Laos trip januari 2014 – Part 4 (Nederlands, for English see below) – het laatste deel

14/1 We slapen goed op de zachte bedden en onder de dikke witte dekbedden in Luang Nam Tha. Rond 7.30 ontbijten we en daarna worden we opgehaald door onze gids en chauffeur om te vertrekken naar Muang Sing. Ongeveer halverwege (op hobbelige wegen vol kuilen, waar de chauffeur steeds van links naar rechts moet slingeren om de kuilen en het andere verkeer te vermijden) stoppen we bij een klein Akha dorp. Ik had nog wat snoep in mijn tas, dus ik gaf een paar snoepjes aan de eerste kinderen die we op de brug naar het dorp zagen. Al gauw wilden ze meer, maar ik hield de rest voor andere kinderen. We liepen naar het dorp en al snel werd ik overspoeld door al de kinderen uit het dorp die snoep wilden. Het lukte me niet meer om het een voor een uit te delen, ze begonnen aan mijn handen te trekken en aan mijn broekzak te zitten en ik zweer dat op een gegeven moment een moeder me zelfs in mijn rechterarm kneep om wat snoep voor haar baby te krijgen. Okay: Ik gooide alle snoep in de lucht en maakte dat ik wegkwam. De kinderen graaiden naar het snoep dat ze te pakken konden krijgen en ik stond er veilig naast. Klaar, geen snoepjes meer! Ik kon eindelijk uit de menigte weglopen en een beetje meer van het dorp zien. We kochten een paar handgemaakte armbandjes en de maakster van de armbanden kwam ons persoonlijk bedanken. Sommige van de oudere kinderen speelden met knikkers. Talitha leerde een aantal kinderen high fives en handje-klap-spelletjes, wat ze erg leuk vonden. Een van de oudere kinderen deed zelfs al gauw de nep-high five: net voor het aanraken trok hij snel zijn hand terug en gleed het door zijn haar, klein brutaaltje. Haha ! We namen een aantal foto’s met de kinderen. En toen we vertrokken liepen alle kinderen met ons mee. Onze gids begon een liedje te zingen, en de kinderen vielen hem al gauw bij. Erg leuk. We werden door ongeveer 30 kinderen uitgezwaaid. Een leuke en mooie ervaring. We reden verder naar Muang Sing, een stad ongeveer 12 kilometer van de Chinese grens. Bij aankomst vertelde onze gids dat onze kamer nog niet schoongemaakt was. Maar geen probleem: we zetten onze tas in de kamer en gaan naar Tailu restaurant voor een kopje koffie. Het is hele lekkere Laotiaanse koffie met wel een centimeter dikke laag zoete gecondenseerde melk aan de onderkant. Sommige vrouwen van diverse stammen lopen voorbij en proberen ons armbanden en sjaals te verkopen. Aangezien we al armbandjes hebben gekocht, besluiten we een sjaal te kopen. De vrouwen blijven proberen om ons nog meer te verkopen. We hebben amper nee gezegd tegen nog een sjaal, of een tas verschijnt. Nee, ook geen tas… Nou, dan verschijnt een hoed. En nog een set van armbanden. We bleven vriendelijk lachen en nee-zeggen. Ondertussen kletsten we met onze gids over Laos. Dan lopen we terug naar onze Phou Lu resort met onze mooie kamers en na wat wat kleding gewassen hadden, zaten we op onze veranda om wat te lezen. We hoopten dat de kleding snel zou drogen, maar het zonnetje laat zich niet echt zien. Toen kreeg ik het geniale idee om de kleding binnen op te hangen voor de staande ventilator. Dat werkte echt goed! We lunchten weer bij Tailu, smakelijke kip in een heerlijke zoete-pittige saus en gefrituurde groenten, We kozen dat omdat het werd voorgesteld door de lieve oude Laotiaanse vrouw die eigenaresse is van het restaurant. Ze spreekt ongeveer 5 Engelse woorden, maar door met handen en voeten te praten hadden we veel plezier met haar. Ze vroeg ​​ons om weer terug te komen voor het diner, want dan zou de bamboe, dat ze de hele dag al aan het koken was, klaar zijn. Maar we hadden al bedacht dat we naar de avondmarkt zouden gaan, dus helaas. Terug naar het hotel voor wat meer chillaxing. Ik zag dat we maar 1 extra dekbed hadden, dus ik vroeg bij de receptie nog een voor mijn bed, want het voelde al behoorlijk frisjes aan. Rond 6 uur liepen we weer naar de avondmarkt, maar er waren maar ongeveer 8 of 10 marktkraamjes bezet, en geen enkele daarvan verkocht warm eten in de koude avondlucht, dus okee, we liepen toch maar weer door naar Tailu . Onze Lao vriendin was blij ons weer te zien, en suggereerde weer een aantal maaltijden aan ons: de bamboe en de Lucsin tempura. We voegen springrolls en gember thee aan onze bestelling toe en zijn helemaal blij met de maaltijd. Als we afrekenen, vertelden we haar dat we naar Luang Prabang vertrekken de volgende dag dus namen we afscheid. Ze was verdrietig om te horen dat we vertrokken, maar vroeg ons om iedereen die ooit naar Muang Sing gaat te vertellen om Tailu restaurant op te zoeken. Nou, bij deze dus!

15/1 Een vroege start van de dag, onze wekker ging om 5:30, want we moeten vertrekken om 7 uur. Na een snelle douche en alles ingepakt te hebben, zitten we om 6:30 klaar in het restaurant van het hotel. Maar nog geen ontbijt, dat begint pas om 7 uur. Oeps. Ach ja, we namen gewoon maar de Lao mentaliteit aan en we besluiten dat we gewoon nog niet klaar zijn om te vertrekken om 7 uur, want we hebben eerst nog ontbijt. Maakt niet uit, gewoon rustig aan doen. Om 7.25 waren we klaar om te vertrekken, wat zoals verwacht geen probleem was voor onze gids en onze chauffeur. We hadden een lange dag rijden te gaan, dus we zaten de hele dag maar in het busje, vooral te ontspannen, in slaap te vallen en uit het raam te staren. Langs ons glijden hoge bergen, valleien met rivieren, kleine dorpjes, huisjes (hutjes) met satellieten (de een groter dan de andere, de volgende nog roestiger dan de andere) en veel mensen: aan het werken, spelen , lachen , eten , fietsen. In Oudom Xai stopten we voor de lunch en we namen weer Khao Soy, met kip, en we kochten wat snacks op de markt. De weg na Oudom Xai was erg hobbelig, met meer kuilen en grind dan asfalt. Elke keer als ik dacht dat de weg er wat beter uit zag, kwam net om de hoek weer meer kuilen en grind. De weg was ook erg bochtig en ik was blij dat ik een reis-ziekte tabletje genomen had. Ongeveer 20 kilometer voor Luang Prabang stopten we bij een brug over de Nam Khan rivier en liepen we erover heen om wat prachtige foto’s van de zonsondergang en de bergen te maken. In Luang Prabang liepen we over de avondmarkt om wat souvenirs en kleding te kopen. In een heel mooi restaurant aten we fresh springrolls, gefrituurde groenten, rundvlees larp en vis, met een glas wijn erbij. Yummie – even lekker genieten van het leven!

16/1 Eindelijk een dag waar we een beetje uit konden slapen: tot half acht! Yay! We hadden een lekker ontbijt, waarbij we plakjes cake in de broodrooster (zo’n ronddraaiend ding) gooiden, die er vervolgens nogal kruimelig uitkwamen. Het smaakte wel erg lekker, haha. Rond 9 uur kwam onze gids ons ophalen voor een fietstocht. We fietsten ongeveer 1 uur en 15 minuten door de stad en naar een mooie tempel/stupa net buiten de stad op een heuvel. We zagen wat van een mis die in de tempel was, een viering voor het feit dat Boeddha zijn kleren weggaf, 3000 jaar geleden of zoiets. Teruggekomen bij ons hotel, pakten we snel wat zwemkleding en een handdoek, voor het geval dat, en zochten daarna een tuktuk om ons naar de Tat Kouang Si watervallen te brengen. Net voor we bij het park van de watervallen kwamen, zagen we borden voor een vlinderpark en we vroegen ons af of dit misschien van vrienden van Talitha’s vriendin is? We besloten om het later uit te zoeken. Het was geweldig om de watervallen na 7 jaar weer te zien, en het was precies zoals ik me herinnerde. We zagen eerst het Beren Rescue Center waar we wat aziatische sun-beren en zwarte beren konden zien die gered zijn van stropers of als huisdier in kleine kooien werden gehouden. We kopen wat souvenirs om het rescue center te steunen. De watervallen zijn nog steeds mooi en adembenemend om te zien, als een tropisch zwemparadijs. We namen veel foto’s en liepen wat rond. We besloten om toch niet voor een duik te gaan, het water voelt wel erg koud aan, en het gegil van een groep Japanse toeristen lieten weten dat het inderdaad te koud is. We kochten een broodje als lunch en hoorden van onze gids dat het vlinderpark inderdaad door niet-Laotiaanse mensen wordt gerund. Nou: misschien door Nederlanders? Onze tuktuk stopte voor ons bij het Kouang Si Butterfly Park en we zagen een blonde vrouw bij de ingang, die er erg Nederlands uitziet. Als we stoppen vraagt Talitha​​: Ben jij Nederlands? En ken je Daisy? De vrouw was blij verrast: ‘Ja!’ Het is inderdaad Ineke, Daisy’s vriendin. Na een uitleg over het park door een Laotiaanse werknemer, nam Ineke ons mee op een rondleiding door het park en we ontmoeten ook haar partner Olaf. (Later kwam ik er trouwens achter dat mijn nicht Kim ook Ineke en Olaf kent, wat een klein wereldje!) Ze begonnen het park meer dan een jaar geleden, en ze werken er nog steeds hard aan. Het ziet er al geweldig uit: de lay-out, de natuurlijke watervallen die ze op het land hebben, het is prachtig. In een grote tent van netten hebben ze veel verschillende vlinders die rond veel bloemen en extra voedsel ( want er zijn niet zoveel bloemen als in de zomer) fladderen. Het is erg leuk om het park te zien, en we zijn zo blij dat we het per toeval vonden! Nadat we weer bij ons hotel aankwamen, nemen we afscheid van onze gids. We gaan naar het Opera House café en genieten van een piña colada (of twee). Daarna gingen we nog wat meer shoppen op de avondmarkt en kregen een gratis diner van Dokkham Travel vanwege het bootticket-foutje op 6 januari. We kregen een aantal Laotiaanse en Luang Prabang specialiteiten voorgeschoteld en ze smaken erg lekker.

17/1 werd ik wakker voordat de wekker ging, nam een douche, en daarna tijd voor ontbijt en om al onze spullen in te pakken. We gingen naar een hele mooie winkel, Anakha, waar we een heleboel verschillende, prachtige handgemaakte creaties pasten. We moesten eigenlijk onszelf stoppen om nog meer te passen, want alles was zo prachtig! We dronken wat ijskoffie in de zon terwijl we een boek lazen op het terras van de Authentic Luang Prabang Bakery. Bij een klein restaurantje in een zijstraat naast het Nationaal Museum hadden we een lekkere Khao Soy, met de Bolognese saus erin. Het duurde even voordat we onze rit van 15:00 naar het vliegveld kregen, maar uiteindelijk vertrokken we om 15:25 in een busje van het hotel en kwamen we op tijd op de luchthaven aan voor onze vlucht. We checkten in en hoopten weer dat onze tassen correct zouden worden gelabeld naar Amsterdam via Bangkok, zodat we niet in Bangkok met onze bagage hoefden te zeulen. Vervolgens zaten we in de vertrekhal voor de vlucht naar Bangkok, een 2 uur durende vlucht. In Bangkok moesten we 7 uur wachten op onze volgende vlucht naar Amsterdam, en we konden niet eerder inchecken dan 3,5 uur voor de vlucht. Dus we winkelden een beetje meer, hadden nog een ijskoffie, een ijsthee, een piña colada, tot we konden inchecken. En gelukkig: onze bagage zou al automatisch verder gaan naar Amsterdam. We lazen wat, probeerden niet in slaap te vallen en om 01:00 gingen we naar de gate om aan boord te gaan. De vlucht was een beetje turbulent over de Himalaya’s en het Kaukasus gebergte, maar verder was het een rustige vlucht. De wijntjes en reisziektetabletten werkten dit keer, ik sliep een beetje. Op Schiphol werd ik opgehaald door mijn ouders en mijn kleine nichtje. Ze was zo opgewonden dat ze me ging ophalen, dat ze de avond van tevoren nauwelijks geslapen had. Samen met mijn moeder zag ze ons als eerst door de dikke glazen ramen bij de bagage-banden. Ze ging ze met mijn moeder terug naar mijn vader, en Andre en Edo die Talitha op kwamen halen en zei tegen mijn moeder: ‘Laten we niet tegen de mannen zeggen dat we Maaike en Talitha net zagen, het is een geheimpje.’ Klein boefje! Ik nam afscheid van Talitha en de mannen en ging weer naar huis, waar ik na een lange dag waarbij ik met moeite wakker bleef, eindelijk weer lekker sliep, met veel dromen over gibbons, wandelen, jungle soep, zip lining (een nachtmerrie?!) en de noedelsoep van Laos.

Tot de volgende keer, prachtig Laos!!!

IMG_3493 IMG_3497 IMG_3530 IMG_3553 IMG_3627 IMG_3633

About Maaike

Besides my travelblog on https://maaikie14.wordpress.com, I have another website with various articles on http://thecuriousbutterfly.com. See you on either one or both of them!
This entry was posted in Reizen, Travel and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s