Laos trip januari 2014 – Part 1 (Nederlands, for English see below)

4/1 Als ik aankom op Schiphol met mijn ouders, vinden we Talitha en haar mannen al gauw. We checken onze backpacks in, wat nogal een gedoe is om ze direct door te laten gaan via Bangkok naar onze eindbestemming Luang Prabang (zodat we ze tussendoor niet hoeven te zoeken in Bangkok), maar uiteindelijk lukt het. Hopen we. Samen met mijn ouders en Talitha’s vrienden Andre en Edo hebben we een kop koffie en lachen over eerdere reis-perikelen. Na het afscheid gaan we door een makkelijke paspoortcontrole: terwijl iedereen in een lange rij voor een beambte wacht, besluiten we om de automatische scanner eens te proberen en we zijn door in no time. Ik kocht snel nog even het nieuwste Khaled Hosseini boek en we halen een salade en sandwich om wat te eten voor we aan boord gaan. We boarden bijna als laatste, waarom zouden we ons haasten, het vliegtuig vertrekt echt niet zonder ons. We hebben een lange vlucht van Amsterdam naar Bangkok en ik slaap heel weinig, ondanks de witte wijntjes en reis-tabletjes, een combi die op een eerdere reis succesvol was gebleken. Deze keer dus niet.

5/1 We komen moe aan op de luchthaven van Bangkok. Nadat we onze instapkaarten naar Luang Prabang van Bangkok Airways hebben gekregen, mogen we relaxen in de lounge van de luchtvaartmaatschappij. Niet slecht: comfortabele stoelen in het ochtendzonnetje, en er zijn gratis warme en koude drankjes en lekkere snacks. Dan vliegen we nog 2 uur naar Luang Prabang. Als we uit het vliegtuig stappen blijft iedereen om het vliegtuig heen hangen, niemand die ons wijst waar we naar toe moeten. Hmm, nou ik neem maar aan dat we naar het gebouw moeten, dus Talitha en ik beginnen te lopen en de rest volgt ons. Zodra we langs meerdere deuren lopen, wijzen de medewerkers ons eindelijk de juiste deur aan waar we naar toe moeten en wij zijn de eerste in de rij om ons visum te krijgen en door de paspoortcontrole te gaan. We krijgen onze rugzakken (dus het was uiteindelijk goed gegaan met het doorlabelen van de bagage) en worden opgepikt door iemand van Dokkham Reizen die naar ons hotel brengt. We gaan naar Chitdara Hotel, maar deze is helaas vol, waardoor we naar Chitdara 2 gaan, naast de Mekong rivier. We wisselen wat Euro’s om in Kip (de Lao valuta. Dus we betalen met kippetjes hier. Veel kippetjes…). We zoeken en vinden een apotheek die Malarone heeft voor Talitha (ik wou dat ik het ook in Laos had gekocht: het is echt 1/10 van de prijs in vergelijking met Nederland en exact hetzelfde product), en hebben daarna een lekkere fruitige ice tea en een fruitsalade. We halen wat snacks en drinken voor onze lange boottocht van morgen en gaan voor een massage. Nee, dit wordt geen dagelijks ding zoals onze vorige reis in Thailand (elke dag een massage), maar eenmalig om onszelf te verwennen na de lange, ongemakkelijke vlucht. Alhoewel, verwennen…? De Khamu massage met olie die de dames gaven was goed, maar ook erg pittig. Ik bleef maar denken: ‘Deze pijn gaat weer over, auwie… Dit houdt eens op… Auwie-auw! Dit zal stoppen, deze pijn eindigt. AUW!’ Daarna, toen de marteling gestopt was, gloeiden mijn spieren en voelde ik me inderdaad veel beter. We ontspannen met een kopje koffie en fresh spring rolls bij The Terrace restaurant, aan de oever van de Nam Kane rivier. Heerlijk eten en een mooi uitzicht. We douchen en relaxen wat op de kamer voor we weer uit gingen voor het diner. Ik had een wonton soep en Talitha ging voor de Pad Thai . Rond 09:00 waren we moe. Ik sliep een beetje af en aan, ik had eigenlijk gehoopt op een betere nacht na de vlucht.

6/1 Ons alarm ging om 05:45 weer en we hadden genoeg tijd om ons klaar te maken voor de dag. We zaten om 7 uur klaar voor het ontbijt, maar het duurde nog een tijdje voordat we konden eten, omdat de brood levering laat was die ochtend. Na roerei, een broodje en wat fruit te hebben gegeten, waren we klaar om te vertrekken. Onze gids kwam ons ophalen en zette ons af bij de pier voor de slow boat naar Pakbeng. Hij vertelde ons waar we de tickets moesten kopen. Ik keek nog even snel in onze reisbeschrijving, waar stond dat de boottocht en lunch inbegrepen zouden zijn. snel ingecheckt onze reis beschrijving , en het zei dat de boottocht en lunch is inbegrepen. Hmm, raar dat we nu onze eigen tickets moeten kopen? En dat we geen lunch gekregen hebben? We kochten toen maar zelf onze tickets en hadden genoeg snacks mee, dus we zouden voor de komende uren wel zoet zijn. We wisten niet hoe lang de boottocht zou zijn, waardoor het nog langer aanvoelde. Op het einde waren we ongeveer 9 uur op de boot. De reis was oké, maar we zagen veel van dezelfde jungle en bergen. Ik zag een paar kleine watervalletjes, wat waterbuffels en geiten, hoewel ik denk dat je ze watergeiten kunt noemen aangezien ze ook naast de Mekong leefden. Er waren ook een paar dorpjes waar we een aantal Laotianen afzetten. Er waren veel vriendelijke mensen op de boot, ook een oudere Laotiaanse man die ons een banaan gaf. Hij liep ook een paar keer langs en probeerde dan te lezen in onze Nederlandse (e-) boeken, maar ik denk dat de lettergrootte te klein was voor hem (of hij kon het Nederlands niet lezen, ook mogelijk…). Rond 18:15 kwamen we aan in Pakbeng, en iedereen op de boot ging met de vliegtuig-polonaise aan de slag: allemaal wachten in de rij voordat je echt uit kunt stappen. Relax mensen, de boot gaat echt niet meteen weg, dus je hebt genoeg tijd. Wij stappen als laatste uit, maar dan zien we niet iemand met onze namen op een bordje op de pier staan. Vreemd, want we hebben toch een georganiseerde reis geboekt en we hebben niet alle info voor de reis? Ach ja, gelukkig hadden we een naam van een hotel in onze beschrijving, dus we hopen dat dat hotel nog steeds juist is. Wij vragen een vriendelijke dame bij een marktkraam waar het hotel is, en het is gelukkig niet ver. Bij de receptie regelen we een paar dingen over de telefoon met de reisorganisatie Dokkham en leg ik uit dat we ook zelf moesten betalen voor onze boottocht. We kunnen daarna eindelijk naar onze kamer en na we onze spullen daar neerzetten, gaan we naar Doukhoun restaurant voor een noedelsoep en kleefrijst met kokos.

7/1 Ik word wakker naast een chagrijnige Talitha, omdat ik haar wakker had gehouden door te praten in mijn slaap. Sorry! Te veel indrukken op de boottocht dat ik niet kon stoppen met praten, denk ik? Ach ja, na een lekker ontbijt krijgen we een ticket voor de boottocht en een lunch pakketje van de receptie, met dank aan Dokkham. Ik krijg de heer King van de reisorganisatie nogmaals aan de telefoon en hij geeft aan dat we op onze laatste avond, in Luang Prabang een gratis diner krijgen om het goed te maken voor het misverstand met de ticket. Nou, dat is erg aardig van ze! We worden zelfs afgezet bij de boot door het hotel, ondanks dat het maar 500 meter lopen is. Op de boot zien we veel van dezelfde mensen van de dag ervoor en knopen een gesprek aan met Lianka en haar vriend Markos uit Griekenland. Ze reizen met zijn broer en vriendin, terwijl ze zelf voor een poos in Singapore wonen en werken. De boottocht is weer lang, maar een of andere manier meer fascinerend dan de vorige dag. Misschien omdat we wisten hoe lang de reis zou gaan worden, en omdat we nu wel een goede lunch mee gekregen hadden, en omdat er meer te zien was langs de Mekong. Jungle, reusachtige bomen die zo hoog boven alles uitsteken, dat de omliggende bamboe en andere bomen eruit zien als gras, dan weer een visnet die tussen een paar rotsen gespannen is, of een boot met op het eerste gezicht geen mensen in de buurt. Dan opeens een dak tussen de bomen, en nog een, en nog een, het is een klein dorp, in the middle of nowhere, the middle of somewhere, ver weg van de bewoonde wereld: minstens een dag op een boot of vrachtwagen weg van een supermarkt. Schijnbaar willekeurig zigzagt de boot zijn weg rond de zware stromingen, rotsen, zandbanken, en de golven van de speedboten. De bries is zacht, zwoel en toch fris, ik droom weg. Dan, een klein stukje voor onze eindbestemming van die dag, Houai Xai, krijgen we een aantal geweldige foto-momenten van het leven aan de Mekong: mensen die vissen, mensen die wassen – hun kleren – hun voedsel – zichzelf – hun kinderen, ze schilderen hun boot, laden vrachtwagens uit en vullen een boot, ze werken aan hun boot. Het is gewoon hun dagelijkse leven, maar voor ons bijzonder om te zien. We komen aan in Houai Xai en worden opgehaald door een gids, zoals Dokkham ons beloofd had. Het bord in zijn handen gaf aan ‘Mr Marcel’, geen idee hoe ze op die naam gekomen zijn, maar niemand anders heeft Dokkham nodig, dus nemen we aan dat het bord voor ons bedoeld is. De gids moet er ook om lachen, want hij heeft ook geen idee hoe die naam gecreëerd was. We nemen afscheid van de 4 Grieken die nog niet zeker of ze doorreizen naar Thaioland, of toch nog een nacht in Laos blijven. We gaan naar ons hotel, de Taveesinh en ik had al gelezen in mijn reisgids dat de roze kamers er het beste zijn. En yesss, we krijgen allebei een eigen queen size bed in onze roze kamer. Heel fijn! Onze gids vertelt dat we voor 20:00 naar het kantoor van de Gibbon Experience moeten gaan om onze reservering te bevestigen. Het was ergens aan de overkant van ons hotel, zei hij. We lopen dus het hotel uit en proberen het kantoor van de Gibbon Experience te vinden. We lopen ongeveer 500 meter naar links van ons hotel, maar kunnen het maar niet vinden. We lopen terug en zien dan dat het kantoor slechts 10 meter rechts van ons hotel is. Ehm, ja, we hadden zin in een wandelingetje… We ondertekenen een verklaring op het kantoor (dat zij niet verantwoordelijk zijn voor ons leven op de ziplines…. Haha!) en horen dat we de volgende ochtend weer om 08:00 daar moeten zijn. We kletsen wat met Amy, die zich naast ons inschrijft, en ze vertelt dat haar broer haar gezegd had dat het enige wat ze écht moest doen in Zuidoost-Azië de Gibbon Experience was. Nou, dat klinkt veelbelovend! Voordat we gaan eten, neem ik een snelle douche die hopelijk wat helpt tegen de ‘zee-benen’ die ik heb (mijn hoofd duizelt wat), maar dat hielp niet veel. Ach, misschien zet het diner mijn hoofd weer recht. We vinden een klein restaurant vlakbij het hotel, waar de serveersters nauwelijks boven de tafel uitkomen. Ze doen hun huiswerk tussen de bestellingen door, en hun ouders zijn blij met hun hulp. Ik at een lekkere gele curry en Talitha had een noedelsoep. Als we een paar cocktails bestellen (misschien zorgt die ervoor dat mijn hoofd weer de andere kant op duizelt? Haha!), lopen de Grieken ook het restaurant binnen. Haha! We genieten van de cocktails en praten nog wat met de Griekse koppels, en nemen dan wederom afscheid. Tot wanneer dit keer?

IMG_20140105_101841_1   IMG_0189  IMG_0334   IMG_0194 IMG_0390

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Laos trip januari 2014 – Part 1 (Nederlands, for English see below)

  1. Aidan says:

    Leuk om te lezen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s