 100 miljoen dollar kostte. Er waren ook wat kunstwerken buiten te zien, zoals een enorme hond gemaakt van bloemen en planten, en een reuze-spin, zoals die ene van de Lord of the Rings.

Van Bilbao gingen we naar San Sebastian, waar we rondliepen in de stad en langs het strand. Het was een leuke plaats met mooie gebouwen en een interessante baai waar surfers op golven surften die via de zijkanten van de baai golfden. Naast San Sebastian is Hondarribia, waar de gebouwen zo kleurrijk waren, dat het leek alsof we een schilderij binnengestapt waren. Vanaf deze plaats vertrokken we uit Spanje en reden we Frankrijk in.

We stopten in Biarritz, waar we surfers op enorme golven en veel dure gebouwen zagen. Een chateau hier, een paleisje daar, ja dit was de plaats waar de koninklijken graag vertoefden. Het werd ook wel gezegd: ‘La reine des plages et la plage des rois’ (de koningin onder de stranden en het strand van de koningen). Een andere stop die dag was bij Dune du Pyla, de hoogste zandduin van Europa, namelijk 110 meter boven zeeniveau. We klommen naar de top, en zagen zelfs iemand paragliden in de zeebries! In december! Geweldig! Nadat we naar beneden gerend waren, moisten we onze schoenen legen, en alhoewel ze zeggen dat de natuur (de wind enzo) de duin steeds verder landinwaarts beweegt, denken wij dat het komt omdat iedereen zijn schoenen achter de duin leegt. Onze laatste stop en overnachtingsplaats voor die dag was Bordeaux. De volgende dag bekeken we de kathedraal van Bordeaux en de grappige waterspuwers die erop zitten. De een zag eruit alsof hij iets in zijn keel vast had zitten, de ander had kiespijn en een derde zag eruit alsof hij vreselijk last had van de duif op zijn kop.

De volgende dag redden we naar Saintes, waar we een Romeins amfitheater uit de eerste eeuw bezochten. Ze startten de bouw in het jaar 40, en het is een van de best bewaarde voorbeelden in Frankrijk. In het midden van arena konden we ons eenvoudig voorstellen hoe het eruit moet hebben gezien hoe de gladiatoren tot de dood vochten voor 20000 toeschouwers. Die avond reden we naar La Rochelle, waar we door de goedkope prijzen van een F1 hotel getrokken werden en daar verbleven. Nooit meer zullen wij in een F1 hotel verblijven! We walgden van de gedeelde badkamers en de kamer zelf was ook niet zo jofeltjes. De volgende ochtend waren we dan ook blij om weer te vertrekken. We wilden La Rochelle in de ochtend bekijken, ‘de mooiste strandplaats van de Atlantische kust’, maar het weer werkte niet echt mee dit keer. Het stortregende en dat werkt niet echt goed met het strand-beeld. We hadden wel de torens gezien van de haven en de poort naar de stad, maar we hadden geen zin om uit de auto te stappen en drijfnat te worden voor een grijze en natte foto. Dit was eigenlijk de eerste keer dat het weer niet meewerkte. We hadden veel geluk gehad tijdens deze hele trip! Hmm, het was waarschijnlijk omdat we veel vroeger dan gewoonlijk uit ons hotel vertrokken die dag, maar normaal gesproken hebben we ook veel fijnere hotelkamers… Van Rochelle redden we naar Carnac, waar we menhirs zagen (van die grote stenen die rechtop staan) en hunebedden. Niemand weet wie die daar geplaats heeft, of hoe, of waarom… We vonden ook de grootste menhir, een van 6 meter hoog, dus die zorgde voor de leuke Obelix-foto’s!

Nadat we de nacht in Saint Malo verbleven, op de noordkant van de Bretonse kust, gingen we naar Mont Saint-Michel, het magische getijden-eiland van de kust af. Een prachtige plaats die iedereen moet zien. Het geeft een beetje een gevoek als Minas Tirth van The Lord of the Rings, met de nauwe, kronkelende straatjes, die hoger en hoger gaan. De enorme kathedraal was gebouwd op het eidland in het jaar 709. De verschillen tussen eb en vloed om het eiland hebben een verschil van 12 tot 15 meter! Nergens anders op de aardbol heb je zulke grote getijde-verschillen. Als het vloed wordt gaat date norm snel en ondanks waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen komen er nog steeds wat mensen om. We bezochten het maritime museum, en zagen hoe de getijden het eiland en de omgeving beïnvloedt. We hadden lunch op het eiland, en natuurlijk rekenen de restaurants lekker veel omdat je weinig keus hebt. Brad had een hartige pannenkoek en Maaike ging voor de beroemde Mére Poulard omelet. De omelet was inderdaad heerlijk luchtig, maar nog steeds erg overprijsd. Nou ja, moet je een keer proberen. En nu maar thuis zo’n luchtige omelet proberen te maken! Na de prachtige Mont Saint-Michel hadden we nog wat tijd in de middag over, dus gingen we ook naar Saint Malo en Dinard om die te bekijken. In Saint Malo wilden we een koppie koffie doen, maar werden door een etalage van een Salon de Thé… Enorme taarten en vooral de chocolade-caramel leek ons te roepen. ‘Eat me, eat me!’ Daarna een wandeling op het diepe strand van Dinard (vanwege eb was het een heel eind lopen naar de waterlijn) hielp ons om misschien een tiende van de calorieën eraf te lopen…

Dus dat is het verhaal van hoe we van Santiago naar Normandië zijn gekomen. Momenteel zijn we in Bayeux, waar we de stranden bezoeken van de landings van Operation Overlord op 6 juni 1944, oftewel de D-Day stranden. Meer hierover in de volgende blog!

Veel liefs,
Maaike and Brad

PS heb je de foto’s nog niet gezien van Euroadtrip Part 4? Klik dan hier!

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s